Maganda Pa Ang Daigdig Novels & Stories

Tanong ko sa kaniya at matagal bago siya nakasagot siguro naghanap siya ng information sa tanong ko “Isa lang ang tanging paraan Katanaya, ang kumausap ng mayroong kapangyarihang portal upang makatawid ka sa ibang mga dimension” Napakuno’t ang noo ko dahil sa sinabi ni Tech-Ni “Iba pang dimension? Anong ibig mong sabihin Tech-Ni?” “Hindi lang ang Magic World ang meron dito Katanaya, ang Magic World ang pinakang Main oo pero marami pang dimension papunta sa ibang lugar. Katulad nalang ng Peridian na siyang pinag-gaganapan ng inyong l aro ang kaibahan lang ay ang Peridian ang parang pinakang isinumpang

Hindi mo ba iniisip na maganda ang mood? Sa sandaling iyon, isang maliwanag na buwan ang sumikat sa madilim na kalangitan. Ang mga mabulaklak na paputok ay sumabog sa mga bituin habang ang mga makukulay na ilaw ay kumikinang nang maliwanag sa magkabilang panig ng ilog. Ang buwan, mga paputok, at mga makukulay na ilaw ay sumasalamin sa kumikinang na ilog na kanilang nilayag, malayo sa pagmamadali at pagmamadali ng lungsod. Nakatayo laban sa hangin sa ilog na ito, parang ang mundo ay gumaganap para sa kanila. Natigilan si Christian. "Hindi ka ba marunong sumayaw ngayon?"

Gumawi ang tingin ni Vesper kay Mavi at napakurap. "The beauty of this place is nothing compared to the beauty you possess. Moreover, ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko. Ikaw ang nagbigay ng kulay sa madilim kong mundo, Vee. You made my world... so magical and my life wouldn't be the same without you," anito na nagpakilig sa sistema niya.

Sigaw ko sa isipan. Kay bilis kong naitungkod ang magkabilang kamay sa kama. Bahagyang napabangon ang kalahati ng katawan ko habang nanatiling magkahiwalay ang magkabilang hita ko. Sa ikalawang pagkakataon ginala ko ang mga mata sa paligid muli na gising na diwa ang upang makumpirma ang narinig. Hindi ko mapigilang humanga sa kagandahan ng paligid. Maldives always captures my heart because of it's beautiful scenery. Sarap sa eyes kasing sarap ng paglantak niya sa trulala ko.

Malaman lang ako pero hindi ako baboy gaya ng sinasabi ng iba riyan na inggit sa ganda ko. I am Pretty Diozza Gonzales. Call me Diozza , para diyosang-diyosa. Sabi kasi ng nanay ko na si Beauty Queen Gonzales, ako raw ang pinakamagandang sanggol noong ipinanganak ako. O, di ba! Iba rin ang nanay ko. Ang galing manghula, siyempre kanino ba naman ako magmamana, e di sa kanya.

"Kapag ang mga nilalang ng Walong Daigdig ay umabot na sa tunay na antas ng diyos… kaya na raw nilang lumikha ng sarili nilang mundo." Ang kaalamang ito ay hindi bago sa kanya. Ngunit ngayong muli siyang nasa loob ng Miracle Palace—nakikita ang tatlong magkakaibang mundo sa iisang daigdig—hindi niya maiwasang magduda. Puwede kayang ang Miracle Palace mismo… ay nilikha lang ng isang nilalang na kasing lakas ng diyos? At paano kung pati Earth—ang mundong pinanggalingan nila—ay isa lamang... laruan? Isang palabas na pinanonood ng mas makapangyarihan?

Kaya, tinanong niya, “Ano sa mundo ang pinag-uusapan ninyo? Maaari mo bang sabihin sa akin kung ano ang lugar na ito? Ilusyon lang ba ito na ginawa ninyo?” Umiling ang maputing mukha ng monghe. “Hindi ito ilusyon o katotohanan.” “Anong ibig mong sabihin?” “Upang makita ang mundo sa butil ng buhangin, at langit sa ligaw na bulaklak. Hawakan ang infinity sa iyong palad, at ang kawalang-hanggan sa isang oras. Isa itong uniberso sa loob ng mga basag na Chaos beads!”

Everything is a perfection of oddness but undeniebly beautiful. "Wow, I never imagined an alien world could be this beautiful." Naisaad ko na lang. I can see there are flying birds but I am not sure if those are really birds. "Why? What did you expect?" Napasmirk naman si Genieva na napatingin sa akin.

Mahabang salaysay pa ni Manang kaya tuluyan na akong natawa. Damn! Ang weird nito mag isip ha! At talagang ang bagay pa na NAPAKAIMPOSIBLENG mangyari. Saang parte ba ng pagmumukha nun ang maganda? Dahil hindi ko talaga mahanap. Nakakabadtrip nga ang kapangitan ng mukha nun taz may lakas pa ng loob na magmalaki!? Hindi lang mukha nun ang pangit kundi maging ang pag uugali!

Ang pagkakulong ay hindi isang parusa lamang; ito ay ang katapusan ng kanyang magarbong buhay, ang pagkasira ng lahat ng pinaghirapan niya. Habang naglalakad si Amor papalayo, nararamdaman niyang ang lahat ng kanyang mga taon ng pagpapagod, ang mga taon ng pagtataguyod ng isang imperyo ay nauurong. At siya, ang pinaka-makapangyarihang tao sa kanyang mundo, ay tumatanggap ng isang katotohanan na hindi na niya kayang tanggapin.