At Tumigil Ang Mundo の小説・ストーリー

At tumigil ang mundo Nung ako'y ituro mo At hindi ka lumayo Nung ako yung sumusuko At nagbago ang mundo Nung ako'y pinaglaban mo At tumigil ang mundo Nung ako'y pinili mo Siya ang panalangin ko Bineso ako ng Mommy niya at niyakap ako ng Daddy niya. Nakita kong kahit napipilitan ay nagyakapan sina Nanang at Mommy ni Jinx. Alam kong may mga pag-uusapan pa sila at aayusin ngunit positibo akong madali na lang iyon.

Tumigil sandali si Shaun na para bang may naiisip siya. "Hindi, hindi ako naniniwala dito. Nangyari na ang kinabukasan at ang pagbabalik sa nakaraan ay hindi magbabago ng mga bagay-bagay. Kahit na may magbago, parallel na mundo iyon, di ba? Samantala, mananatili pa rin ako sa iisang mundo."

Tiniis ko, para makapagtapos. Doon ko napagtanto na, tama nga talaga sila- na bilog ang mundo. Minsan nasa taas, minsan nasa baba. Ang dating mayaman, ngayon ay naghihirap na. Wala talagang kasiguraduhan dito sa mundo.

Magiliw na pagpapakilala ni Lolo na ikinangiwi ko. Earth's not actually flat, huh? Mukhang maniniwala na akong hindi talaga flat ang mundo dahil sa lawak nito ay talagang nagtagpo at nagtagpo talaga kaming dalawa. Parang umiikot ako upang hindi niya makita at bumalik siya upang makasalubong na lamang ako kesa sa habulin.

Humanda ka Remi, tatamaan talaga kita! Iba na talaga ang mundo ngayon, ang dami ng nalilikha na kung ano-ano. Siguraduhin lang talaga ng lokong ‘yon na maipapaliwanag n’ya ‘to. Bago pa man ako tuluyang makaalis sa harap ng kakaibang bagay na 'yon ay may biglang sumigaw sa 'di kalayuan. "Tabi!"

Parang tumigil ang mundo. Nilamon ng katahimikan ang lahat ng ingay sa paligid. Tumirik ang araw, umihip ang hangin, pero para kay Lucas, ang natitira lang ay ang paghanga sa babaeng akala niya ay hindi na niya makikita kahit kailan.

Ang Pagbabago ng Mundo at Ang Huling Mensahe Isa pang kalahating siglo ang lumipas, at ang mundo ay naging mas maganda pa. Maraming bayan ang sumusunod sa modelo ng bayan ng Daraga, at ang mga programa ng Damien at Seraphina Foundation ay nakatulong sa milyun-milyong tao sa buong mundo. Ang pagbabago ng klima ay napigilan ng mga sama-samang pagsisikap ng mga tao, at mas maraming tao na ang nagmamahal at nag-aalaga sa kalikasan.

Tahimik. Tahimik na parang ang buong mundo ay huminto sa pag-ikot. Ang amoy ng kalawang at langis ay sumalubong sa akin. Malamig ang hangin, at parang may mahahabang anino sa paligid ko—mga bagay na hindi ko kayang makilala. May kakaibang lamig na tumatagos sa aking balat, parang ang mga pader ay nag-uusapan, at ako’y isa lang sa kanilang mga saksi.

iritang sagot ko sa makulit kong kapatid tinaasan ko pa ito ng kilay. "Nako ate pag makita mo lang siya tiyak titigil ang pag-ikot ng mundo mo" may pag hangang wika ni sam. "Aba malamang titigil ang ikot ng mundo pag napagud yung higanteng may hawak ng mundo natin at gusto niyang mag pahinga ikaw ba naman naka tayo sa mag mahapon at mag damag" pambabara at pilosopo aniya ko pa.

Unti-unti bumibilis ang lahat. Unti-unti, muli niya akong iwinala sa sarili kong katinuan. Hanggang nang sa tuluyan na nga niya akong inialis sa ordinaryong mundo at sa halip ay isinama nito sa isang lugar kung saan malaya naming sinasabayan ang bawat ritmo ng tugtuging tanging kaming dalawa lamang ang nakaririnig.