Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Mundo

Everything in the world seems cold, and slowly you've become in-different. Nakatulala. Wala sa sarili at walang bahid ng emosyon sa katawan nya habang nagsasalita. Isang masamang balita. Isang nakakalugmok na pangyayari. Isang maling nagawa. Isang pangyayari lang, at maaaring pumutok na o mabuhay pa ng isang araw sa mundong punong-puno ng sakit.

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW Ang walong bilyong tao na sinasabing naninirahan sa mundo ay napakalaking bilang na. Kung tutuusin ay nararapat na 'tama' na ito. Sapat na para masira ang kagandahang taglay ng mundo dahil sa mga establisyementong itinatayo at sumisira sa kalikasan.

Sa isip ng bata, simple lang ang mundo. Kung masama ang isang tao, Ayusin mo. Turuan mo. Baguhin mo. Hindi niya alam kung matatawa ba siya o mag-aalala. Dahil ang ganoong paniniwala, Napakaganda. Pero sa totoong mundo, Napakapanganib din.

BYEONGYUN’S POV “Ayon sa tala ng United Nations Educational Scientific, and Cultural Organization o UNESCO, 2 268 wika ng daigdig ang maaaring maglaho na sa hinaharap kung hindi magkakaroon ng konkretong pagpaplano at aksiyon sa pagsagip dito,” usal ni Deborah habang hawak ang isang yellow paper na pinagsusulatan niya ng draft ng kaniyang essay para bukas.

Hindi na ito ang normal at nakasanayan mong mundo. Nabuhay ako sa mundong walang mahalaga kundi ang pera, mas masaya ang nasa mababang pamumuhay dahil mas may oras sa pamilya. Ang mga nasa matataas na posisyon ay pera na lang ang laman ng isip nila. Sa mundong ito naman ay kapangyarihan, kung tahimik naman pala dati ang mundo nila ay ako lang ang nagpapagulo. Ako ang dahilan ng gulo. Makakailang buntong hininga ba ako sa maghapon? Makakailang iyak ba ako sa isang linggo? Kailan ako makakauwi? Gusto ko ng makasama si Lola, kahit siya na lang ang makasama ko masaya na ako. Hindi ko kailangan ng kahit anong kapangyarihan sa buhay ko.

Ito ay naging bahagi na ng pagtingin ng lahat sa mundo — na ang bawat tao, bawat pamayanan, at bawat nilalang ay may dalang bahagi ng buong kwento. Ngayon, ang mundo ay patuloy na umuusad. May mga bagong hamon na dumarating — mga pagbabago sa panahon, mga bagong sakit, mga bagong tanong na hindi pa natin nasasagot. Ngunit hindi tayo natatakot — dahil alam natin na hindi tayo nag-iisa, at mayroon tayong lakas na nanggagaling sa ating pagkakaiba at pagtutulungan. Ang liwanag ay hindi na lamang nanggagaling sa iisang ilog o iisang dambana — ito ay nanggagaling sa lahat ng dako, sa bawat pusong handang makinig, at sa bawat tinig na handang magsalita ng katotohanan nang may pagmamahal.

Isang di-mapagkakaila ng pagtataksil at paglapastangan sa tiwala. Hindi nga ito nagtatangkang humarap sa kanyang amo, kaba at kahihiyan ang bumabalot nito. Sandaling huminto ang mundo, at mabigat ang katahimikan. Pinag-aralan ni Carlo ang mensahe sa isa-isa nitong pahina.

Mukang may pinapahiwatig si Madel kaya kailangan niya itong sagutin ng tugma sa tanong nito. “For me I believe we all have that beliefs, beliefs na mapaunlad ang organizations na binuo nila. Hindi lang naman gangster world ang mayroon sa buong mundo alam natin ‘yan at kada mundo na ‘yun ay may kaniya-kaniyang paniniwala. Nasa tao nalang kung anong paniniwalaan nila o kanino sila kakampi. That’s all thank you,”

Seryoso ng mukha at di talaga oras para makipag biruan. Actually sarap nga niya asarin kapag ganito. Tipong parang pinasabog ko ulit yung natutulog na Mt. Pinatubo. At sabay-sabay na pagsabog ng mga bulkan. Edi sira ang mundo nito kapag nagkataon at wala nang Pilipinas. Kaya stop Zhia. Ma eendangered ang kababayan mo nasa Pacific Ring of Fire pa naman ang dakila mong bansa na ipinaglaban ng ninuno mo. Kaya please lang kung ano man iniisip mo ngayon. STOP!

"Isang bagong kaluluwa sa paligid ng dalawampung taong gulang?" Saglit na napatigil si Tigris. "Kung ito ay sa panahon Noong unang panahon, hindi na sana ito kakaiba. Sa mundo ngayon, ang isang henyo na tulad nito ay napakalaki bihirang..." Isang error ang naganap. Mangyaring subukang muli mamaya