Alab Lyrics Novels & Stories

Pero mahal din niya ito. Si Mr. Alba, bilang mataas na opisyal mula sa Kyoto, ay hindi sanay na sinisigawan ng mga kagaya ni Skylar. Lalong-lalo na’t isa lamang itong batang babae sa paningin niya. Kaya’t nang marinig ang "Lumayas ka!" galing kay Skylar, hindi niya naitago ang galit. "Alam mo ba kung sino ako? May lakas ka ng loob na kausapin ako ng ganyan?!" galit na sigaw ni Mr. Alba.

“I’m so, so. . . Sorry.” Ngumiti si Alas at pinunasan ang luhang naglalandas sa pisngi nito. “Don't cry, lola. I'm Alas, I'm happy to meet you!” “And I'm Ace, Lola.” Humagulgol si Anabelle habang niyayakap ng mahigpit ang kaniyang mga apo at paulit-ulit na humihingi ng tawad.

Mabilis kong nahablot ang kampilan na nasa kaniyang tagiliran at walang awang ginilitan ang leeg nito kasabay ng matuling pagpapatakbo ko sa kabayo. Nakaalis na ang kalesang sinasakyan nina Alvaro at Vahlia, napapalibutan na rin ito ng mga kawal kung kaya’t mahihirapan akong makalapit. Malutong akong napamura at mas binilisan pa ang pagpapatakbo nang biglang sumunod ang ilan pang yabag ng kabayo sa likuran ko. “Como puedes imaginar, ¡las malas hierbas todavía están vivas! (Akalain mo nga naman, buhay pa ang masamang damo!)”

saad niya at muling pinasandal sa kanyang balikat at hinahaplos ang likod para mapatahan na ito sa pag iyak. "hhhhhmmmm....... hhhhm....... hhhhm..... hhm...... hhm..... hhhhm..... hhhhhmmm..... hmm......hmm..... hhhhmm...... hhhhmmmm..... hhhhmmmm....You are my sunshine my only sunshine you make me happy when skies are gray you'll never know dear how much i love you Please don't take my sunshine away.... hhhhmmmm..... hhmm......" Kanta niya habang hinahagod ang likod ni Laica hanggang sa nakatulog na ito ulit na karga karga niya at naka hili sa kanyang balikat ang ulo ng bata.

Kumaway pa siya sa akin bago kalabitin ang kan'yang gitara. "Ang ganda ng pasabog namin ngayon 'no?" sambit ni Abby na ngiting-ngiti sa harap ko. I mouthed, "thank you," sabay tingin na ulit kay Noah na nagsimula nang kumanta. To lead a better life I need my love to be here Here Making each day of the year Changing my life with a wave of her hand Nobody can deny that there's something there There Running my hands through her hair

Don't Mess With The Billionaire Chapter 5 “ARTISTA PO ba ikaw?” Alabama's deep blue eyes twinkled with admiration as the kid eagerly staring at the man. At hindi panatag ang loob ni April habang napapansin ang hindi maunawaang bagay na humuhugpong kay Aba at sa lalaki. Hindi niya gusto ang bawat patak ng segundo na magkalapit ang dalawa o kahit sino man sa triplets kahit hanggang prediction pa lang naman ang pinanghahawakan nito.

Ibinaon sa limot ang nakaraan Nakakangiti na sa kasalukuyan Ngunit nang muli kang makita Waring kahapo'y naulit lang Ang matamis na simula, animo'y walang humpay. Ngunit nagwakas na ako ay lumuluha Para akong natuod sa lyrics ng kanta. Kusang lumitaw sa alaala ko ang mukha ni Ybonne Alana. Ang kanyang ngiti, ang paghaplos niya sa braso ko at ang kanyang bulong. Bumalik din sa alaala ko ang naging hiwalayan namin. Maaari bang maging bulag Nang 'di ka na makita

Sa aking alaala Lalo sa pagkain At pag seafoods pa ang ulam [chorus] Pero wag mag-alala Di na kita gagambalain Dahil sa iyong tahong Ang tiyan ko’y nasira Tanging hiling ko sa ‘yo Ang tahong mo ay hugasan Lagi mong ingatan Nang walang magreklamo sa iyo May pakending kending pa ito ng kaniyang balakang at pwetan, habang kumakanta at naghahalo ng ginisang tahong. Kapag seafoods aking ulam At lalo na ito’y hilaw Parang nasa tabi ko lang ikaw Amoy mo’y naiiwan Palagi ka, darling Sa aking alaala Lalo sa pagkain At nakikita ka sa ulam [repeat chorus] La la la la la la Tahong na pula la la La la la la la la Kaya pala pula la la May red tide na dala la la

Muli siyang tumingin sa tila salamin na nilikha ng lalaki sa kanyang harapan at nakita rin niyang bumalik na ang kanyang dating itsura. “Tayo na, bago pa tayo matunton ng mga kalaban,” yaya ng lalaki na muling inilabas ang mapuputing pakpak. Sa takot na baka maabutan sila ng kalaban ay agad isang napatango. Agad siya nitong binuhat at lumipad sila. Napahawak siya sa balikat ng lalaki at pumikit na lamang dahil takot siya sa heights. Pakiramdam niya ay nasa alapaap na sila. “Pakiusap ibaba mo na ako, takot ako sa heights!” sigaw niya.

Sorry, ako lang 'to. Alab Namangha sa liwanag mong dala Hindi nakatiis aking pinaglaruan apoy sayong mga mata. Namutawing takot noong una'y sa puso naglaho Kakaibang init ang patuloy na bumabalot. Sa iyong dala ako'y tuluyang natunaw Alab sayong mga mata'y tuluyang naglaho Nangangapa sa dilim at pilit inililihim