Alab Lyrics Novels & Stories

"Open your eyes, Ali, I want you to see me. Open your eyes please" Sabi ni Cody habang nakapatong at marahang gumagalaw at kinokontrol ang pagnanasang hindi kayang tanggihan.Napakasakit ng nangyayaring itollao na ang katotohanang halos ayaw ni Ali na mamgbukas ng mga mata. Alam niya at nararamdaman niya sa hindi pagtugon nito na kinamumuhian ng dalaga ang mga nangyayari. Mas nais na nga sana niyang wag na itong dumilat pero nais ni ody na makita ni Ali ang lahat . nais niyang kahit papaano ay malaman ni Ali na siya at hindi biabgn tao ang umanagkin sa kanya . Alamniyang masasaktan si Ali pero mas nais niyang mapanatag si Ali at nasi niyang pangakuan ang dlaga ng kung ano man ay hindi pa niy

Oh, ito'y lilisan na ako Mga alaala'y ibabaon Kalakip ang tamis ng kahapon Mga gabing 'di namamalayang oras ay lumilipad Mga sandaling lumalayag kung sa'n man tayo mapadpad Bawat kilig na nadarama sa tuwing hawak ang iyong kamay Ito'y maling akala, isang malaking sablay While my fingers are playing the strings, I swayed my head and felt the song that I sang.

Wala namang pakialam si Albrey sa mga tao sa paligid at sa mga naririnig niya. "I'm happy, you are not late. Good luck, Baby," malambing na sabi niya na hindi nawawala ang mga ngiti sa kan'yang mga labi. Alam kong may halo iyong pang-aasar kaya nakaisip din ako ng pambawi.

Sobrang bigat. Fourth song is Alon. Gentle, emotional, a soft anthem for release. Soft ocean waves projected behind them, with pastel hues of dawn. A slow strum started it. Parang tinuturuan kang huminga ulit after "Sigaw ng Gabi." Hana and Thorne sang in quiet harmonies. May slight imperfections, pero doon lalo naging totoo. Parang 'di nila kinanta para ipakita galing nila, kundi para bitawan 'yung sakit. The chorus washed over the audience like a tide: "Kung kailangan mong mawala,

“Ako'y nasa Malate, alas siete ng gabi Nakilala ko tuloy itong magandang babae Na nakabibighani sa aking mga mata Ang di ko lang alam ay manloloko lang pala Bumanat siya sa kin ng "bilmoko niyan, bilmoko non" Nagtuturo na siya, hindi pa kami on Upang di mahalata, siya ay nagpayabang Nag-me-me-menage-a-trois daw siya sa Alabang

Songs about pain, hope, joy, fear, cravings, kicks sa tiyan, and random crying at midnight. This second album wasn’t just a musical success. It was a declaration. Na kahit may bitbit akong bagong buhay sa loob ko, I was still me. Still a dreamer. Still a woman with a voice. Still Althea. And this time, even stronger. _______

Wah! Napatabon nalang ako ng kamay sa bibig at naligo na. Aish! Hindi ko alam pero kagabi parang mamamatay na ako sa init tapos ngayon waah! Parang wala lang, ang bilis ko naman yata gumaling. And so you stand there And you pray for god to see But the only one you have to be Honest to is me You are a drug, I cannot quit you You are a drug

Bakit sa paraan ng pag kanta niya para niya ito kwenekwento. Fear that's all I own Smiles don't come so easy I'm out here all alone You've got it good, believe me Through these tears And through this pain... Tumingala sya muli.... I will stand, once again Cause I may be homeless but not hopeless Fatherless but fearless I've got myself, I've got my freedom But I'm searching for my ho... She stopped, when she noticed my existence... "Your Home"

Inilakas naman nito ang sterio at tahimik na nagmaneho. No candles or guitar this time around (This time around) I still believe that honesty is all we'll ever need (All we'll need) You and me again (Maybe) Lalo lang nagpapagulo ang kantang iyon sa damdamin niya na unti-unting natutuklasan sa pagdaan ng mga oras. O baka dahil lang sa alak, o dahil gabi na at sa mga ganitong oras ay vulnerable siya. Kapag nasa apartment siya ng ganitong oras ay ramdam niya ang pag-iisa dahil sa pagkawala ng ama. Unti-unting nawawala ang takot at pag-aalala sa kanya mula nang pumasok sa Albano Corp., at ang presensya ni Jayzee ay nagbibigay ng kulay sa buhay niya ngayon. Pero hindi niya gustong isipin na m

Hindi na ako nag abala pang mag palit ng uniform sa sobrang excited ko mapakinggan ang mga kanta. As I reached for the play button, the room seemed to hold its breath. The first notes emerged, a gentle piano melody, like raindrops tapping on a windowpane. The instrumental intro wrapped around me, cocooning me in its soothing embrace. I closed my eyes, letting the music seep into my bones. The tracklist glowed on the cd player, and there it was: “Alpas.” The word itself felt like a promise, an invitation to break free, to soar beyond the ordinary. I wondered what awaited me in those three syllables.