Novel & Cerita Alamat Ng Bulkang Mayon

Tanong ko ulit sa kanila. "Eh, Saturday kaya ngayon kaya nag-usap usap kami na puntahan ka." sagot ni felix sa tanong ko. "Okay." tipid kung sagot at tsaka hindi na nagsalita. Sakto namang dumaan ang katulong ng mansyon, ang mansyon na ito ay pamana ng mga magulang ni dady. Si momy ay isang probinsyana ng pangasinan, lumaki sya sa bayan ng Bugallon. Na ikwento nga sa akin ni momy na ang bayan ng Bugallon ay isang apelido ng isang military officer na walang iba kundi si Jose Torres Bugallon y Gonzanles was a Filipino Military Officer who faught during the Philippine Revolution and the Philippine-American War. He is known as the 'Hero of the Battle of La Loma' where he was fatally wounded.

Sagot ni Mang Caloy. Natigilan si Agatha, "Bibilhin?! Sino ho?" Napatingin si Agatha sa pinsan. "Taga Maynila daw ho sila, nagmamay-ari ng karatig na lupain." si Mang Temyong ang sumagot. "Ibibenta n'yo ba?" Bagamat alam na ni Agatha na hindi 'yun gagawin ng mga taga Hacienda ay tanong niya.

Masuyo nitong inamoy ang buhok niya at marahang hinalik-halikan habang yakap-yakap siya nito. Ito ang bahay kung saan sila maninirahan ni Alec habang naririto sila sa Maynila. Malawak at marangya ang bahay. Napaisip tuloy siya kung magkano ang bili ni Alec sa marangyang bahay na ito.

Nagsisimula na rin ang program para sa nalalapit na taunang piyesta ng aming bayan sa katapusan ng Mayo. Isang payapang hapon, sa ilalim ng puno ng santol dito sa likuran ng bahay namin, tinanaw ko ang malawak na bukirin, na siyempre hindi namin pag-aari, at ang pinakamataas na bundok sa bayan namin na Bundok ng Lunay.

komento pa nito. She smiled and nodded in agreement. Talaga ngang mas masarap tumira sa hacienda nila kaysa Maynila. Tahimik ang lugar at sariwa ang hanging nalalanghap. Kapag umaga naman, maririnig mo ang masasayang huni ng ibon sa mga puno sa paligid ng kanilang mansion. "Nga pala, you told me on the phone na may importante kang sasabihin, hija, what is it? Magkakaapo na ba kami?"

Isang napaka-gandang umaga na naman ngayong araw, ang mga manok ay malalakas ang tilaok, ang mga kalabaw naman ay mukhang masiglang masigla. Ngayong araw ay mag-aani kami ng mga palay nina nanay at tatay. “Mayap a abak,” bati ko sa aking ina. “Magandang umaga rin sa'yo, anak,” tugon ni mama habang nag luluto. Ang aming bahay ay gawa sa kahoy, at kami'y naka tira sa San Isidro—probinsya ng Pampanga. Dumiretso ako sa palikuran at nag simula ng mag sipilyo at mag hilamos ng mukha.

—ang Maynila. ABANGAN…

Pahayag ni Florentina. Napatango ako. Mahal talaga ako ni Lola. Siya nalang kasi ang natitira kong pamilya. Ayaw ko sanang iwanan ang mahal kong Bicol kaso wala akong magagawa dahil gusto akong isama ni Lola. Hindi na rin kasi maganda kung mananatili ako sa Bicol na ako nalang mag isa. Saka maabo ngayon sa Bicol kasi bumubuga ang Bulkang mayon. Minsan naisip ko, bakit hindi nalang sementuhin ng gobyerno ang bukana ng bulkan ng sa ganoon eh tumigil na ito sa paglabas ng apoy at abo? Oh di ba tapos sana ang problema? Tsk!

Maputi 'yon na may batik ng dilaw. "Akala ko naman kung ano na ang nangyari." Naupo siya at sinimulang kainin ang ice cream. "Alam mo, may pineapple farm sa Bicol. Gusto mong makita?" "Pineapple farm? Akala ko sa Mindanao." She doesn't really know much about geography. "Sa Mindanao 'yong pinakamalaki. Pero sa Bicol, mayroon din. Punta tayo at isama natin sina lolo para makapasyal."