Alamat Ng Bulkang Mayon Novels & Stories

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.

"Sigurado ka?" "Isang lighthouse na ginawang modernong bahay sa itaas ng bangin. Mahirap pasukin mula sa dagat, at iisa lang ang kalsada papasok. Doon tayo lilipat bukas. Doon ka manganganak, Elena. Hindi sa sahig ng kubo." Bumukas ang pinto at lumabas si Maya, bitbit ang isang plato ng pritong saging. "Ate! Kuya! Kain na muna. Leo, Sofia! Almusal na!"

“Tiyakin kong ligtas ka.” Kinabukasan ng hapon, sumakay kami sa kotse ni Miguel, kasama si Kiko at limang iba pang tauhan. Ang Bundok ng Malalim ay isang malaking bundok na malapit sa dagat—isang lugar na puno ng damo at malalaking puno, mahirap na hanapin.

"Hmm, medyo malayo. . . Sa Bukidnon." Nalaglag ang panga niya. "May lawa ba roon? I'm sure it's not near the ocean, right? Bukidnon is made up of mountains and mountains, Anastacia." "May lake sa likod ng nabili kong property. May bahay na rin, pero kailangan ko pang ayusin. Malawak ang lupa, at maraming niyog at mangga!" "Really? Is there a place like that there?"

SA IKA-23RD floor ng The Oriental Hotel. Isang piging sa hapunan ang nagaganap. Sa labas ng malalaking bintanang mula sahig hanggang kisame ay tanaw na tanaw ang mataong tanawin sa gabi ng buong Legazpi. Tahimik ang Bulkang Mayon na para bang kumakaway sa lahat ng mga matang nagmamasid at humahanga sa kanya habang napapalibutan ng mga ulap doon. Ang malambing na tunog ng piano ay malayang pumapasok sa pandinig ng bawat bisita. Hinihele sila at dinadala sa kabilang ibayo ng lugar.

Makalipas ang anim na buwan, ikinukunsidera na niya ang pagbubukas ng ikalawang factory. Naihanap siya ni Kieran ng lote ng lupa. Rasonable ang presyo, at dahil wala naman malalaking mga furniture factories sa paligid, perpekto ito para sa kanya. Pero ang lupa, ay matatagpuan sa Laverston. Noong marinig ito ni Gwyneth, inisip niya ang bumalik sa Laverston para magbukas ng pangalawang factory.

"Ang liit lang pala ng City na'to noh? But it's nice." "Yes. Wanna walk? Sabi ni Gov may magandang pasyalan dito." "Saan?" "Mangrovetum ang pangalan. Kumakain ka naman ng streetfoods diba? Kumakain ka ba ng balut?" "Oo naman. Bakit?" "Gusto kong kumain eh. Ang sarap ng balut nila rito." Tumaas ang isa kong kilay. "Magkaiba ba ang lasa ng balut ng Masbate sa balut sa Manila?"

"'Yang malaking palayan na iyan hanggang doon sa malawak na lupain patungong ikalawang burol atsaka dito sa kabilang kalsada ay pagmamay-ari ng mga Buenaventura. Halos sakop na nila ang buong lupain ng El Fuego, pero May malaking parte din naman na pinagmamay-arian ng mga Mondragon. Sila ang pinakamayan dito sa buong lugar." "So you mean that they owned this big village?" "Parang ganon na nga. May mga malalaki din silang mga kompanya sa manila and mostly ang mga gumagraduate dito ay doon na nagtratrabaho." "So in literal sense of manner they are businessman." "Nadali mo Bella. Uy! Nandito na tayo," anunsyo niya at binayaran ang sinakyan naming traysikel. "Kinakailangan pa nating maglakad nan

Maya maya ay tumunog ang cellphone ko. "Ma?" "Anak, maghanap ka na lang muna ng matutuluyan diyan. Ang sabi sa balita ay lubog na ang daan pauwing Bulacan, baka mahirapan kang umuwi." "Oo nga po, ma. Wala na pong bus na dumadaan dito. Okay lang po ba kayo diyan?" "Oo, wala namang baha dito. Wag kang magaalala sa amin. Basta maghanap ka na muna ng matutuluyan. Delikado kung babyahe ka pa."

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.