Alamat Ng Langgam At Tipaklong นิยาย & เรื่องราว

Ngumiti naman ako sa kanila at naupo sa solong upuan na gawa rin sa kawayan. “Mabuti naman at nakapunta kayo dito. Tyak na maninibago kayo sa una sa takbo ng pamumuhay namin dito pero natitiyak ko na pagnasanay na kayo ay masasabi nyo ring mas masarap manirahan dito kesa sa Manila. Tamik dito at malayo sa gulo.” turan ni Tsong Bokyo. “Pagpasensyahan nyo na itong tutuluyan nyo ha? Alam nyo namang niluma na ito ng panahon.” saad naman ni Tsong Berting.

Magulong wika ni Micro na kina lingon naming tatlo dito nila Dalton at Tiger. “Ano??” Sabay namin na wika ni Tiger. “Don’t mind it hahaha matalinong tao lang nakakaintindi ng sinabi ko!” Sagot nito at taas noo itong nag lakad pag una sa amin. “Hindi dyan ang daan pre. Dito!” Sita ko dahil papunta ito sa garden ng mga Gilliam. Agad itong bumalik at dumeretso ng lakad. Natawa lang si Dalton at Tiger sa kalokohan ng isang ito, umiling naman ako at nag lakad na kami.

walang pagaalangan na wika ko. Nakita ko ang pagkunot ng mga noo nila kaya naman nagpatuloy lamang ako. “I suggest that we begin the project in Lapu Lapu, the island itself is advantageous enough. As a retailer myself, hindi lamang naninirahan roon kun’di pati ang mga turista ang dapat na goal natin,” “We can also produce products from different places at mapapadali ang paglabas at pagpasok ng malalaking produkto dahil sa kalapit na Mactan pantalan at paliparan.”

Langga short for palangga na ang ibig sabihin ay mahal. Sana ay makahanap siya ng babaeng katulad ng lola niya ang maging forever niya… si Aria na sana ’yon, sigurado siya doon.... Pero hindi sila pwede. Sa kakadaldal nila ay hindi nila namalayan na nasa Pampanga na sila. Papasok na ang kotse sa gate ng rancho.

At ang mga perang ito naman ang gagamitin namin on hand sa pagtakas. Nakukunsenya ako sa naisip naming plano. Walang kaalam-alam ang mga batang ito sa balak namin. Gagamitin namin ang mga pangalan nila hanggang sa makapunta kami ng Palawan at doon, magbabagong pangalan muli. Iibahin ang mga ayos namin at lilipad naman papuntang ibang lugar kung saan mas walang makakakilala sa amin. Doon na rin kami maghihiwalay ng landas.

ELENA POV Nagising ako sa tilaok ng manok sa malayo at sa malamig na hanging pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na glass door ng veranda. Iba talaga ang gising sa Tagaytay. Hindi gaya sa Manila na busina ng sasakyan at ingay ng construction ang bubungad sa iyo, dito, huni ng mga ibon at ang amoy ng basang lupa ang gigising sa diwa mo.