Alamat Ng Langgam At Tipaklong นิยาย & เรื่องราว

“Aling Mona. Ipapaalam ko po ang lahat sa loob.” Pagpasok nila ay sinalubong sila ng amoy ng lutong probinsya. Tinola, inihaw, sinaing na tulingan, at ang pinakamasarap na mangga na tanging Zambales lang ang may ganong tamis. Ang mga kasambahay ay abalang nagluluto, nag-aayos, at tila excited sa presensya ng binata.

Hinimas-himas niya ang balikat ko. NAGPAIWAN pa ako habang sinisementuhan na ‘yong lupa. Kapansin-pansin na hindi maganda itong napwestuhan nila para kay nanay. Napapagitnaan ng mataas ng dalawang libingan, madamo sa bandang uluhan at may kanal sa kaliwa. Napansin ko na meron pang tatlong sako sa gilid. “Manong ano po ‘yang sako na ‘yan?”

Parang papunta na kami sa isang malayo at tagong kagubatan. Limang oras din yata ang inabot ng mahabang byahe bago kami makarating sa aming destinasyon. Isang mahabang pathway na may mga pine tree na nakatanim sa gilid ng daraanan. At sa dulo ng pathway ay may nakatayong matayog na gate na gawa sa bakal na napalilibutan ng halamang baging. Napalilibutan din ang buong lugar ng mataas at malapad na pader.

While Devance and Devna were in the red pickup truck along with the others. They arrived in Benguet at lunch. The place was extra cold compared in Manila. Kitang-kita mula sa kinaroronan nila ang luntiang mountain ranges ng Cordillera. Sa hindi kalayuan ay mayroong dalawang palapag na gusali na gawa sa kahoy. Agad silang sinalubong ng nakangiting mukha ni Eshvi. Karga nito ang anak at magiliw naman ang naging pakikitungo nito sa kanila.

“Saan ba tayo pupunta? Sabi mo may sorpresa ka pa bago tayo bumalik ng Manila.” Ngumiti lang siya, yung ngiting tipid pero may kahulugan. “Malalaman mo rin. Mag-ayos ka na. Wear something light, baka medyo maglakad-lakad tayo.” Pagkalipas ng isang oras, nasa loob na ulit kami ng sasakyan. Hindi nagtagal ang byahe. Pumasok kami sa isang gated community na puno ng mga puno. Huminto ang sasakyan sa tapat ng isang malawak na lote na napapalibutan ng puting bakod. Sa gitna nito, may isang luma pero magandang bungalow na gawa sa bato at kahoy.

WARNING: MATURED CONTENT!!! READ AT YOUR OWN RISK!!! BAWAL SA MAPANGHUSGANG ISIPAN, LAWAKAN ANG PAG-IISIP UPANG MAS LALONG MAINTINDIHAN ANG MGA KARAKTER NG MGA TAUHAN!!! SALAMAT!!!

Tumango lamang ang dalawa; sa hindi ko maipaliwanag na dailan ay may nadama akong kakaiba bagay na hindi ko na lamang pinansin at sinabi sa kanila. Mga halos kalahating oras lang ang tinakbo ng oras sa aming byahe at nakarating na kami sa manila. Sa tapat ng isang building apartment kami huminto. Isang building iyon na puro apartment ang naroon, style condo unit siya pero mga simpleng apartment lang iyon.

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

"Hmm, medyo malayo. . . Sa Bukidnon." Nalaglag ang panga niya. "May lawa ba roon? I'm sure it's not near the ocean, right? Bukidnon is made up of mountains and mountains, Anastacia." "May lake sa likod ng nabili kong property. May bahay na rin, pero kailangan ko pang ayusin. Malawak ang lupa, at maraming niyog at mangga!" "Really? Is there a place like that there?"

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.