Alamat Ng Mt Mayon の小説・ストーリー

NATHALIE’S POV CAGBALETE BEACH, MAUBAN, QUEZON Mula sa Mauban Port ay forty minutes ang biyahe papunta sa Cagbalete Island, ang isa sa pinagmamalaki ng Quezon Province na mala-Boracay ang dating at may night party din sa gabi. “Wow!”

Kontento na akong nakikita ang asawa ko sa malayo. Muling bumalik ang sigla ko. I've learned my lesson. Tanging si Montenegro lang ang may alam. Siya ang pinabantay ko doon sa tuwing bumabalik ako sa Maynila. Labas masok kami sa hacienda nila. Nagpanggap kami ni Montenegro na tagapangalaga ng kabayo. Yon ang hindi niya masyadong pinupuntahan na lugar dahil halos kalalakihan ang mga nandun.

tutal salita ka nang salita, sige ngayon ka mo simulan. "Well, it's not just a mountain, it's kinda plateau. That's the first correction. It is Sicogon island's highest point, Mt. Opao, north-east of Barangay Buaya, at 214 metres or 702 ft or maybe more. The summit is accessible by trekking and on the summit the entire coastline that surrounds the island can be seen. Satisfied?" wika niya na nagpatigil sa akin. Namangha ako sa mga sinalita niya.

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. May isang larawan doon si Dad. Constantine Sandoval. Kay Mommy. Thaliana Ramos. Pictures of Mr. Morteo and Castillano Cardinal are also there. Mga lugar. Ang address ng mansyon namin, the hotel in Boracay, the house of Mr. Morteo. Ang bahay ni Castillano Cardinal ay naroon din. Isang address sa Batangas. Kung ano-ano pang konektado sa mga iyon.

Napangiwi akong pilit ngumiti sa mga ito. "Wow. Kinasal na pala ang batang 'yon. Kumusta hija. Welcome sa hacienda Montereal huh?" masiglang saad ni tito Bagyo na pilit kong ikinangiti. "Hwag kang mahihiya sa amin Kiesha huh, matalik na magkaibigan ang pamilya Montereal at Montemayor kaya hindi na iba sa amin ang mag-ina ni Eivo" segunda ng asawa nitong si tita Angelique na may matamis na ngiti sa mga labi.

bulong ni Ishmael saka siya tinalikuran. Huli na ng napansin ni Lianna ang pagpigil niya ng hininga dahil sa mga sinabi ni Ishmael sa kanya. Kilala ang Montecarlo bilang pangalawa na pinakamayaman na angkan sa lalawigan ng Alegria ngunit sa ibang lalawigan kaya?

"Mama! Beach!" "Eisha..." Natatawang bumangon si MJ. "Ang kulit mo talaga." Pagkatapos naming maghanda, bumaba kami sa lobby ng resort. Naka-check in kami sa Puerto Del Sol Beach Resort and Hotel sa Brgy. Ilog Malino, Bolinao, Pangasinan. Isa ito sa mga lugar na matagal nang gustong puntahan ni MJ. Tahimik ang paligid, malinis ang dagat, at sapat ang layo nito sa ingay ng siyudad para makapagpahinga kami bilang pamilya.

Aalisin ko sa utak ko ang mga nakakasagabal para matupad ko ang matagal ko nang inaasam na makapaghiganti. Mahigit isang oras ang biniyahe ko mula sa Maynila papuntang Batangas. Medyo ma-traffic din kasi bago ako nakalabas sa Metro Manila pero okay lang dahil sulit naman ang sking pagod pagdating ko sa Amara Beach Resort sa Batangas. Maganda ang kapaligiran, napakalinaw ng tubig sa dagat at higit sa lahat ay napaka-presko ng hangin. Agad kong ipinarada ang kotse ko at dumiretso sa reception area para magtanong kung nasaan ng rest house na tinutukoy sa akin ni Ninong. Wala pa man akong nakakausap na tao nang may lumapit sa akin na isang lalaking nakangiti.

Matangkad ang lalaki, at kapag nakatayo siya nang malapit, ang anino niya ay bumabagsak kay Isla, tinatakpan ang liwanag mula sa kaniyang mukha. “Tatlong kilometro ang pinakamalapit na subway station. Sigurado kang gusto mong mag-subway?” Nakatira ang mga Montenegro sa isa sa mga villa district ng Makati, kung saan bawat pulgada ng lupa ay kasinghalaga ng ginto. Walang shared bicycles sa malapit. Kung gusto nilang mag-subway, kailangan muna nilang maglakad ng tatlong kilometro.

Maegan Nasa isang resort kami ng mga kababata ko somewhere here in La Union at dahil nakasanayan na namin ito ay kinailangan kong sumama kahit pa ang bigat pa rin ng kalooban ko. Habang na-eenjoy ang lahat, nandito kami ni Mitchell sa shed dahil tulad ko, may pinagdadaanan din ang kambal ko.