Alamat Ng Mt Mayon の小説・ストーリー

tutal salita ka nang salita, sige ngayon ka mo simulan. "Well, it's not just a mountain, it's kinda plateau. That's the first correction. It is Sicogon island's highest point, Mt. Opao, north-east of Barangay Buaya, at 214 metres or 702 ft or maybe more. The summit is accessible by trekking and on the summit the entire coastline that surrounds the island can be seen. Satisfied?" wika niya na nagpatigil sa akin. Namangha ako sa mga sinalita niya.

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. May isang larawan doon si Dad. Constantine Sandoval. Kay Mommy. Thaliana Ramos. Pictures of Mr. Morteo and Castillano Cardinal are also there. Mga lugar. Ang address ng mansyon namin, the hotel in Boracay, the house of Mr. Morteo. Ang bahay ni Castillano Cardinal ay naroon din. Isang address sa Batangas. Kung ano-ano pang konektado sa mga iyon.

"Mayon is our last spot before going back into the city" And seeing mayon volcano is a dream. Madaming puno sa paanan nito at mga damo. May mga bahay malayo sa paanan at mga ibong nag liliparan. It's truly beautiful. And it's one of my achievement. Going to this places on the spot with him.

bulong ni Ishmael saka siya tinalikuran. Huli na ng napansin ni Lianna ang pagpigil niya ng hininga dahil sa mga sinabi ni Ishmael sa kanya. Kilala ang Montecarlo bilang pangalawa na pinakamayaman na angkan sa lalawigan ng Alegria ngunit sa ibang lalawigan kaya?

, wika sa kanya ni Zha zha. Maya't maya'y may nagbukas ng gate kaya ipinasok niya ang kotse sa loob. Pagkababa pa lang nila ng sasakyan ay ramdam na niya kaagad ang kakaibang simoy ng hangin. Malayong-malayo ito sa hanging kanyang nakasanayan sa Maynila. Tunay ngang napakasarap manirahan sa probinsya. At kung wala lang siyang trabaho sa Maynila, mas gugustuhin niyang tumira na lang sa Batangas, sa probinsyang kanyang kinalakihan. Inilibot niya ang kanyang mga mata sa paligid. Maraming nag-iilawag mga lamp post kaya kitang-kita niya kung gaano kaganda ang resthouse. May malaking swimming pool, at sa gitna nito'y isang fountain na may ilaw. May isang inukit na marmol na pigura na nag-iiba ang

"Mama! Beach!" "Eisha..." Natatawang bumangon si MJ. "Ang kulit mo talaga." Pagkatapos naming maghanda, bumaba kami sa lobby ng resort. Naka-check in kami sa Puerto Del Sol Beach Resort and Hotel sa Brgy. Ilog Malino, Bolinao, Pangasinan. Isa ito sa mga lugar na matagal nang gustong puntahan ni MJ. Tahimik ang paligid, malinis ang dagat, at sapat ang layo nito sa ingay ng siyudad para makapagpahinga kami bilang pamilya.

Lahat ng punlaan ng hipon ay naka net dahil daw sa red tide. Hapon na para bumiyahe ng Maynila para makabili ng hipon at malamang baka hindi na niya maabutan ang last trip. Halos lupaypay na sa biyahe si Kaye ng bumaba ng habal habal. Eto na lamang ang huling pagasa niya.May isang matanda ang nakapagsabi sa kanya na may isang bahay sa kabukiran na may maliit na fish pond na nagaalaga ng local breed na hipon.

Aalisin ko sa utak ko ang mga nakakasagabal para matupad ko ang matagal ko nang inaasam na makapaghiganti. Mahigit isang oras ang biniyahe ko mula sa Maynila papuntang Batangas. Medyo ma-traffic din kasi bago ako nakalabas sa Metro Manila pero okay lang dahil sulit naman ang sking pagod pagdating ko sa Amara Beach Resort sa Batangas. Maganda ang kapaligiran, napakalinaw ng tubig sa dagat at higit sa lahat ay napaka-presko ng hangin. Agad kong ipinarada ang kotse ko at dumiretso sa reception area para magtanong kung nasaan ng rest house na tinutukoy sa akin ni Ninong. Wala pa man akong nakakausap na tao nang may lumapit sa akin na isang lalaking nakangiti.

Matangkad ang lalaki, at kapag nakatayo siya nang malapit, ang anino niya ay bumabagsak kay Isla, tinatakpan ang liwanag mula sa kaniyang mukha. “Tatlong kilometro ang pinakamalapit na subway station. Sigurado kang gusto mong mag-subway?” Nakatira ang mga Montenegro sa isa sa mga villa district ng Makati, kung saan bawat pulgada ng lupa ay kasinghalaga ng ginto. Walang shared bicycles sa malapit. Kung gusto nilang mag-subway, kailangan muna nilang maglakad ng tatlong kilometro.

Maegan Nasa isang resort kami ng mga kababata ko somewhere here in La Union at dahil nakasanayan na namin ito ay kinailangan kong sumama kahit pa ang bigat pa rin ng kalooban ko. Habang na-eenjoy ang lahat, nandito kami ni Mitchell sa shed dahil tulad ko, may pinagdadaanan din ang kambal ko.