Alamat Ng Rosas นิยาย & เรื่องราว

”Secure the area, Tadsfore. “ I will, master.” ‘Sino ba talaga ang lalaking ’to?’ Pakiramdam ko literally ay nasa ulo ko na ang lahat ng aking dugo kaya ay ’di ako makapag-isip nang maayos. “Uhm.” Hindi ko mapigilang mapa ungol ng naamoy ko ang halimuyak ng mga Rosas. I know it's a rose, I love roses. The way they look. Their amazing colors. The smell always sends peacefulness in my mind and soul. It's a perfect world for me.

GABBY POINT OF VIEW Pagkabukas ko ng pinto, bumungad sa akin ang isang bouquet ng mga rosas. Hindi ‘yung pangkaraniwang klase. Hindi kagaya ng dinadala ng mga admirer ni Seraphina dati o ‘yung binibili ng mga lalaking guilty sa panloloko. Hindi. Ang mga rosas na ‘to, pula. Malalim na pula. Halos itim. At may tumatagas na likido mula sa mga talulot. Dugo.

natutuwang usal ko. “Yes, Ma’am. Come with me,” pag-imbita niya sa bahagi papasok pa sa loob. Sumunod ako sa kaniya. Kahit na medyo nakalayo na kami kina Alas at sa mga bata ay nakikita ko pa rin sila. Tila hardin lang naman kasi ang mukha ng shop na nakahilira’t nakapatong sa lupa at malalaking plorera ang mga puno. Nang tuluyan ngang makita ang malalagong pink roses ay napahawak na lang ako sa aking bibig. Namangha ako sa kanila at halos kuminang sa tuwa ang aking mga mata.

Dahil napakarami, binilang ko at may siyamnapu’t siyam silang lahat. Sobrang romantiko. Baka ito ay pahayag ng pag-ibig o isang alok ng kasal? Siyamnapu’t siyam na rosas ay nangangahulugang pangmatagalang pag-ibig, pagkatapos ng lahat. “Oh, nahanap ko ang mga iyon malapit sa terrace, ma’am. Mukhang nahulog ng isang tao na naghahanap sa iyo kahapon ng hapon,” sagot ni Sofia.

The after shave and musk is a perfect combination. "Happy birthday, to my beautiful baby." He kissed my forehad at inabot ang rosas sa akin, nawala ang mga tao kanina na nag lagay ng bulaklak sa living room ko. Kami nalang ang tao sa condo unit ko ngayon. Hawak nito ang kamay ko habang nag lalakad kami papunta sa balcony ko at ngayon ko lang napansin na puno din ng rosas ito at may naka set up nang lamesa doon at mga pagkain at wine.

Tumagilid lang siya at tumahimik. Nang gabing iyon, magkatabi silang natulog sa parehong kama. Kinabukasan, si Angela ang unang nagising. Tahimik niyang inayos ang kama, isa-isang inilapag ang mga rosas, parang may ritwal. Pulang-pula ang mga talulot, sariwa, mabango. Kaya balak niyang matulog dito ngayong gabi?

Saglit na natahimik ang hapag kainan kung hindi pa ito basagin ng mama ni Mauricio ay hindi kami magsasalita. "Balita ko ay magaganda ang tanim mong rosas sa La Corazon? Alam mo, balak ko sanang dumirekta doon para makapitas ng magagandang klase," aniya sa'kin. "Welcome po kayo doon anytime... Plano ko na pong gawin tourist spot ang bagong tanim naming mga bulalak doon. Kasi nagdagdag pa kami ng mga Lavender, tulips, daisies, gardenia, peonies and carnations. Lahat ho iyon ay pwedeng pitasin at i-uwi." wika ko dito.

Hindi naman gaanong kalawak ang hardin—sakto lang, katulad ng sukat ng fountain. “Kaya pala kanina ang bango ng sumalubong sa akin. Kayo pala ’yon?” sabi ni Elvis sa mga rosas. Iba’t iba ang kulay ng mga ito—may black rose pa na ngayon lang niya nakita nang personal. “Ang ganda mo, at ang bango pa. Alagang-alaga talaga kayo, no? Ang sarap niyong pagmasdan,” masayang wika niya.

“Hon? I’m done, hon.” Tumingin siya sa kanyang wristwatch at maya-maya ay bumaling sa female C.R. Inisip niya na baka nag-retouch lang ang asawa niya. While he was waiting, mayroon siyang nakita na nakabike na isang manong na nagbebenta ng mga rosas. “Boss!” Tawag niya rito. “Magkano ‘yung rosas?” “25 kada isa ho. Bagong pitas lang ‘yan,” nakangiting sambit ng nagtitinda.

Wala talaga siyang pakialam kahit na mas maganda pa ito sa kaniya. Maliwanag ang umaga. Banayad ang sikat ng araw na tumatama sa malalawak na damuhan ng Zaragoza Mansion. May ilang maya na dumadapo sa mga palumpong, saka muling lumilipad habang naghahabulan sa himpapawid. Mas mas gusto na lang niyang maging ibon sa mga oras na ‘to para makalipad siya papalayo sa dalawang ‘to. Sa kabilang dulo ng hardin, abala ang hardinero sa pagdidilig ng mga rosas. Marahan ang tunog ng tubig na tumatama sa mga dahon.