Alamat Ng Rosas Mga Nobela at Kwento

Tumango lang ito sa kanila at may alanganing ngit ang sumilay sa labi nito na bago palang bumabalik ang kulay. May pasa pa ito sa gilid ng mata at gasgas sa labi pero hindi maikakaila ang kagandahan nito. Ang pisngi nito na natural na mamula-mula na tila rosas ay binagayan ng matangos na ilong. “I’m still thinking what we should call—” “Rose…” wala sa sariling bulalas niya. Tumanog-tango naman ang ina bilang pagsang-ayon. “That’s a simple name. Sige, sige, ‘yon na lang ang itawag natin sa kanya,” anito.

Kinabukasan, bumalik si Rosa mula sa Monteverde Mansion. Pawis na pawis siya, maputla, at halatang pagod. Hindi pa siya tuluyang nakalalabas ng pinto ng ospital nang lumapit agad si Elena. “Ma! Bakit ngayon ka lang? Saan ka galing?!” Ngumiti si Rosa ng mahina. “Naayos ko na, anak. Patawad kung ngayon lang.” “Naayos? Paano?”

"Ang bango pa ng bulaklak. Ngayon ko lang nalaman na may mababangong rosas pala." Lalong kinabahan si Maverick nang makita ang laman ng basket ni Reinella. Hindi lang British Rose ang napitas niya. Kasama rin ang Julia Rose, Grasshopper Rose, Madame Caroline Testout, Bourbon Rose, at blue rose. Ito ang mga paboritong rosas ni Cresia. Mga bihira at mahal ang mga ito. "Ang gaganda, 'di ba?" sabi ni Reinella na may ngiti habang amoy-amoy ang rosas.

May kausap ito sa telepono habang naghahanap ng tatanggap. Kapansin-pansin at napakaganda ng mga asul na rosas. Hindi napigilan ng ilang babae ang mapasinghap. “Wow, ang ganda ng mga rosas na ’yan. Siguradong mahal.” “Nakita ko na ’yang variety na ’yan abroad. Isang stem pa lang mahigit isang libong piso na. Eh ang laki ng bouquet na ’yan, lampas isang daang rosas siguro.”

Nilapitan niya ang tanim niyang mga American Roses, ito yung mga malalaking variety ng rosas. “Ang gaganda pa rin nila, Mabuti naman Mama at naaalagaan niyo po sila,” masayang baling niya sa Donya. “Alam ko kasi na babalik ka kaya inalagaan ko sila para sa’yo,” maramdaming wika nito. “Ano ba ang nangyari sa’yo noon? Alam ko na masakit alalahanin pero gusto ko sana’ng malaman ang buong pangyayari.” Lumingon siya dito at ngumiti, hinawakan niya ito sa kamay at iginiya palapit sa may garden table na naroon at inalalayaan itong maupo.

Ang isang karaniwan na joe ay hindi kailanman makakakita ng gayong eksena sa kanilang buhay. Bilang isang resulta, maraming residente ng lungsod ang nasasabik na pinalibutan ang asyenda na may pag-asang makasilip sa pangyayari. Mayroong isang malaki at malawak na mga bulaklak sa harap ng pangunahing bulwagan ng asyenda. Ang lahat ng mga ito ay na-import na mga rosas ng isang espesyal na lahi na may mabulaklak na bango na tinatangay ng hangin sa paligid ng asyenda.

anito, Bigla kong naalala ang pangalan ng iba’t ibang klase ng rosas na nandodon dahil madalas ko itong makita sa living room namin. Meron ditong Bourbon rose, Damask rose, Boscobel at ang paboritong klase ni mommy na Getrude Jekyll. Ang halimuyak na nagmumula sa sariwang talutot nito, ay nakapagbibigay gaan sa pakiramdam. Hindi nakapagtatakang ito ang pinakagustong uri ng bulaklak ni mommy.

ani ni Lukas. Agad akong pumunta sa likuran ng property. Kilala ang Mansion na ito sa mga landscape at mga rosas sa paligid, at hindi nga ako nagkamali dahil sobrang ganda pa rin ng buong property nila, at inalagaan ng mabuti ng aming care-taker habang nasa ibang bansa pa kami. "Who would have thought that a Hernandez would now own this property?" I said with a grin as I gazed out over the sea of Costa Fuego, taking in the beautiful sight of the roses blooming around us.

sa ilalim ng puno ng narra, kung saan namimigay siya ng mga leaflets tungkol sa scholarship program ng Elias Dizon Foundation. "Ma'am Aya, ang ganda ng kinalabasan ng garden niyo. Parang hindi na kami sa Laguna, parang nasa ibang mundo kami," puri ni Aling Rosa, ang kapitbahay namin na unang bumili ng kape at suman. "Salamat po, Aling Rosa. Halaman lang at konting tiyaga," sagot ko nang may ngiti habang iniaabot sa kaniya ang sukli.

Hindi namamalayan ay nasa Hardin na pala siya ng Mansion at namangha siya dito dahil ang umaalingasaw na amoy ay galing sa mga bulaklak ng rosas. "ang ganda niyo.Buti pa kayo malaya dito sa mundo" hinawakan ang isang umpok ng pink na rosas sa harapan at umupo siya na parang indian . Animo kinakausap siya ng mga rosas . "sana ako nalang ang nasa kalagayan niyo" nanlalabo na ang mata dahil sa luhang kusa nalang lumabas .