Alas Dose Time Novels & Stories

sagot niya, medyo alanganin. Pagkaalis ni Alec, dali-dali siyang bumalik sa sala. Wala na siyang oras. Itinutok niya ang telepono sa sarili at bigla niyang ininom ang laman ng buong supot ng herbal na gamot. Pagkatapos, sinilip niya ang oras. Limang minuto na lang bago maghatinggabi. Napabuntong-hininga siya nang maluwag.

Inirapan lang niya ito bago lumagok ulit ng alak. Dahil sa dami ng nainom, hindi niya namalayan ang oras. Alas dose na pala ng gabi at oras na ng pagsasara ng mga establisyimento base sa curfew rules ng siyudad. Lasing na lasing na si Ayla. Hindi na siya halos makatayo nang maayos at namimikit na ang mga mata. "'Yong susi ng bahay ko, Harvey," utos niya habang pilit inaayos ang sarili.

"Opo, salamat po," "Oo alagaan si Baby mabuti at kahit 1 week pregnant kapa ay hindi ka nakunan, siguro ay ayaw talaga umalis ni baby, pero Allyza kailangan na mag ingat dahil nalipat ang baby ng unti, hindi na siya normal so kailangan mag monthly check up ka sakin, and the vitamins dito sa reseta na nakalagay dito." Inabot naman niya kay Damon iyon.

I can sense her nervousness. “Ehem…” tumayo si Kyle at ngumiti ng pilyo. “Ibibigay ko na itong reseta sa nurse mo ha?” sabi niya, sabay abot ng papel kay Isabela. “Isabela, right?” tanong niya. Tumango siya. “May instructions na ’yan. Sundin mo na lang. Every eight hours ang gamot. Since uminom na siya ngayon, and it’s seven, mamayang 3AM ulit ang inom niya. Ok?”

Agad na nagtanong ulit si Reuben, “Papa, gaano katagal bago umepekto ang drug kay lolo?” Sumagot si Tyler, “Dahil nauubusan na tayo ng oras, tataasan ko ang dosage na ibibigay ko sa lolo mo. Magtatagal lang siguro ng mga isa o dalawang oras bago umepekto ang medisina pagkatapos niyang kumain!”

“Alas-tres na pala?” Nang makitang ligtas at maayos siya, saka lamang nakahinga nang maluwag si Lyka. “Miss Lozada, medyo mahaba po ang tulog n’yo ngayon.” Mula alas-dose y medya hanggang alas-tres, dalawa’t kalahating oras.

Nagulat si Maureen at nagtanong, "Hindi ba sasabay kumain si Mr. Jack sa atin?" "Lagi siyang kumakain kasama ng mga bodyguard." Sagot ni Zeus na tila wala lang, bago niya maalala ang isang bagay at muling nagtanong, "Hindi ba dapat madidischarged na si Eli ngayon?" Tiningnan niya ang oras—lagpas alas-dose na. Karaniwan, alas-onse ng umaga pinapalabas ang mga pasyente.

Akala niya na kung sasabihin niya sa kanya na may kasamahan sa labas, hindi siya magwawaldas ng oras, pero hindi niya inaasahan na hindi niya ito papansinin. "Salamat, anong oras na?" tanong ni Althea habang tumitingin sa kanya. "Alas-nueve y medya." "Dapat na akong umuwi." Tumingin si Althea sa kalahating bote ng gamot na natira, at ayaw na niyang inumin ito. "Kung nag-aalala ka sa iyong anak, papabalikin ko si Danny para alagaan siya, at ikaw inumin mo ang gamot na itp."

talikod ni Dark Angel sa kaniya. “Hoy, ipainom mo yan sa kaniya 3 times a day.” pahabol pa ni Dr. Alden. “Oo.” aniya na walang lingon-likod na itinaas ang isang kamay na may hawak ng reseta. Napapailing na lang habang nakangiti si Dr. Alden! Nang pumasok siyang muli sa loob ng clinic ay napansin niya na malungkot na nakayuko si Serina.

O para sa pangakong binitiwan ko noon. Marahan akong tumalikod. At sa pagkakataong iyon... Hindi na ako lumingon pa. Tahimik akong lumabas ng unit. Kasabay ng pagsara ng pinto... Tuluyan ko ring isinara ang kabanatang matagal ko nang pilit na binubuksan. NANG silipin ko ang oras sa wristwatch ko, mahigit tatlumpung minuto pa bago mag-alas dose. May oras pa. Sapat para makauwi bago tuluyang magpalit ang taon.