Alastor X Lucifer Comic Novels & Stories

suhestiyon niya. Naalala ko ang mga litrato ni Lucero at ang kuwento ni Sister Esther. I almost forgot about it because my slate is full. “Who are you really, Lucero?” Tiningnan ko siya. “You can’t be a vampire. They are not real. They don’t exist.” Tumawa siya. “Nice joke, Anastasia.” “You look a year or two older than me but you were at the orphanage the day I was left there…” Tinitigan ko siyang maigi habang hinihintay ang reaksyon niya. “Twenty eight years ago.”

Naalala ko si Lucian, ganon na ganon ang itsura niya kapag may seryosong bagay na inaayos, idagdag pa ang salamin sa mata niya kapag Naramdaman ko ang kamay ni Lucian sa aking hita at doon ako napabalik sa ulirat, binalingan ko siya at nakitang malapit na ang upuan niya saakin ngayon. Doon ko lang napansin na magkatabi na ng upo ang kambal, Abby is pissing off her sister while Ally stayed unbothered "That's ugly book Ally" ani nito pero hindi siya pinapansin ng kapatid

Bumukas ang pinto at pumasok ang lalaking kakabanggit pa lang ni Lucifer. “Why the hell are you talking about me?” pagsusungit nito kahit kakarating pa lang. Sabay silang na napatingin dito but not Leon. He’s just staring at the horizon and figuring things out. Umupo si Alas sa tabi ni Lace at dumekwatro. “Bakit niyo ako pinatawag dito?” kunot-noong tanong ni Alas. Ngumisi naman si Lucifer na tila ba nang-aasar sabay tingin kay Leon na tulala lamang ngayon.

“Maganda naman si Maia. Pero mas maganda asawa ko.” “Takot mo lang na baka may tracking device na tinurok sa ‘yo ni Lyla, e.” Umismid si Alas. Sumama ang tingin ni Lucifer kay Alas. “Hoy, hindi ah.” Mahina siyang napailing. Kapag talaga nakalabas si Lucifer, hindi maitikom ang bibig. Sobrang ingay nito at maraming kwento ang meron. Rhett turned to Alas. “Is that effective? One-time negotiation?”

Napabuntong hininga na lang ako nang mapansin ng mga tambay sina Lucifer. “Hoy! Hindi ko gusto ang mga tingin n‘yo! Gusto niyo bang masaktan?” maangas na tanong ng isang tambay. Napangiwi ako, mali siya ng hinamon. Baka siya pa itong mapunta sa hospital. Sabay na tumayo ang mga tambay at hinarap sina Lucifer. Napaatras ako, ayokong madamay!

Dinig ko mula sa hindi kalayuan ang hagulgol ng ina ng batang binawian ng buhay. It's unbearable. "Walang point kung maski ang mga iyak at hinaing nila ay pakikinggan mo, tandaan mo, ipinanganak tayo bilang mga nilalang ng kadiliman." Hinarap niya ako at saka ako tinitigan sa aking mga mata. Kita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mga mata. "We are the children of the night, brother. Hindi parte ng pagkatao natin ang awa at simpatya. Huwag mong kalimutan kung sino ka talaga, Lucifer." Mataman niya akong tinitigan. Napayuko na lang ako dahil sa sinabi niya.

( Mathew pov's) "damn it! sigaw ko pagkatapos ay magkakasunod Kong tinungga Ang alak na parang tubig. Pagkatapos ay basta ko na lamang ito ibato sa poder Ang bote upang mabasag ito. Iyon na sana Ang pagkakataon Ko upang mapalapit sa dalaga. Nang dahil sa babaeng iyon kaya umalis na lang si Lucy. Kahit aking Lola ay nagulat din sa ginawang pagsulpot nito. Ang nakakagalit pa ay nakita kami na niyakap ako ng babaeng iyon. That's bullshit!