Buod Ng Liwanag Sa Dilim Novels & Stories

The next thing I saw was wild beasts surrounding me, drooling at the sight of their helpless prey. Sobrang dilim sa paligid. Natatakpan pa ng malalaking puno ang buwan na kaisa-isang nagbibigay ng liwanag sa masukal na lugar na ito. I can hear their growl and the sound of the crickets echoing.

“Ngunit hindi lamang dilim ng gabi ang matututuhan mong makita. Sa panahon ng digmaan, makikita mo rin ang dilim sa puso ng isang nilalang, ang pagtataksil, ang kasinungalingan, at ang pagnanasa sa kapangyarihan. Ang tanong… kakayanin mo ba ang katotohanang iyon?” Hindi agad sumagot si Prinsipe Zaitan. Ngunit sa wakas, bumulong siya, “Kung kailangan kong makita ang dilim upang maprotektahan ang liwanag, tatanggapin ko ang lahat ng sakit na kasama nito.” Napangiti si Pinunong Harez, bagama’t may lungkot sa kaniyang mata. “Marami ang bumubukas ng mata, ngunit kakaunti ang kayang dumilat habang nasa gitna ng bangungot.”

"Niloloko mo ba ako? O sige, baka naman panaginip lang ito. Alam mo bang minsan nako-control ko yung mga panaginip ko? Kaya ko sigurong hanapin yung daan palabas kahit wala ang tulong mo." Ibinaba ng lalaki ang kamay at inilagay muli sa bulsa. Hindi na nito matiis ang pagiging "ignorante" ng kausap kaya ginawa na nito ang dapat gawin. "Ok, makinig kang mabuti. Sa lugar na ito, wala kang ibang makikita kundi walang hanggang kadiliman, pero masasanay ka rin pagdating ng panahon. Maliban na nga lang pala sa palapag na ito, kasi may ilaw rito. Mayroon ding mga pagala-gala rito. Ito nga yung pinakapaborito kong lugar e! Ang ganda kasi. Pero pagbaba natin, wala ka nang ibang makikita. Huwag kang m

Agad na umawang ang mga labi niya noong biglang may mga lumilipad na maliliit na ilaw ang nagkalat sa paligid na para bang sinadyang pakawalan ang mga iyon. "Oh!" bulalas niya at napangiti noong maisip na mga alitaptap ang mga iyon. Parang mga maliliit na neon lights na nakalutang. Binigyan noong liwanag ang dilim kahit bahagya lang.

Wika pa nito. "Mommy gustuhin ko man,pero hindi ko alam kong paano makakabalik. Hindi ko alam ang daan,masyadong madilim." "Makinig ka sa boses na tumatawag sayo,pakinggan mo ang panaghoy ng dalawang taong nagmamahal sayo,ang boses nila ang magsisilbing liwanag sa dilim mo,makinig kang maigi sa halinghing nila."

Bukod pa roon ay nagsisimula ng mag-agawan ang liwanag, at dilim sa langit kahit alas singko pa lang ng hapon. “Mas mahaba yata ang gabi ngayon,” saad ko, upang basagin ang katahimikang namayani sa aming paligid. “How do you say so?” Natawa naman ako nang mahina. “Nag-aagawan na ang liwanag, at dilim, Helios, kahit alas singko pa lang.”

Magaling silang magtago sa dilim. Naramdaman niya ang hapdi sa braso. Shit! Natamaan siya. Bago pa siya makaatake, muli itong nawala sa dilim. Hinanap niya sa paligid ang mga kalaban. Magaling na itong magtago sa dilim, magaling pang magtago ng presensya. Nagulat sila ng biglang may pumutok na liwanag sa itaas.

At halos mahigit ko ang hininga ko nang unti-unting bumaba ang araw at nilamon ng dilim ang liwanag. There was something magical about it. Dahil sa oras na dumilim ang paligid, muling nagliwanag ang tanawin dahil sa kumikisap na mga ilaw na nanggagaling sa mga gusali sa ibaba. Para iyong mga bituin na kumukuti-kutitap.

Piping sigaw nang kanyang isip. Hanggang sa bigla na lang s'yang nakakita ng liwanag... Para s'yang nakakita ng maliwanag na bahaghari sa gitna ng dilim at tila naging hudyat ito ng pag-asa. Muli s'yang tumakbo upang sundan at taluntunin kung saan nagmumula ang liwanag... Ang liwanag ay nagmumula pala sa sinag ng buwan.

Sinira ng locksmith ang lock cylinder at saka sinipa ang pinto. Sa una, hindi ito bumukas sa isang sipa, kaya nagsanib-puwersa ang dalawa. Sa wakas, nabuksan din nila ito sa lakas ng magkasunod na sipa. Sinindihan ko ang flashlight at tumutok sa loob ng silid. "Wag kayong pumasok! Wag kayong pumasok!" May babaeng nakatago sa loob. Nakasumbrero siya at naka-mask, suot ang silver long-sleeved pajamas ko. May hawak siyang kutsilyong pang-prutas, nakatapat sa amin.