Novel & Cerita All Apologies Lyrics

In a slow motion movement, without hesitation, lumingon siya at patakbong lumapit sa ama na napatda rin ng mapagsino ang kasama ng yaya "Dad, I know, I don’t deserve your forgiveness. But where will I go without you? How can I live without you? Please forgive me. I am asking for your apology. I know I have done wrong. Will you please forgive me? Daddy, you are a big-hearted man. Everybody knows that, can you please forgive me and give me a last chance? I am really sorry. I will never do this again. I am very much ashamed and sad. Please give me another chance. I will not do this again. I know you will never be able to forgive my actions, but I hope the tears in my eyes will make you forgive

Pag iingles sa 'kin ng mokong. Kinalma ko muna ang sarili ko dahil parang napalitan nang inis ang kaninang kaba na nararamdaman ko saka ako sumagot. "Sir sorry po, hindi ko po sinasadya ang nangyare. Saka baka nagkataon lang na dalawang beses na kitang natapunan." Paliwanag ko sa kanya. "Sorry? Look at me now, dinumihan mo ang damit ko. I don't accept your apologize baby." Pagmamatigas niya sa akin.

Ang kanyang mga mata ay tumatagos sa akin ng lumingon siya at hinawakan ang aking kamay sa kanyang mainit na kamay. "Alam kong matagal na, pero pasensya na Harper. Sorry sa pangangaliwa ko sayo. Sorry sa pananakit ko sayo. Sorry sa pagtrato sayo na parang tae. Ako sobrang humihingi ng sorry na ginawa kong miserable at hindi matiis ang buhay mo. Ikinalulungkot ko na hindi ko nakita ang lahat ng kayamanan na mayroon ako dahil nawala ako at miserable sa sarili kong mundo. Alam kong hindi ako karapat dapat sa iyong pagpapatawad, ngunit sana ay tanggapin mo ito. I'm so sorry. Higit pa sa iyong alam."

Parang kinokonsensya niya ako? "You proved that you are a Lozano and son of Mr. Forsythe David Lozano and I apologize and I apologize because I mistaken you for an imposter." Nag sorry nga ako pero kung saan naman ako nakatingin. "I can sue you for mistaken me as an Imposter but I'll let this slide this time." It means kakasuhan niya ko kapag hindi niya pinalampas? "I apologize." It's not my style to apologize, especially when it's not my fault.

napaka-apologetic ang tinig nito. “You didn’t exactly barged in, Mamá, I opened the door for you,” sagot nya na tila nakikita ang nagsasalita habang niyayakap nya si Abby at dinadampi-dampian ng halik ang leeg nitong may mga malilit na pulang guhit dahil sa kanyang pinagsamang galit at pagnanasa kanina. “I’m really sorry, mi cielo. I sincerely apologize. I got so much going on in my head.”

Kaya agad naman itong niyakap ni Axel para ipadama ang kanyang pagmamahal sa asawa. “Im sorry mhie, sa lahat ng mga kasalanan at pagkukulang ko sa iyo. I know I was wrong for claiming that I was right. Please accept my apologies. Every time I remember that I hurt you, I feel guilt hanging over me. Please forgive me. I will do anything and everything to make you smile again. Mhie, there is this emptiness in my heart. Please fill the space with your forgiveness. I am so sorry, my perfect wife.

Sinusundan ko ng tingin ang kaniyang luha na dumadaloy sa kaniyang pisngi at nahulog na lamang ito sa kaniyang damit. "Masakit stella, sobra akong nagsisi, halos hindi ko ma imagine yong dalawa kayo ni apollo na wala ako. Ang dami kong pinagsisihan at isa na yon ang hinayaan kang umalis, ang sinaktan ka ng paulit ulit, ang balewalain ka, ang paiyakin ka, tangin*, wala man lang ako sa tabe mo nong pinanganak mo si Apollo, nong naglihi ka, nong mga kaarawan ni Apollo, nong nagkasakit si apollo, nong una siyang marunong maglakad, i'm so sorry..patawarin mo ako.."

Napatawa ako nang mahina. “Sorry,” sabi ko, kahit hindi ko alam kung para saan ba ako humihingi ng sorry. “You don’t have to apologize,” sagot niya agad, gentle, “just… don’t lose yourself in it.” Hindi ako agad sumagot. Kasi parang masyado siyang tama. Sa gilid, biglang sumingit si Lora, na kanina pa pala nakatingin sa amin na parang nanonood ng drama.

"I'm so sorry for everything you've been through. Kung sana nalaman namin lahat ng nangyayari sa'yo, matagal ka na sana naming kinuha. I'm so sorry, Apo." Umiling ako. "Shhh, ang importante po ay nagkita-kita na po tayo nila Lolo." Humalik ako sa pisngi niya. Totoo naman. Wala na akong pakialam sa kung ano pa man ang nakaraan. Basta kasama ko na sila ngayon, okay na ako doon. Wala na akong ibang mahihiling pa sa buhay dahil kontento na ako sa kung ano man ang meron ako ngayon.