Novel & Cerita All Apologies Lyrics

Naiintindihan ko ang tension, kay Ginoo Kong music. Sumulat ako ng bagong lyric: “I apologize so you’ll believe, but I’m chasing chords they cannot see.” Pop-up idea sa brain—the concept ko pang hugot ditong kanya‑kanyang apology: kay Mama, kay Daddy, at sa sarili kong ambition.

Niyakap ko ang aking sarili at dahan-dahan akong gumalaw sa saliw ng musika na ako lang ang nakakarinig. Wala na akong pakialam kung may makakaita man sa akon at kung ano ang iisipin nila. Nakapikit akong umiiyak habang sumasayaw mag-isa hanggang sa maramdaman ko ang brasong yumakap sa akin. "I'm so sorry Baby. I am very sorry." At kahit hindi pa ako dumilat kilala ko ang taong nagmamay-ari ng boses na yun.

And just like him, hindi rin umabot sa mga mata niya ang ngiting ‘yon. “I’m sorry for being a pain in the ass these past few months to you,” he said. “But I’m saying sorry sincerely this time. I don’t want to cause further drama. I just want to sincerely apologize. For cheating on you and for hurting you. For forcing things that I know there’s no hope to come back. I’m so sorry.

Naiwala kita. I know its too late to say sorry. Pero kaya kong ulit uliting sabihin 'yan para lang mawala 'yong sakit na binigay ko sa'yo. Sakit na dulot ng pangarap ko. Sorry kasi umalis ako. Sorry kung wala ako noong nasasaktan ka. Sorry kung sinisi mo ang sarili mo sa pag-alis ko. Sorry kung nangarap ako ng mataas, hindi lang para sa akin kun'di para sa'ting dalawa. Sorry kung hanggang ngayon nasasaktan ka. Sorry kung hinanap mo 'yong pagmamahal sa iba, na dapat sana'y sa akin mo nadama. Sorry Justine. Sorry kung hanggang ngayon masakit pa. Ang sakit sakit pa rin talaga.

"Shhhh apo stop crying hindi makabubuti sa inyo ng apo ko yan." "I'm sorry." hirap akong bumanggit ng mga salita dahil sa tindi ng emosyon na nararamdaman. "Hindi mo kailangan mag-sorry. Kahit anong mangyari nandito kami ng lolo mo. Aalagaan ka namin sa lahat ng oras. Hindi ka namin pipilitin ngayon ngunit hihintayin namin ng lolo mo na ikaw mismo ang magpaliwanag sa amin."

Isang halik na hindi mapilit, hindi mapang-angkin, kundi puno ng pag-alaga. Hindi siya umalis agad. Para kaming nakalimot sa mundo. Walang ibang ingay kundi ang tunog ng katahimikan namin. Nang kumalas siya, pareho kaming huminga ng malalim. “Sorry…” bulong niya. “Why are you apologizing?” tugon ko, nakangiti ng kaunti. “Hindi naman ako napipilitan.”

Pumikit ako at itinaas ang mukha habang ang mga daliri ay patuloy sa paghahabulan. I'm sorry. Umaalingawngaw sa isip ko ang mga sinabi ng donya kanina. Bakit ba ang hilig nilang magsabi ng sorry na para bang mabubura ng salitang iyon ang lahat ng pait at sakit na pinagdaanan ko sa kanila. Sorry? Her sorry doesn't even make me feel a bit alright. It just made me feel worse because their apologies only prove how I let them trampled all over me.

Tapos ngayon- "I'm sorry, I'm sorry, I'm sorry," paulit-ulit niyang pabulong na wika sa akin. Napakahigpit ng yakap niya na halos magkaramdaman na kami ng tibok ng puso. "Please forgive me. Kausapin mo muna ako, please. B-Before... we say goodbye."

sorry" parang napipilitan lang?" Naipikit muli ni Samarra ang mga mata nito at isang irap ang pinakawalan nito pagkatapos. "Please accept my heartfelt apologies, my drop-dead gorgeous husband. Hindi naman ako pumunta kasi rito sa harapan mo para sa sinasabi mong "honeymoon" na alam ko, na alam mo iyon!"

Hinawakan niya ang dalawa kong pisngi. "I'm sorry if I made you lonely. I'm sorry if I didn't do my job to take care of you and our baby right. I'm sorry if I made you think things that made you sadder. I'm sorry if I hurted you. I'm sorry if you felt unwanted, hated and unloved. I'm sorry if I didn't gave you the care you needed. I'm sorry for being a Dragunovv. I'm sorry for being me. But DEATH, now that Luna's gone, I won't ask you to act like her or be like her to have a place here in my life. In my heart. Because I will try. For her...since she wanted us together, I will try to love you back. If that's what she was wanted."