Demi Lovato Sorry Not Sorry Lyrics Novels & Stories

"sorry kung hindi kita nadamayan nung mga panahong kailangan mo ako...I'm so sorry baby..." "Shhhh..Tamaa na...tama na..." Maingat kong pinunasan ang mga luha sa mukha niya." I'm sorry for being so hard to you, Love..." nakita ko kung paano nagliwanag ang mga mata niya sa pagtawag ko sa kanya. "Hindi lang ikaw ang may pagkukulang, may mali din ako." pinatakan ko ng halik ang mga mata niya, ilong hanggang sa labi. Naramdaman ko ang pagkabigla niya sa ginawa kong paghalik. " Itutuwid natin ang lahat. Aayusin natin 'to. Ipaglalaban na kita, hindi ko na hahayaan pang may sumira sa atin...I'm so sorry too, Love...I'm sor--"

Umiling ito at binuhat siya at idinala sa kandungan nito at mahigpit na niyakap siya. "Hindi dapat ikaw ang magsorry sa akin, ako dapat ang mag-sorry sa 'yo. I shouldn't have vented my frustration out on you. And I am sorry for questioning your love. I should have known that your love for me is endless. I'm sorry love." Mabilis na nawala ang pagtatampo at agam-agam na nararamdaman niya at mabilis itong napalitan ng tuwa. But the sadness at the deepest pit of her heart in still in there. "I'm still sorry, I shouldn't have acted that way. Hindi dapat kita pinagtulakan, pero hindi ko maiwasan na maisip na sobrang compatible kayo ni Ronamyr and I am nothing compared to her-"

Nagsimula ng tumugtog ang keyboard dahil ito ang unang pumasok para sa mahinang bersyon ng awitin ni Demi Lovato. My eyes went to Evron. He has that hidden smile on his face. Na-motivate ako sa simpleng tingin niya lang. Daddy, on the other hand, is eagerly waiting for me to start the lyrics. I smiled at both of them. "I love you..." Evron mouthed across the room. Umawang ang aking labi. My heart went in awe, stuck in his loving eyes too. Hindi ako makapagsalita pabalik dahil malapit na ang aking cue.

Hell, I had not even realized that I was holding my breath. Sa wakas ay nakagalaw na ako, at naproseso na din ng utak ko ang sinabi ni Diantha, though I still found it hard to believe. I was still debating with myself whether I really heard it right or not when Diantha spoke. "Mahal kita, Icarus," pag-ulit niya sa kanyang sinabi. And this time, her voice was clearer and softer and so full of love despite it being raw because of her crying. "And I'm sorry it took me so long to realize it. I'm sorry for hurting you, for pushing you away, and for making you feel like you don't deserve me. I'm..." She paused from talking as she hiccupped and gathered her breath. "I'm just...sorry for everything.

Napadilat si Ceryna at sinalubong ang mga mata ni Adrian, bahagyang namula ang mga mata nito na para bang maiiyak. "You're sorry for kissing me?" ang mga mata ni Ceryna ay tila nasasaktan. Umiling si Adrian at hinalikan muli siya pero saglit na lang. "For what I have said a while ago," idinikit niya ang noo sa noo ni Ceryna. Parang napalis ang lahat ng sama ng loob ni Ceryna sa binata. "We're both sorry for each other, huh?" anas ni Ceryna at hindi mapigilang tumingin sa labi ni Adrian na nakaumang sa kanya.

"Clavem... Clavem, I-I'm sorry." Pangalan niya ang aking nasambit sa pakiramdam na sa kanya nagsisimula ang lahat kung bakit nalugmok ako sa kamalasan at nababalot ng dilim at kahinaan ang buhay ko. "I'm really-really sorry, Clavem. I'm really-really sorry for all. I'm sorry for using you. I'm sorry for not taking care of you. Patawad dahil wala ako sa tabi mo nung higit na kinakailangan mo ako. Patawad dahil hindi kita naipagtanggol noon at mas piniling itanggi ka dahil natatakot ako na mawala ang lahat ng pinaghirapan ko. I'm sorry for hurting you that you don't deserve it, and making your life miserable. Patawad dahil hindi ko naiparamdam pabalik sa iyo ang pagmamahal na nararapat para sa

~Couldn't stand to be kept away~ ~Just for the day, from your body~ ~Wouldn't wanna be swept away~ ~Far away from the one that I love~ Tears leaky from my eyes. Kung kanina umiyak ako sa takot at kaba na naramdaman ko, ngayon umiiyak ako dahil sa tuwa na nararamdaman ko na hindi ko maipaliwag kung ano ito. ~Hold me now~ ~It's hard for me~ ~To say I'm sorry~ ~I just want you to know~

Bigla ay tumulo ang aking luha at lumapit sa kanya hinawakan ko ang kanyan kamay. "Oh God,I'm so sorry babe,sorry kung alam ko lang na mangyayari to sana di nalang kita hinayaang umalis ng mga sandaling yun.Sana di ko pinairal ang galit sa puso ko sana pinakinggan kita,kasalanan ko 'to lahat sorry babe sorry,wake up babe magsimula tayong muli please wake up."

“I’m really sorry, I love you. Please wake up now Babe. I need you, gusto kong bumawi sayo, gusto kong iparamdam sayo ang pagmamahal ko na hindi ko nagawa. I failed again, I failed you and I’m really sorry. Kung magagalit ka man sa akin I’ll understand that and I don’t deserve your forgiveness.”

Dahil sa mga narinig ko ay mas lalong bumigat ang nararamdaman ko. "Sorry. Sorry sa mga panahong wala ako sa tabi mo. Sorry kung hindi ako nagtiwala sa'yo noong gabi na 'yon. Sorry kung hindi kita hinayaang magpaliwanag. Sorry kung naging sarado ang utak at puso ko. Sorry dahil wala ako sa tabi mo noong kailangan mo ako. I'm sorry, Sebastian."