Novel & Cerita All The Light We Cannot See

"But I'm pretty sure, mas matutuwa ka mga sanga ng kapangyarihan mo." "Sanga? Ano 'yon?" kalmado na ang puso ko. At nakakahinga na 'ko nang normal. "Being unseen, invisible." "Invisible?” “Ah, ‘yong tulad ng sa ‘yo, Ma?" “Yes, and your Lola has it too. Being invisible is the best gift I know, and you will enjoy it, though it’s dangerous. Kapag nagamit mo ito sa maling paraan, maaring hindi ka na makakabalik sa pagiging visible. At tandaan mo, lahat ng kalakasan ay may kahinaan.”

Napatigil ang isa sa pagsasalita at namayani ang katahimikan nang mamatay lahat ng ilaw sa paligid at pati na rin ang sindi ng mga kandila at lampara dahilan para ang liwanag na lamang na nagmumula sa buwan ang naging tanglaw ng lahat. Inis na hinampas ko ang mesa at sa isang iglap ay lumiwanag ulit ang paligid. Nakita ko kung paano nag-iwas ng tingin sa akin ang iba habang ang ilan naman ay matapang na sinalubong ang tingin ko.

LULAN sa sasakyan ng sumundo sa akin patungo sa charity's party, hindi ko maiwasang mamangha sa mga ilaw na galing sa naglalakihang gusali. It gives light in the darkness. Yet sometimes, light can be blinding too.

She saw the massive light up ahead and wondered if it was the pathway heading to the world beyond the living. She lost her thoughts again when she realized it all, she saw the massive darkness taking over her, filling her senses fully. She then welcomes the abyss completely.

Ang hangin ay humihip nang mahinahon, at ang mga ilaw mula sa malayo ay tila mga bituin na bumaba sa ibabaw ng dagat. “Tingnan mo,” sabi ni Kael habang nakatingin sa malawak na karagatan, “ang liwanag na dala natin ay hindi nabawasan kahit na ibinahagi natin ito sa iba. Sa halip, lalo itong lumawak at dumami. Tulad ng apoy—kapag sinindihan mo ang ibang sulo, hindi nababawasan ang liwanag ng orihinal na apoy, kundi nagiging mas maliwanag ang buong paligid.”

Nakadama ako ng mainit na pakiramdam ngunit hindi ako napapaso. “12 Celestial Weapons, I summon thee. Let there be light and let us see. Choose your user with great responsibility. Show yourselves!” Biglang nabalutan nang nakakasilaw na liwanag ang buong lugar kaya napatakip na lamang ako ng aking mga mata. Ngunit sandali lamang ang liwanag na iyon at isang pulang balahibo ng ibon ang lumitaw sa aking harapan. Nangunot saglit ang aking noo at napaisip.

Kadalasang ginagamit tulad namin ay lampara. Malimit lang 'din kami gumamit ng lampara dahil nakakakita naman kami kahit na madilim ang paligid. Angking kakayahan ng mga pusa na nakuha namin. Mas maganda sigurong pagmasdan ang mga tanawing ito kapag maaga. Hindi ko tuloy maiwasang isipin kung bakit, bakit kailangan pa kaming makihati sa mundong hindi naman para sa amin.

Hindi ko maiwasang mapa-awang ang labi ko ng lumiwanag ngunit hindi ganu’n kaliwag ng kanina ngunit sapat na makita ko ang paligid. Inilibot ko ang paningin ko para tingnan ang pinanggagalingan ng ilaw. Kulay pula’ng mga ilaw na nakapalibot sa itaas na siya’ng nakapalibot sa buong silid. It’s a red Christmas lights. Red room!

"Madilim narin mamaya . . . We can't go there" "Why not?"tumaas ang kilay ko. "Well you can't enjoy the view of it's too dark"I rolled my eyes. "Don't they have a . . . Lights?"tinampal niya ako bigla. "Of course they do!But . . You'll appreciate the whole view the most if you can see the real colours of it ,in broad daylight"

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.