Novel & Cerita All The Light We Cannot See

Tila tumigil ang ikot ng mundo sa aming paligid. Ang liwanag na lumitaw mula sa nakaukit na puno ay dahan-dahang nabubuo sa mga titik na tila gawa sa ginto at liwanag. Tahimik ang lahat. Walang maglakas-loob na huminga nang malalim. Ang bawat isa ay nakatingin sa nabubuong pangalan habang ang hangin ay humahampas sa aming mga mukha na tila hinihimok kaming paniwalaan ang aming nakikita.

yugyog ni Light sa nobya. Napasinghot si Light at dahan- dahan niyang hinaplos ang pisngi ni Azalea, bagama't malambot pa iyon subalit unti- unti nang lumalamig. Kahit anong gawin ni Light na pagyugyog, pakiusap at haplos kay Azalea ay wala na talagang palatandaan na buhay pa ang dalaga. Napatingala si Light saka ito impit na umiyak pagkatapos ay sumubsob siya sa dibdib ng wala ng buhay na si Azalea habang yakap- yakap niya ito. Isinarado ng Doctor ang pinto ng emergency room, lumabas ang mga Nurses at iba pang katulong ng Doctor sa pag- revived kay Azalea kanina. Nais nilang bigyan ng pagkakataon at oras na magluksa si Light. Sobra nila itong iginagalang, kung kaya't ramdam nila ang paghihi

[Huwad na Pundasyon] Ang puting silid ay hindi lamang isang laboratoryo; ito ay isang kabaong na gawa sa teknolohiya at kasinungalingan. Walang bintana, walang anino, tanging ang nakakasilaw na liwanag ng mga fluorescent bulbs na tila humuhubad sa bawat lihim na pilit itinatago ni Mariel. Ang amoy ng ozone at antiseptic ay nanunuot sa kanyang ilong, isang matapang na paalala na ang mainit na mundong iniwan niya sa itaas—ang Tagaytay, ang hamog, ang amoy ng pine trees—ay isang malayong panaginip na ngayon.

Itim ang color coding namin at ang sa kabila naman ay puti. Dilim at Liwanag. Iniisip n'yo bang matatalo kami dahil sa amin ang dilim at sa kanila ang liwanag? Nah-ah-ah. Hindi lahat ng liwanag nag-wawagi, pantay lamang ang lakas at kakayahan. Nasa sa iyo na 'yon kung mananalo o matatalo. Depende sa inilaan na oras upang mag-sanay o sa likas na kakayahang mayroon ka. Without darkness, the star will never able to show itself. Vise versa.

Natapos ang gabi na 'yon na hindi na kami nagpansinan. It was like we are just both invisible inside of one house. Hindi niya ako nakikita, at hindi ko rin siya nakikita. We are both avoiding each other's presence. Maaga akong gumigising at umaalis, umuuwi ako ng gabi na at hindi ko siya narinig na nagreklamo. It was like we are just waiting for our end.

Tinanong ni James, "Kung gayon, ano ang Light of Acme?" Pinahaba ng ibon ang mga kuko nito at kinamot ang baba. Pagkatapos ng ilang pagmumuni muni, sinabi nito, "Ang Light of Acme na inilarawan mo ay nag eexist. Ang natitirang kapangyarihan ng ilang mga patay na Acmean ay magiging mga sinag ng liwanag. Gayunpaman, ang Light of Acme ay walang positibong epekto sa sinumang nabubuhay na nilalang. Sa katunayan, ang Light of Acme ay maaari ding tawaging Light of Death. Kapag nahawahan na ng liwanag, ang isang buhay na nilalang ay mamamatay. Iyon ay dahil walang kilalang kapangyarihan ang epektibong makakalaban sa Light of Acme... Paumanhin, ang Light of Death."

The voice seems near, yet so far. Dahan-dahan akong nahiga sa kama. Nakapatay na ang ilaw. Sobrang dilim at talagang wala akong makita dahil sa piring sa aking mga mata. I braced myself. I know he could see me from the candles around me. He could see me wearing nothing but this blindfold covering my eyes.

sabi niya sa kanila isang gabi habang sila ay nakatingin sa mga bituin, "ay hindi ang kapangyarihang iligtas ang sansinukob. Ito ay ang kakayahang mahanap ang sansinukob sa mga mata ng mga taong mahal mo." Dumating ang araw ng "Huling Kanta." Ang "white fountain" sa Duyan ng Basurero ay sumabog sa isang nakakasilaw na liwanag, isang alon ng purong enerhiya ng paglikha na bumalot sa buong kalawakan. Ang mga bituin ay hindi namatay; sila ay nagsimulang umawit. Ang bawat planeta, bawat nilalang, bawat atomo, ay naging isang nota sa isang dambuhalang orkestra.

Third Person POV Manghang-mangha ang dalaga matapos nitong makita ang buong paligid,para siyang nasa loob ng paraisa ng mga sandaling iyon,ang ganda ng ambience,hindi nga lang nature kundi artificial pero ganun pa man nagmumukha itong totoo dahil binubuhay iyon ng Cristal water na hindi niya alam kong saan nang gagaling. Ang led light ay naka depende sa mood ng isang tao,kapag namamangha bigla itong nagiging kulay buhay,na sinasamahan ng green lights,kapag nakakaramdam ka naman ng lungkot bigla iyong nagiging dem light. Hindi siya makapaniwalang ginawa iyon ng isang sikat na researcher.

I didn't have to turn on the torch because the light from the moon is enough to lighten my way. Iniisip ko kasing mas magandang pagmasdan ang lahat kung nasa tuktok ako ng lighthouse. Hindi ko alintana ang dilim at kawalan ng kasama. Isa pa, sa tingin ko wala namang ibang tao rito kaya hindi ako nag-iisip ng kahit anong panganib. I just want to take a look at everything from that position, up there. Pagkatapos ay babalik rin ako kaagad.