All The Light We Cannot See 소설 & 이야기

Walang namatay at walang naiwan. ​Pero bago pa man kami makapagpahinga at makapagdiwang sa aming pangalawang buhay isang napakaliwanag na ilaw ang biglang sumabog sa buong paligid. ​Dose dosenang matataas na halogen spotlights ang sabay sabay na binuksan na tuluyang bumulag sa aming mga mata. Ang tahimik na pampang ng ilog ay biglang napuno ng mga yabag ng mabibigat na sapatos at pagkasa ng mga baril.

sabat ni Thana sa kanya inirapan lang siya ni Drake. Kinawayan na lang namin siya at pumasok na kami sa loob ng classroom. Naupo kami sa pwesto namin at nag-kwentuhan kaming dalawa ni Thana habang hinihintay ang pagdating ng professor namin. "Kanina nakita ko si Light, Win nakita mo ba siya?" tanong niya sa akin. "Hindi eh," kaila ko kahit nakita ko din si Light. "Masama kung makatingin sa ating tatlo, ano kaya meron sa kanya?" wika niya sa akin.

Alam mo bang hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa atin sa hinaharap? Hindi rin ako alam. Pero alam kong magkasama tayo. Oo. Magkasama. Tahimik ang gabi. Ang alon ay unti-unting humahampas sa dalampasigan. Ang bituin ay kumikinang. Hindi kasing liwanag ng araw. Ngunit sapat na para gabayan kami. Wei Long, may gusto pa ba tayong habulin? May dapat pa ba tayong patunayan?

Pabaliktad kumbaga ang posisyon. "That glass is a one way vision reflected light. Hindi ka kita sa loob kapag umaga. Pero kapag gabi at may ilaw dito ay nakikita ka sa labas. Light reflected, meaning kapag may ilaw na mula sa labas ay makikita mo ang paligid dito sa loob pero hindi ka pa rin kita sa labas kahit gabi. Magsisilbing ilaw dito sa loob ang repleksyon ng ilaw sa labas. Pinasadya ko yan para kahit gabi ay hindi pa rin kita ang tao dito sa loob pero kita pa rin ang labas." "Wow, ang angas naman. Sino-sino pala mga kasama natin dito?"

"Ano, ahm.." "Ano?" "Saka ko lang ata napahalaghan ang sarili ko simula nang makilala kita, Adrienne." Wala akong natanggap na sagot. Tumingala ako sakanya pero walang emosyon ang mukha niya. "Ha?" Tanging sagot nito. "Eh? Dimo gets? Hayst. You see without dark, Light is very Unuseful. But when The dark came that's when the light shines." Diretso ko itong sabi habang naka pikit.

Madilim na at ang mga streetlights at mga ilaw sa iba't ibang tindahan ang nagsisilbing liwanag sa kalsada. Hindi ko maiwasang tumingin sa taas. It's cloudy. Hindi mo kita ang mga bituin. The moon shines bright that's why you can see it even with the clouds. How stunning. Nakarating na kami sa karinderya. Nakita kong sarado na ito. Hindi ko naman in-eexpect na bukas pa 'to dahil gabi na masiyado at sigurado akong tulog na sina Aling Melinda at Mang Bert.

Ang gawain ng mga tao ay ipinagbabawal sa ‘min. Hindi kami maaaring bumuo gamit ang siyensiya, dahilan kaya hindi kami dumarami. Isang paglapastangan ang ginagawa ni ama sa ‘ming batas at pangako sa kalikasan noon para mabuhay kaming mayroong liwanag at hindi na nagtatago sa dilim. Lahat ng bampira ay alam ang tungkol doon.

I like flowers but I cannot appreciate them because it's dark. Nakahinga na ako ng maluwag. Hindi pa ako kumakain dahil hindi ako nakaramdam ng gutom. The place is a bit dark but enough that I can see everything. Tumingala ako sa kalangitan. The moon and the stars are brightly shinning above. Hindi ko alam kung kailan ko huling tumingala sa kalangitan para tingnan ang mga bituin. I always do this before when I am sad and lonely. I always watch the dark sky and the stars glimmering at night.

'Darkness can Kill, but Light can Heal.' -UNKNOWN *** I'M WITH YOU. Natapos ang aming pagkain na wala pa rin ang nagsasalita. Ngunit nang matapos ay nagsimula na naman kami sa aming pagkwekwentuhan.. Pero sa loob na ng aming bahay. Nakaupo sa mahabang couch at ninanamnam ang bawat sandali na magkasama kaming dalawa.

Sumunod ako palabas at hinayaan ang sarili na mabasa ng ulan. I can't see my sister, not even her shadow. The wooden gate is open and there's no post light in the village. Kailangan pang gumamit ng flashlight para makita ang dinadaanan. I don't know what kind of civilization the residents have here. Maybe they're some kind of freaks or cults. Sinong tao ang hindi maglalagay ng ilaw dito o magbigay man lang ng konting tulong sa mga dayo?