All The Light We Cannot See Novels & Stories

Nag-usap lang kami ng kung ano-ano, kung minsan ay tungkol sa mga bagay na walang saysay, kung minsan ay tungkol sa mga bagay na pilit naming nililihis para hindi kami lamunin ng bigat ng sitwasyon. Hindi namin namalayan na palalim na pala ang gabi. Ang ilaw mula sa mga chandelier ay nagsimulang magbigay ng mas malambot na liwanag, animo’y sinasakal ang katahimikan sa paligid.

“Hindi kita maintindihan. Ano bang pinagsasabi mo?” Pinagmasdan ko ang paligid ko. Wala na talaga ang florescent light sa kisame, ang coffee table na may glass box at railings sa bintana. “P’re, paano nawala ang ilaw, coffee table at railings ng bintana rito? Anong technology mayroon kayo? Beke nemen pwedeng i-share mo because sharing is caring.”

madamdamin niyang saad. "Mahal ko rin po kayo ni daddy." natatawang nagpunas ako ng luha ng ngumiti siya sakin ng matamis. It was the moon that pushes us to see the light in the darkness. The moon always let us realize that even how dark it was, we should always need to seek the light because the moon itself is the light. Sometimes our problem is what makes us strong. We should never forget that in the midst of difficulties, there is always hope awaits us.

"Madilim narin mamaya . . . We can't go there" "Why not?"tumaas ang kilay ko. "Well you can't enjoy the view of it's too dark"I rolled my eyes. "Don't they have a . . . Lights?"tinampal niya ako bigla. "Of course they do!But . . You'll appreciate the whole view the most if you can see the real colours of it ,in broad daylight"

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

Tanging tunog lang ay ‘yung hum ng city lights sa labas ng glass windows. Nakakalat sa mesa ko ang Orion files — daan-daang pages ng legal, financial, at strategy reports. Pero kahit ganun, hindi ko mapigilang ngumiti. For the first time, hindi ako invisible. For the first time, may nakakita kung ano talaga ‘yung kaya ko. Kahit ‘yung taong ‘yon… ang pinaka-nakakatakot sa lahat.

Tahimik lang buong paligid, at tanging kaming dalawa lang ang maingay na nagkukwentuhan at nagtatawanan sa kahabaan ng dalampasigan. Sinindihan niya ang lamp na dala at binuksan ang mga fairy lights. Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko buong gabi. "Ang romantic pala talaga ni Sir Cy," biro ko. "Actually, hindi na natin kailangan ng ilaw," sabi niya. "Bakit? Ang dilim kaya." "Kasi maliwanag na sa akin na ako lang ang para sa 'yo."

Sinigurado lang niya na bulag na ako. Yes, I no longer can’t see. Gusto kong maiyak sa katotohanan na bulag na nga ako pero para saan? The doctor asked me if I have light perception but I only shook my head. Ang sabi ko ay madilim lahat kahit ang totoo ay may liwanag akong nakikita. Hindi ko lang makita ang mga bulto nila pero may liwanag. And I really lied para hindi nila alisin ang kaunting liwanag na nakikita ko. Ayokong palalain nila ang kalagayan ko. I will use that light I perceived to escape. May pag-asa pa ako.

Hindi lang iyon, may mga nakapasok na kalaban pang kailangang asikasuhin kaya bago pa man makapanakit pa ng tuluyan ang mga shades na iyon ay narinig ko ang boses ni abuela. "White light" and with that, a white blinding light spread through the air, eliminating the shades and shadows as much as it could.

Sobrang lakas at hindi ako mapakali. Hindi ko alam kung ano at kung paano nangyari pero natagpuan ko na lang ang sarili ko na kasama siya sa loob ng classroom ko. Madilim dahil hindi ko binuksan ang ilaw kasi bawal manatili sa room kahit guro o estudyante. Kaya dapat patay ang ilaw para hindi malaman ng iba na may tao dito. "Can't I turn on the lights?" tanong niya. Naaaninag ko naman siya kahit madilim kaya ayos lang.