Amor Verdadero の小説・ストーリー

It's hard when you are in a long distance relationship tapos your love language is physical touch, cuddles. When you want to hug the person you love but you can't because you're far from each other. Internet Love pa nga. Ang Internet Love ay gawa-gawa lamang ng mga illuminati, joke. Internet Love? Kabag lang 'yan. Sa Internet Love, swertihan lang. May mapupunta sa'yo na green flag, kung saan parang may mali kasi almost perfect na kayo e. Ideal relationship or Ideal couple.

Mabilis namang umiling si Phil at nakikiusap ang mukha na pakinggan ko ang kanyang mga sasabihin. "I'm not lying, Amber. It's trye that I love you. Hindi ko alam kung saan at kailan kita natotohang mahalin ngunit basta ko na lamang naramdaman na mahal na kita. Hindi mo lang alam ngunit halos mamatay-matay ako sa matinding selos kapag nakikita kong may kasama kang ibang lalaki at kaedaran mo pa. Natatakot ako na baka may mahal ka sa isa sa kanila at iwan mo ako," madamdaming pag-amin ni Phil sa kanyang tunay na nararamdaman.

Tuluyan na ngang bumagsak ang pinipigilan kong luha sa aking mga mata. Kahit puro pagpapanggap man mula sa pagkakakilanlan at pagkatao ko. Kahit hindi totoong pangalan itong ginamit ko to give this vow to him. Ang mahalaga ay hindi nagsisinungaling ang puso ko. I love him. I really love you, Mr. Fonteverde, forever.

dear. --- "OH, MY God! It's really heaven!" nalululang bulalas ni Zalheia habang inililibot ang paningin sa kabuuan ng kinaroroonan nilang hacienda—ang Hacienda de Cordova. Tila ito isang paraiso sa ganda—isang kaaya-ayang lugar na kahit na sino ay mapapahanga. She could see trees lined up perfectly, standing tall as it should be. Even plants, shrubs and flowers were indeed bloomingly captivating. The said Hacienda was truly an epitome of the profound beauty of nature made by the Most High.

Ni hindi pa nga niya ito nakikita noon pa man ay sinasabi na nito ang patungkol sa kasal. “Mawalang galang na ngunit nababatid mo ba ang iyong mga sinasabi?” tanong ni Vahlia na muling sinalubong ang mga tingin ng lalaking nasa harapan niya. “Paano mo ako nagawang kalimutan, Victoria? A-Ako si, mi Amor. Dela Cerna.”

He lifted her chin using his index finger, making Amari look at him and meet his gaze. “I love you. Ikaw ‘yong andito, ikaw kasama ko. Stop thinking, and don't be jealous of her. Because there's nothing to be jealous of with her,” seryoso na pagkakasabi ni Harper. Bakas sa boses niya ang sinseridad habang sinasabi ang mga salitang ‘yon. Tanging tango na lang ang naging tugon ni Amari sa sinabi ng nobyo sa kanya. She somehow felt relieved at his words, pero aaminin niyang may kung ano pa rin siyang nararamdaman na hindi niya masabi kung ano.

True love is indeed timeless. *****WAKAS*****

tanong ko so he looked at me surprisingly. Nakakaalala na ba siya? “Mi amor? Why? Don’t you like it?” he asked me and I shook my head “Hindi naman!” actually gusto kong itanong kung may naaalala na siya pero hindi ko na lang tinuloy “Sabi ko kasi noon, ang tatawagin ko lang ng mi amor, is my one true love.” Pakiramdam ko lumukso ang puso ko sa narinig ko mula kay Hendrix. Posible siguro talaga na nakalimutan ako ng isip niya but not his heart. He still considers me as his one true love.

Bahagya niyang nahigit ang kaniyang hininga nang magkahanapan ang kanilang mga mata. "The third one signifies my love for you... Yes, you heard it right." Zandro shut his eyes as if telling that troubles him a lot. "I love you, Mi Amor. No more explanations, I just knew that it's you who's my loud heartbeats all about. If you will accept the third rose, that means you automatically should accept the second one because I won't allow you to go away once you accept my love for you."

Nais niyang ipalasap kay Veron ang buong puso at pagmamahal niya nang walang hinihinging anumang kapalit at ang tanging gagawin lamang ay ang mahalin ang babae nang panghabang buhay. “Today, I take you to be my best friend, my partner, and my one true love. I promise to show my love daily in words and deeds, to comfort you in times of struggle, and to celebrate with you in times of joy. I promise this today and for all the days of my life...” Halos mangilid ang luha sa mga mata ni Veron nang marinig ang madamdaming mensahe ni Ynzo para sa kaniya.