It's Too Cold For You Here Novelas e Histórias

tuluyan nang tumulo ang mga luha ko, mga luha kong matagal ko nang sinasarili. "A-Alam kong may nararamdaman ka pa sa kanya. Kahit hindi mo ipahalata o sabihin, alam ko, ramdam ko. Pero hindi ko pinapansin yo'n, k-kasi umaasa ako na di magtatagal, ako na lang ang mapapansin mo, ako na lang ang m-mahal mo. Nag-a-adjust ako sa pagiging cold mo. K-Konting pagkakamali ko lang hindi mo na agad ako papansinin. Yung ugali mo hindi ko maintindihan, hindi ko maintindihan kung anong iniisip mo, kung anong nararamdaman mo. M-Mahirap kang basahin Ice. Siguro nga, napipilitan ka na lang sa relasyong 'to." medyo hirap na ko sa pagsasalita dahil sa pag-iyak.

Dinuraan niya ang apoy at nang mamatay iyon ay saka niya itinapon ang patpat. "Then why did we camp here? It's going to get cold later." "Not very cold. You're big person." Natawa siya. Sa laki ng katawan nito ay takot ito sa lamig? Malamig talaga sa kanilang lugar pero sanay na siya. Pero sa palagay niy ay mas sanay naman ito sa lamig dahil may snow naman sa pinagmulan nito. "You're big so you're not going to be cold."

Maliit na bagay lang iyon, ngunit nakakapagtampo. Bumaba na ako ng walang tulong mula kay Elijah. May mga sumalubong naman sa amin na mga nakasuot ng makakapal na mga coat ngunit mukhang sanay na sila sa lamig. Habang ako ay nagpapanggap lang na maayos, kahit gusto ko ng sumapain ang lugar dahil sa sobrang lamig. Why do people wish to have snow? Winter season is not fun at all! For a person like me who grew up from a tropical country, this is torture! I will not be surprised if I found myself frozen to death later on.

Muling umihip ang malamig na hangin. Paanong hindi siya makakaramdam ng lamig? E nandito siya sa bintana nakaupo. May railing naman dito kaya ayos lang. But the problem is… sobrang lamig ng tubig. “Sorry, I didn’t know.” “Hypocrite.”

Agad naman akong napahawak sa pisngi ko dahil sa tinuran nito. Alam ko naman na namumula ang pisngi ko dahil sa init na nararamdaman ko. Sinong hindi pamumulahan ng pisngi kung si Cold ang gagawa no'n! Si Cold na mas malamig pa sa yelo! Si Cold na diretso kung pumatay ng tao! Si Cold na ang tanging alam lang ay tumitig sa'yo ng malamig! 'di ba? Kahit sino pamumulahan ng pisngi!

In this kind of state, I am not sure if I can live here longer. Bahala na siguro kung malamig ang tiles. May comforter naman at pwede ko namang gamitin ang mga kumot at iba ko pang makakapal na damit. Siguro basic lang muna ang bibilhin ko bukas. I don’t plan to eat here either. I mean, sanay naman akong kumain mag-isa but as of this moment, this isn’t comfortable to eat. Tulugan at liguan lang siguro ang magagawa ko rito.

Roxy said. "So so much." Second demotion naman ng dalawa sa kanyang sinabi. "I think you three are freaking cold this time, I guess, we have to go now ladies." wika ni Tito rodulfo at tinulungan sila sa kanilang mga bitbit. Sa totoo lang nilalamig na talaga silang tatlo. It's winter time, at baha halos ng snow sa buong paligid and the weather there in Canada is freaking cold so much.

Like right now. Pasimple ko ulit niyakap ang sarili ko dahil sa sobrang lamig. Mabibigat na rin ang paghinga ko, hindi lang dahil sa sobrang lamig ng gabi kundi dahil na rin sa kaba. What should I say to you, Lucas?

Hindi naman sobrang layo, dahil maliliit ang mga Barangay dito sa amin. Napayakap ako sa sarili ko dahil sa biglang simoy ng malakas na hangin. Nanginginig na ang labi ko sa sobrang lamig dahil bukod sa maikli ang suot ko ay wala man lang akong jacket na dala. Dapat sanay na ako sa lamig dito sa Tagaytay pero minsan talaga hindi ko pa rin kinakaya ang lamig. Idagdag pang madaling araw na kaya sobrang nanunuot sa kalamnan ang lamig ng paligid.

Kakaiba talaga ang lamig kapag nasa bundok, talo pa ang lamig ng aircon sa kuwarto ko. “Are you cold?” tanong niya, pansamantalang iniwan ang iniihaw na karne para lapitan ako. “A little,” sagot ko habang tinatapik-tapik ang braso ko. “I forgot to bring a jacket. I didn’t think it would be this cold.” Walang sinabi si Czedric. Tumayo siya, nagtungo sa kubo at maya-maya’y bumalik dala ang isang extra jacket. “Here, wear this.”