Ang Aking Kaibigan นิยาย & เรื่องราว

Iyong ibang mga kaibigan ko ay patuloy pa rin at 'yong iba naman ay huminto na rin kagaya ko. Nagpaalam na ako kay Mika at sa mga kaibigan namin na uuwi na ako. Binati ko muli siya ng maligayang kaarawan. Pinasalamatan naman nga niya ako sa pagpunta ko. Hindi ako puwedeng magpaabot ng hatinggabi lalo na alam nila na hindi ako sa bahay namin umuuwi ngayon kundi sa best friend ng daddy ko.

Bulong niya. “Ano ba naman, Paige, tinatawag mo itong kasikatan?” Napagtatanto na medyo matalim ang tono ko, tumikhim ako at nagsimulang muli. “Hindi ito kasikatan, Paige. Magkaibigan tayo, ang magkaibigan ay nagpapatuloy anuman ang mangyari at plano kong manatili sa iyo hangga’t hinahayaan mo ako,” malumanay kong sabi. Alam kong kailangan niyang marinig iyon. Halata namang wala siyang ibang kaibigan dito. Sayang para sa mga estudyante, pinalampas nila ang pagkakataon na maging kaibigan siya.

Napairap ako nang bahagya bago muling naglakad. “Ayaw mo nang makipagkwentuhan sa ‘friend’ mo?” Sinadya kong idiin iyong salitang friend. At kitang-kita ko ang bahagyang pag-alangan sa mukha niya. Bingo. “Kaibigan ko lang naman talaga siya,” sabi niya agad. “Kaibigan namin ni Chanton.” “Pero mukhang mas close siya sa’yo.” Tahimik siya.

Saka magkukumpareng to, mga chismoso! Kaya hindi ko na kinaya pa, lumapit na ako sa kanila. Nabubusog ako kapag may ina-api ata ako. Lalong-lalo na ang tungkol kay Angelica. “Hello po.” Kuha ko ng pansin nila. Syempre merong plastic na ngiti sa labi ko. “Kilala po ako ni Angie. Kaibigan niya.” Tinitigan lang ako ng Ama ni Angie. Mga mata nito, masungit lalo na ang tono ng boses niya. Pero hindi naman ata niya susungitan ang stranghera na ngayon pa lang niya nakita at nagpakilala na kaibigan ng anak niya. “Sa katunayan, bestfriend po niya ako.”

galit na wika ng aking kaibigan. Nagulat sila at napaatras. Nasa labas kasi kami at naghihintay ng taxi. “W-wala!” sabi ‘nong isa. “Aba nagsasabi lang naman kami ng totoo! Malandi naman talaga ‘yang kaibigan mo. Sa loob kasi ang kulo,” sabi ni Anne sa kaibigan ko. Hinawakan ko ang braso ni Aira at inawat siya. Ayaw ko sa lahat ang mapaaway kaming dalawa dahil mahirap na kapag nagkaganoon.

Focus. Limang minuto ang lumipas bago ko napagpasyahang tawagan ang aking kaibigan. Ang tagal pa bago nito sinagot ang tawag ko. "Oh, friend..." Tumikhim ako at suminghap. Bumuntong hininga naman siya. Wala pa man akong sinasabi pero tila alam na niya. Ganoon siya. Kaya alam kong mahal na mahal niya ako. Isa siyang totoong kaibigan.

Maang kong tanong habang may laman ang aking bibig. “Iba talaga ang ganda ng, ating kaibigan.” Ani naman ni Nakba. “Mapapa Sana all, na lang tayo,” sambit pa ng mga ito. Ako naman ay napapailing na lamang. Dahil sa mga pinagsasabi ng mga ito. “Ewan ko, sa inyo,” anas ko pa.

"I almost died and been bed ridden for almost a month, but I never saw even just a glance from my so called friends. Nakalimutan niyo na ba ako dahil dumating na yung totoong kaibigan niyo? Or did you even treat me as a real friend or just a fucking replacement?!" "August, no! Hindi mo naiintindihan! Itinuring ka namin kaibigan, because you are you. Oo, noong una naiisip namin na ikaw yung August na kaibigan namin, but then we realized you are not her. You are different. We-"

"Oh shit! ano ang aamin nito sa kanya?... na bakla talaga ito? Di kaya nagkamali cya ng tingin dito? Baka nga bakla talaga ang kaibigan nya! "A-ano yun bestfriend?" Yumuko ito at tumahimik... nag-aalangan pa itong sabihin sa kanya. Bigla nyang hinawakan ang kamay nito... "Wag kang mahiya sa akin bestfriend... kahit ano pa yang sasabihin mo ay matatanggap kita, I will support you kagaya ng pag-suporta mo sa akin. You can count on me!" Pag-aalo nya sa kaibigan. Gusto nyang iparamdam dito na andito din cya para sa kaibigan.

Bumuntong hininga ako saka ko tiningnan si kate. "Wala ah.. kaibigan lang ganun.." Uminit ang pisngi ko dahil sa sinabe kong kaibigan. Wala pa namang sinabe sa akin si King na kaibigan kami eh pero nauna na akong umangkin ng kaibigan. Kinagat ko ang pang ibabang labe. Hindi ko nga lang maintindihan kong bakit ganun nalang kong maka akto sa akin si King.