Ang Aking Kaibigan の小説・ストーリー

madamdamin kong pasasalamat. "Walang anuman, friend. Naawa lang kasi ako sa'yo. At naging tapat ka sa akin kaya sinusuklian ko lang rin ang kabaitan mo at naging tapat din ako sayo. That's what friends are for, ika nga nila," yumakap ito sa akin kaya yumakap rin ako pabalik.

I said "Allen that's the only thing that I can give to you. Pagmamahal ng isang kaibigan. Can we still be friends, right?". Nakangiting tanong ko kahit alam kong nasasaktan na siya ngayon Wala na akong iba pang maibibigay na pagmamahal sakanya kundi ang pagmamahal nalang ng isang kaibigan. Tumingin siya sa mga mata ko ng malungkot, ngunit umiwas siya ng tingin.

"Sige po. Pero lola… magpapaalam po sana ako kasi imi-meet ko po yung friend ko mamaya. Hindi po ako makakasabay ng hapunan. Kung okay lang po..." Dahan-dahan nawala ang ngiti sa mga labi ng Reyna. "It’s okay, Adee. But who is this friend?" "Ah… Kaibigan ko po at the same time ay katrabaho ko rin po siya. Wag po kayong mag-alala. Mabait po ‘yon tsaka saglit lang po ako."

Bakit siya ang galit? "Binuntis mo nga ang kaibigan mo," dagdag ko. Itinaas ko ang isang kamay ko at ibinilang ko sa daliri ko. "Ay mali. Kabit pala na pinakilala mo sa akin bilang kaibigan lang. Kaibigan na laging kasama. Kaibigan na laging tinatawagan. Kaibigan na laging sinasandalan."

mahaba niyang wika sa akin. " salamat my friend.. Mapalad ako at may isa akong kaibigan na tulad mo.. Naiiyak tuloy ako... Hayaan mo kapag naka ipon ako ng mas malaki pag babakasyunin ko kayo ni inay dito sa maynila kahit mga ilang linggo lang.." muling sabi ko dito.

Na-inlove na rin ang babaero kong best friend. "Ulol ka, kups! Walang ganyan," tanggi pa ng kaibigan. "'Tsaka nag-aalala lang ako kan'ya. Baka mabola na naman ng kung sino. E, kilala mo naman 'yan. Mabilis nagpapaniwala," katwiran pa ni Aki na bahagyang sumeryoso ang anyo.

Mahirap makapaghanap ng tunay na kaibigan lalo na kung di mo naman kadugo diba? Sabi ng ilan may mga magkakapatid na nag-aaway-away. Oo, minsan inaaway ako sa kaasaran ni Kuya. Pero di naman yung tipo na ikakamuhi ko siya to the bones. Siya lang naman ang kuya ko, na Bestfriend forever of mine. My number one mang-aasar. My number one bestfriend! Thank you Juan Carlos Opiana.

Hindi ako handa, ha, lalo ngayon na ninenerbyos nanaman ako! “Wow, good luck!” sabi ng isang kaibigan n’ya, “Kaya ba mukhang ninenerbyos ka?” “M-medyo nga...” pilit ako’ng ngumiti. ”`Wag ka’ng mag-alala, hindi naman ganon kahirap ang entrance dito, eh, general knowledge lang.” sabi ng isa pa n’yang kaibigan na natatawa. ”Kita mo nga ako, nakapasa.”

unti-unti siyang tumingin saakin. "K-Klare...N-naging mabuting kaibigan naman ako sayo diba?" Ngumiti ako,sunod sunod na tumango dahil totoong naging mabuti siyang kaibigan saamin-saakin I feel her genuine love as my friend-a sister to me

" Wala ka na dun..." Isang kababata ang dapat imemeet ko bukas.. Ang totoo wala naman akong MGA kaibigan kundi si Lucas lang. Bata pa lang kami siya na ang nag iisang kaibigan ko dito sa probinsya. Dahil lalaki ito for sure hindi niya ko papayagan makipagkita kahit saglit lang.