Novel & Cerita Ang Sakit

Narinig ko siyang napaigik sa sakit. "Ah-h! Masakit po."ani n'ya! "Sa una lang masakit, mamaya mawawala na ang sakit, mararamdaman mo na ang sarap. Sarap na hahanap hanapin mo." ani ko sa malanding tinig.

Dahil dito, direkta niyang itinulak si Sasha, na naaksidente sa sasakyan at nasa matinding sakit pa rin. Nahulog siya sa lupa sa lugar at hindi makabangon. Pinagmamasdan niya itong malamig ang dugo at walang awa hanggang sa nanginginig ito sa sakit hanggang sa mawalan siya ng malay...... Sa wakas ay ngumiti siya at tinanong siya, 'Galit ka ba ngayon? Naiinis ka ba dahil namatay siya?'

Wala ba akong karapatang maging maligaya? What had I done with my past life that until now I need to suffer like this? I'm tired of this. I don't want to feel this pain. Ayoko nito... Ang s-sakit..a-ang s-sakit-sakit...Pakiramdam ko gustong sumabog ng dibdib ko sa sobrang sakit. Hindi ko kaya ang sakit. Sobrang sakit ng ginawa niya sa akin. Para akong pinatay sa sakit. Naninikip ang dibdib ko na para akong sinasakal.

Sabi ni Faith, pilit na hinaluan ng pang iinis sa pag babaka-sakaling kahit paano ay maalis sa nakaraan ang lumilipad niyang diwa. “Ouch! Ang sakit naman nun! Ikaw porke kamo may sakit ka, kung lait-laitin mo ako ah?” Naka ngusong sabi ni Zack sabay hinawakan ang sariling dibdib na tila ba bala ng baril ang mga salitang sinabi niya. Sa hindi malamang dahilan ay agad sumilay ang tipid na ngiti sa mga labi ni Faith. Wala pa ring pinagbago, pilyo at makulit ka pa rin kahit pa ba mukha kang bandido ngayon…

Ang sakit sakit mo! Saan kaya ito napagod? Pinilig ko ang ulo ko. Sinasaktan ko lang ang sarili ko. Humarap ako sa kisame at napahawak sa dibdib. Paano ko ba mawawala ang sakit? Paano ko ba mawawala ang kirot dito sa puso ko?

"Shempre Ikaw naka una eh! Tiniis ko nga ang sakit kahit gusto na kitang sipain. Pinag pala ka talaga. Feeling ko sirang-sira na pagkatao ko haha" "Hahaha it's natural baby. Ako din nga Masakit din ang dick ko. Virgin kapa kasi kaya mahirapan ako. I'm sorry baby nasaktan kita." "Ayos lang baby after ng sakit masarap naman hihi. My mura pa hahaha natawa ako sayo Flynn. Ganun ka ba talaga mag bembang my mura haha" "Yeah! Ganun ako pag nasarapan haha. Napamura sa Sarap"

Ito pa kaya? Ibang klaseng sakit. Ibang klaseng hapdi at kirot. Parang pilit na tinatanggal ang kanyang puso sa loob ng kanyang katawan. Hindi maipaliwanag ni Ada ang sakit. Nanginginig ang kanyang bibig at buong katawan. Hindi niya namalayan ang luhang nag-uunahang bumagsak mula sa kanyang mga mata. Napaatras siya at hindi makapaniwalang napailing nalang sa sakit. Kagat-labi siyang tumalikod at mabilis na naglakad palayo.

As in sobrang sakit! "Arayyyy! ouch! Ang sakit pala! Parang huwag mo na lang kayang ituloy. Sobrang sakit, eh! Feeling ko hindi kakasya ss loob ko dahil mataba iyang ano mo." Halos tumulo ang luha ko sa sakit. Nakita niya panigurado iyon. Hinagod niya ang ulo ko at humingi ng sorry. Nakita ko ang panghihinayang niya.

“Siguro kasi sobrang dami na akong pinagdaanan. Nasasaktan ako pero not that too emotional na. Nasaid na siguro ako. Nasanay kaya tumibay na ako.” “Sana ako rin. Sana maging kagaya mo akong matatag at matapang. Yung pagkasanay sa sakit, parang ayaw kong mangyari sa akin. Gusto ko pa rin makaramdam masaya man o malungkot na bahagi ng buhay.” “Okey lang naman ang umiyak. Hindi naman ‘yan ang sukatan ng pagiging matapang ng isang tao. Pwede mo namang ibuhos sa akin yung sakit para magiging okey ka na pagkatapos.”

Nakaka- suffocate na yung sakit na nararamdaman ko. Parang konti na lang ay maglalaho na lang ako bigla. TO BE CONTINUED....