Ang Sakit Novels & Stories

"S-Seya... Seya..." Nag-init ang aking mga mata at ilang sandali pa ay namalisbis ang mga luha. Ang sakit na nararamdaman ko sa aking dibdib ay walang kapantay. Napahikbi ako at natutop ko ang aking bibig. Ang matinding sakit ay hindi ko alam kung saan nanggagaling. Pakiramdam ko ay muling bibigay ang katawan ko. Nangapa ang aking mga kamay upang maghanap ng kakapitan. Sobrang sakit. Ang sakit-sakit n-naman po. P-Parang awa ninyo na... h-huwag naman po ang kapatid k-ko.

I miss him so d*mn much! ang sakit ,sakit na .tama nga ang kasabihan na ,nasa huli ang pagsisisi..dahil ngayon wala akong magawa .mas nadoble pa ang sakit na nararamdaman ko.isabay pa ang mommy at daddy ko.

saad ko. "I will babe, I'm sorry for worrying you. At isa pa kapag nagkasakit naman ako ay alam kung nandyan ka para alagaan ako." "Kahit na! Health is wealth, mas maganda pa din na wala kang sakit." singhal ko sa kanya. "Oo na, huwag ka na sumimangot diyan."

biro ko pa. "Tst, kaya saluhin mo ako, but seryoso baby dalhin ka namin sa ibang bansa para doon ka mapagamot at maagapan yan sakit mo, kung pwede ako nalang ang sasalo sa sakit mo para hindi ka mahirapan gagawin ko, alam mo ba napapansin ko na ang biglang pag sakit ng ulo mo pero pag tinatanong kita kung okay ka lang bigla ka nalang tatakbo papunta sa kuwarto mo ang sabi mo okay ka lang, selfish ka talaga dapat sinabi mo agad para maagapan sana namin" tila galit nitong sermon.

mayamaya ay tanong nito. Natahimik naman siya sandali sa tanong nito. " Ahhhhmmmm,,,, let's just say na unti-unti na akong nakaka move on. Pero yung sakit mukhang hindi na mawawala dito sa puso ko. " saad niya rito. " It's okay, Samantha. Hayaan mo ang panahon na hilumin ang lahat ng sakit na nasa puso mo. Alam ko na hindi madali pero kailangan nating tanggalin na minsan na tayo na saktan pero hindi ito dahilan para magpakain tayo sa sakit ng kahapon. Alam ko din na hindi basta-basta mawawala ang sakit na naidulot niya sa puso mo. Naiintindihan kita at alam ko na darating ang panahon na magagamot din yang sakit na nasa puso mo.

kasi nangingibabaw pa rin talaga 'yung sakit. Bumabalik 'yung sakit ng kung paano niya 'ko iwan noon. This fucking hurts... and I don't know if I could still continue. -- Kakaiba ngayong gabi, palinga-linga ako sa sala. Nothing changed but... I'm ust feeling something's wrong. There is really something.

"Bwiset na buhay 'to!" Gusto ko mang anurin ng tubig ang lahat ng sakit na nararamdaman ko ay tila wala ring nangyayari. Andoon pa rin 'yong sakit, mga hinanakit, galit na hindi ko alam kung paanong nagkandapatong-patong. Gulong-gulo ang utak ko! Masikip na masikip na ang dibdib ko!

“S-Sumama ka sa amin s-sa ospital. May sugat ka.” “Kaya bang tanggalin ng ospital na sinasabi mo ang sakit na nararamdaman ko?” Alam kong hindi ang physical pain ang tinutukoy niya. Alam kong may mas malalim pang ibig sabihin nun na naging dahilan kung bakit siya sobrang bigo ngayon.

Bakit ano pala ang sakit mo? Oh di ba naintrega ka? Nag dadalawang isip kang tikman ako dahil may sakit ako? Alam mo bang walang alam si Darwin na may sakit ako, Hlb+ positive ako siguro naman alam mona ang anong ibig sabihin n'yan? Yak ikaw may sakit na nakakahawa?

Agad naman akong kumaripas ng takbo papuntang kwarto at doon humagulhol ng napakalakas. “Oh God! Sobrang sakit na ng aking puso, para bang mabibiyak na ito dahil sa sobrang sakit. Hindi ko po alam kung ano na ang aking gagawin. Tama bang mag-stay ako sa puder niya? Hindi ko na po kaya sobrang sakit na,” saad ko at hinahampas-hampas ang aking d****b para maibsan man lang ang sakit.