Ang Sakit Novels & Stories

Sobra na po akong nasasaktan ama! Muli akong napahikbi sa pag-iyak. Ang sakit sa pakiramdam! Ang hirap! Lumalandas lamang ang mga luha ko sa aking mukha. I'm suffering in pain.

Sobrang sakit pala sa dibdib. Akala ko wala na akong ikakadurog pa pero meron pa pala. Ang kaninang sakit na naramdaman ko ay tila ba ilang ulit na dinoble. Sobrang sakit, literal na sakit na para bang hindi ako makahinga. Sakit na nakakapanghina. Nararamdaman ko ang sakit hanggang sa kaibuturan. Nanginginig ang aking katawan. Para akong sinasakal. Parang may pumipiga sa puso ko.

Wala siyang ibang nararamdaman kung di sakit, pagkabigo at pagtataksil. The pain is eating her whole. Ang gusto na lang niyang mangyari ay umalis. Magpakalayo layo. Baka kasi sa ganoong paraan mawala yung sakit sa kanyang dibdib na parang punyal na bumabaon sa kanyang dibdib.

Napaiyak na ako sa sobrang sakit "Aray!!..ouch!!..Renz ang sakit na nga sabi!!" "Wehh totoo?" "Oo!!.. tulungan mo ako..arayy!!" "Mukhang hindi naman--" "P!tangina mo Renz...kakalbuhin Kita!!.." Napahiyaw ulit ako sa sobrang sakit.. "Mangangabhahskshhsjsjn" "Ano?" "Totoo?..t-teka teka...ohmygaddd anong gagawin ko!" Natatarantang saad niya

VERONICA POV "A-ARAY!" Hindi ko maiwasang bulong habang sapo ko ang aking tiyan. Ramdam ko kasi ang paghilab niyun sa sobrang sakit. Gustuhin ko mang bumangon ng kama hindi ko magawa. Pakiramdam ko bigla akong nawalan ng lakas. Bakit ako nagkakaganito? Normal pa ba ang sakit na ito? Bakit parang hindi kaya ng katawan ko ang ganitong klaseng sakit? Bakit parang malalagutan ako ng hininga. Bakit ganito?

maikling sagot ko naman. "Yeah, basically you're right," tumatango-tango pang wika naman niya. "Pero kahit umiyak, magmukmok, magwala o kung anu-ano pa---hindi pa rin mawawala ang sakit, right?" Tumango ako. "You're right. But it helps to lessen the pain we feel."

saad ko. "I will babe, I'm sorry for worrying you. At isa pa kapag nagkasakit naman ako ay alam kung nandyan ka para alagaan ako." "Kahit na! Health is wealth, mas maganda pa din na wala kang sakit." singhal ko sa kanya. "Oo na, huwag ka na sumimangot diyan."

Ang sakit! Napaiyak naman ako dahil hindi kuna talaga kaya ang sakit. "What the... Why are you crying?" tarantang tanong niya ng humarap siya sa 'kin. "Ang sakit ng Butiki ko," nakangusong sabi ko sa kaniya. "Bwesit na dambuhalang buwaya naman kasi yan. Ayoko na! Ang sakit!" iyak na sigaw ko sa kaniya.

Dahil nalilito siya kung bakit parang nararamdaman niya ang sakit na nararamdaman ni Aidan. 'Siguro ay dahil pareho kaming sinaktan at hanggang ngayon ay parehong nasasaktan. Kaya nararamdaman ko rin ang sakit na nararamdaman niya.' bulong niya sa sarili. Hindi na niya nakaya pa ang makita itong umiiyak dahil para sa kanya ang lalaki ay matibay ngunit ngayon napapaisip si Kiara. Katulad rin pala ng babae ang mga lalaki pag nasasaktan. Umiiyak at nag iinom ang pinagkaiba lang ay ayaw nilang ipakita ang nararamdaman nilang sakit sa iba.

Napalitan iyun ng sakit at paghihinagpis. Hindi ko na malaman pa kung ano ang gagawin ko. Ang malaman na ibang babae pala ang gusto ng asawa mo ay napakasakit. Feeling ko may libo-libong karayom ang nakabaon sa puso ko. Ang sakit! Sobrang sakit!