Novel & Cerita Angel Miscarriage Quotes

"Excuse me! Bakit parang ikaw pa ang lugi sa nangyari sa atin por que hindi mo maalala? Ang dami dami ng pinagtiisan ko sa iyo—" "Dahil gusto mo ako?" Halos mamanhid ang kamao ko kakakuyom sa sobrang inis. "Dahil sabi mo huwag kitang iwan kahit na ang sama sama mol" "Wow, ang sama sama. Bakit wala pa tayong anak?" Napawi ang inis ko at napalitan iyon ng blangkong ekspresyon. "l had miscarriage on my first pregnancy. Going two months, no fetal heartbeat."

I cried so hard when I found out that Cresenia got miscarriage. They gave me a jar that contains my child in it. Niyakap ko nalang ng mahigpit ang jar habang umiiyak ng husto. I didn't even know what to say to her nung nagising siya. I'm lost in words and don't know what to do. When she asked me where she was, hindi ako makasagot. Hindi ko alam kung paano sasabihin sa kanya iyon.

sigaw niya. Nanginginig ang buong katawan ko ng mapansin kong may tumutulo na dugo sa pagitan ng mga hita niya. Melissa ay nagkakaroon ng miscarriage. I'm frozen in place, nakatakip pa rin ang mga kamay ko sa bibig ko sa gulat. Ang mga pader sa paligid ko ay parang umiikot, at pilit kong iproseso ang mabilis na pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari.

"Based on my findings, your uterus was badly damaged during the last miscarriage. Kapag pinalaglag mo ito, you may never get pregnant again." Natigilan si Gemma, hindi makapaniwala. "Talaga ba?" “Yes. This baby is a miracle. Kung papatayin mo pa siya, baka ‘yan na ang huli mong pagkakataon na magbuntis.” Tahimik na lumabas ng clinic sina Sandy at Gemma. Sa hallway, umiyak si Gemma sa bisig ng lalaki. “Bakit?! Bakit naging ganito? Bakit?” Hagulgol ni Gemma.

How come! “She had silent miscarriage. Because of a sudden impact, the embryo inside her womb stopped beating.” Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa narinig ko. Does it mean, I killed my own fucking child. Halos mapaluhod ako ng wala sa oras, sobrang nanlambot ang tuhod ko. My child. My flesh! I killed my own child. “I’m so sorry, Mr.” dugtong ng doctora at tinapik ang balikat ko.

Nang makatulog na si Athena ay inasikaso na rin ng Doctor ang pagdurugo ng sugat ni Athena. “Miscarriage affect the mother, women may experience a roller coaster of emotions such as numbness, anger, guilt, sadness and even depression. We can’t blame her she’s a mother at hindi ko rin masasabi na sa paggising niya hindi na siya magwawala. You need to take care of her Gavin dahil kung hindi natin siya maaalagaan o maiiwan natin siya ng mag-isa baka madepress siya, pwede rin siyang maghallucinate kaya it’s better if you’re going to stay beside her oras-oras. Don’t leave her.” wika ng Doctor, napatango na lang si Gavin. Naupo na uli siya sa tabi ni Athena saka niya hinawakan ang kamay ni Athena,

“Bakit ka umiiyak? Hindi naman ako mawawalan ng anak kasi hindi…hindi naman ko buntis. Wala—” “What I said is true. You were six weeks pregnant, Mrs. Almeradez. The accident, your previous vigorous activity and too much stress cause the miscarriage.” “D-Doc, hindi nga ako buntis. H-Hindi ko…” sumingit ang mapait na hikbi sa kanyang bibig. Matalim ang sakit na gumuhit sa kanyang dibd ib. “I’m sorry, Mrs. Almeradez.” “H-Hindi. Wala akong—Ate…”

Huminga siya ng malalim at titigan ako, I saw pain in his eyes at alam kong may di siya sinasabi. Maya-maya ay pumasok ang doctor and binati kami. “Miss West, buti gising ka na. Are you feeling well?” Pagkakamusta sa akin ng doctor. “Yes, doc. Ano pong nangyari?” The doctor looked at me seriously and kita ko din sa mga mata niya ang awa. What’s going on? “There’s a bad news, Miss West. Due to stress and unhealthy diet, the fetus can no longer hold on inside your uterus. I’m sorry, you just had a miscarriage.” Those words echoed into my mind, as I stared at the doctor tears are flowing fast.

The doctor’s words echoed in my ears, a cruel, relentless barrage of medical jargon that failed to mask the devastating truth. “I’m so sorry,” he’d said, his voice soft, his eyes filled with compassion. “There was… a complication. And I hate to bring you the bad news but… you’ve had a miscarriage. You lost your baby, Miss Sanchez.” A miscarriage. The word felt alien, clinical, inadequate to describe the profound sense of loss that consumed me. It wasn’t just the loss of a pregnancy; it was the loss of a dream, the loss of a future, the loss of a part of myself. It was the loss of my child.

"A-anong ibig sabihin niyan, Doc?" ​"Maselan ang pagbubuntis mo. May nakita kaming bahagyang pagdurugo sa loob o subchorionic hemorrhage. Any sudden movement, too much stress, or even just standing for too long could lead to a miscarriage," paliwanag ni Dr. Cruz. "Hindi sapat na uminom ka lang ng vitamins. You need total bed rest and, more importantly, emotional support."