Angel Miscarriage Quotes Novels & Stories

Tiningnan ko siyang muli at nakita ko ang pagtaas ng dalawang kilay nito. “Mrs. Noble I’m talking to you.” dagdag niya at napalunok laway ako bago muna sumagot. “Y—yes, I have.” tanging sagot ko sabay yuko. “No wonder! I want you to know something, pregnancy after miscarriage is not good, this is much stressful. The sadness, and anxiety you experienced before is still occurs right now. It isn’t a lie but I see it into you, you are still confusing, and paranoid. Can you handle your situation?” doctor explained and I suddenly touch my chest.

Kahit na nararamdaman ko pa rin ang sobrang sakit sa halos kalahating parte ng katawan ko ay hindi ko na magawang umaray dahil wala na akong natitira pang lakas. "Fuck, Aki! Don't leave me!" Narinig kong sigaw ni Captain bago ako tuluyang nawalan ng malay. "She may have mood swings, difficulty concentrating in sleeping, tire more easily, and feel irritable. She will have some cramping pain and bleeding but it's normal to someone who experience miscarriage." My tears fell down as I heard those words. I am still half asleep but I heard it clearly. Enough to break my heart. It breaks me. How can I live my life now? My baby. . . Our baby.

“Miss Montoya, magkaka-miscarriage ka kapag ipinagpatuloy mo po ito. Hindi po ito maganda sa inyong anak.” “It's better to have a miscarriage!” piglas ng babae na para bang wala na noong matinong isip. “No one wants the baby anyway. Narinig mo? Mabuti pang mawala na lang ang bata sa aking sinapupunan! Kailangan na lang niyang mawala!” patuloy pa rin sa kanyang pagwawala ang babaeng nahibang na.

She remembered even how that room in the ER felt too small when the doctor said she miscarried one of her babies. She wailed after that. Sinisi ni Lara ang kanyang sarili dahil sa mga nangyari. She would’ve taken cared ofe hersel better. She would’ve… “S-sinubukan kong sabihin sa ‘yo, Jace. Ilang b-beses kong sinubukan. Ayaw kitang sukuan k-kasi iniisip ko ang kalagayan ko. Handa akong lumuhod sa harap mo noon, Jace. Maging maayos lang tayo. Masabi ko lang sa ‘yo na magkakaanak na tayo. P-pero, ni hindi mo ko pinagbigyan. Tinalikuran mo na lang ako nang b-basta,” patuloy ni Lara, kinagat ang kanyang pang-ibabang labi, pinigilan ang sariling humikbi. “And when I lost one of our babies, someti

“Pero… meron pa kayong kailangang malaman.” Napatingin ang dalawa sa isa’t isa, parehong kinabahan. “Ang miscarriage ay dulot ng matinding stress at emotional trauma. Pero higit pa doon, may lason sa katawan niya.” “What?!” sabay na bulalas nina Michael at Andeline.

tanong ko naman kaya sumulyap siya saakin. "Most miscarriages happen in the first 12 or 13 weeks of pregnancy. It is much less common to miscarry after this stage. Late miscarriage, also called second-trimester or mid-trimester loss, refers to a miscarriage that happens when a baby dies between 14 and 24 weeks of pregnancy." Napatango tango ako dahil sa sinabi niya. "24 weeks na si Akisha." saad naman ni Daddy.

Her mother was right, she wouldn’t even deny it. “Pero anak, alam mo bang muntikan nang hindi matuloy ang pagbubuntis ko sa iyo noon dahil sa nangyari sa akin? I almost had a miscarriage, we almost lost you dahil hindi ako nag-ingat." “Really, Ma?” ani Connie. “Aba’y, kaya siguro pasaway ‘yang bunso niyo kasi hindi yata na-develop nang maayos ang utak noong pinagbubuntis ninyo.”

I cried so hard when I found out that Cresenia got miscarriage. They gave me a jar that contains my child in it. Niyakap ko nalang ng mahigpit ang jar habang umiiyak ng husto. I didn't even know what to say to her nung nagising siya. I'm lost in words and don't know what to do. When she asked me where she was, hindi ako makasagot. Hindi ko alam kung paano sasabihin sa kanya iyon.

sigaw niya. Nanginginig ang buong katawan ko ng mapansin kong may tumutulo na dugo sa pagitan ng mga hita niya. Melissa ay nagkakaroon ng miscarriage. I'm frozen in place, nakatakip pa rin ang mga kamay ko sa bibig ko sa gulat. Ang mga pader sa paligid ko ay parang umiikot, at pilit kong iproseso ang mabilis na pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari.

"Based on my findings, your uterus was badly damaged during the last miscarriage. Kapag pinalaglag mo ito, you may never get pregnant again." Natigilan si Gemma, hindi makapaniwala. "Talaga ba?" “Yes. This baby is a miracle. Kung papatayin mo pa siya, baka ‘yan na ang huli mong pagkakataon na magbuntis.” Tahimik na lumabas ng clinic sina Sandy at Gemma. Sa hallway, umiyak si Gemma sa bisig ng lalaki. “Bakit?! Bakit naging ganito? Bakit?” Hagulgol ni Gemma.