Angel Novels & Stories

punong-puno ng galit, pagnanasa at walang pagsisisi. He moved ruthlessly and made sure his every thrust are cruel. Hindi ko mapigilang mapaluha. I tried closing my eyes pero he reminded me in the worse possible way na dapat kong sundin kong ano man ang gusto niya dahil kong hindi buhay ni Devin ang nakataya.

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Tumikhim siya bago tumuloy, may sarcasm sa bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig, “You’re an angel sent from the heavens.” She was calmly sitting right in them, while Zendaya’s face turned red, and West couldn’t stand the tension between them, kaya naman ay wala sa sarili niyang nasigawan si Amber. “Amber!” he made her stop. Dahan-dahang ibinaling ni Amber ang kanyang tingin sa asawa. Walang galaw ang kanyang mukha. Walang kislap ang mga mata. Walang emosyon—tila isang bangkay na natutong huminga at ngumiti, pero wala nang damdamin sa loob.

tiningnan ko ng mabuti ang crib na gusto niya at di ko talaga mapigilang hindi mapakamot ng pisngi dahil kulay blue ang gusto niyang crib. "Why I have this feeling na lalaki ang gusto mong lumabas diyan sa tiyan mo" "So what? I have this feeling that it's gonna be a boy so yeah?" "Blue? how about pink?" her face wrinkled with a sour expression that I immidiately regret. "Okay blue it is"

Alam kong umalis na si Ange kay lumayo na ako sa kanya. Tumawa ang babae. Hindi ko na ito nilingon. Dahil alam ko na aasarin na naman ako nito. Pumasok na ako sa kwarto namin ni Aingelle. How I miss her. Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ko ito. "Hey, baby. . ." "Bagot na bagot na ako dito, Azrael," d***g nito sa akin. Tumawa ako. "2 days more to go, baby. I can't wait to ravished you."

mahabang paliwanagv "Wow ang cool naman! San ba nabibili yang mga ganyan para pag yumaman ako, makapagpa kabit din ako. Tamad pa naman ako" "That's impossible miss" seryoso syang tumitig sakin. Creepy naman ng chikiting na to. "Amise, is exclusively for PB only" "Ha? Bakit ganun?!" shock kong sagot, gusto ko din ng ganoong AI "Nope, my Uncle, created Amise para sa PB, actually sa kanya nga lang dapat. Wala syang balak na i share si Amise to anyone kaya hoping that you'll get her will just hurt you"

sabi ni Mac Denver na mabilis niyang napansin na may tao sa hindi kalayuan na nag tatago sa mga Building, kaya mabilis niyang pinuntahan ito, Kaya naman nang mapansin ni Mac Denver na isa pala itong Babae, nagulat siya, kaya hinawakan nalang ito sa kamay at hinila ito sa kinaruruoan nila Brayan, Dahil sa takot , si Angie ay naka pikit na habang umiiyak ito, at bumubulong ito na “wag mo akong papatayin, paki usap”

nalilitong sagot ni Elara. Paano mo nga naman malalaman ang isang bagay na hindi mo pa kailanman nakikita? Palaging napakabanayad, elegante, seryoso, at kalmado ni Aless, na tila ba hindi kailanman mawawalan ng kontrol sa kanyang emosyon dahil sa kahit na sino o ano. Paano siya magiging handang magpakarupok o mamatay para lang sa isang babae?

Aiden "Damn it" mura nya matapos mailayo ang sarili kay Carmella. Sinulyapan nya ito na nanatiling nakaupo sa upuang rattan. Nakasaboy ang mahabang buhok nito at ang iba'y tumatakip na sa magandang mukha nito. Ang mga mata nitong puno ng tanong habang nakatingin sa kanya, ang mga labi nito'y nakabuka pa at hindi nya masabi kung anong klaseng pagkokontrol ang ginawa nya para huwag itong hilahin sa upuan at idikit sa dingding at halikan ito hangga't gusto nya. Napapikit sya at tila hinahanap ang sarili dahil aaminin nyang nawala sya sa sarili ng mahalikan ang malalambot na labi ni Carmella na magmula ng mahalikan nya kahapon ay hindi na nawala sa isipan nya.

nauutal pa ako dahil sa kinakabahan ako sa kinikilos niya, lumapit pa siya sa akin hanggang sa maging gahibbla na lang ang pagitan namin, namumula ang kanyang mukha at mata " Ayoko nang istorbo " halos naamoy ko ang kanyang mabangong hininga, nagtaka pa ako dahil sa init nang buga ng hangin na galing sa bibig nya, pagod na pagod din ang kanyang itsura, sa pag aalala ay hinawakan ko ang kanyang mukha na pulang pula. Laking gulat ko ng sobrang init niya " Oh my God Liam, nilalagnat ka! " kasabay noon ay ang pag higa niya sa balikat ko at tuluyan nang nawalan ng malay.