Ano Ang Gamot Sa Dengue の小説・ストーリー

Magalang kung tanong dito. ["Pwede ka bang bumili ng gamot? Hindi ko na pansin na ubos na ang gamot dito sa Bahay, expired na rin ang iba. Wala kasi ang driver rito para mautusan ko na bumili, hinatid kasi ang mag kapatid sa tita ng mga ito."] "Anong gamot? Sinong iinom?" I asked. "Gamot para sa lagnat, Hijo! Paracetamol si Samantha kasi inaapoy ng lagnat. Ngayon ko lang napansin ng dinalhan ko ng almusal sa kwarto,"

Kung ako naman ang mag papainom sa sarili ko. Heheh, hindi ko alam kung anong gamot ang iinomin, kaya nga inaantay kong si Ken mismo magpainom sakin. Ano ba kasi ang gamot sa lagnat? Amoxicillin? Bioflu? Biogesic? Neozep? Ano bayan di ko talaga alam.

Wala sana siyang pakialam doon kung hindi nito nabanggit ang pangalan ng anak, na ayon dito ay ayaw lubayan ng sipon. “Ewan ko ba sa batang iyon, hindi mawala-wala ang ubo at sipon. Nakailang balik na rin kami ng hospital nang dahil sa pabalik-balik na mataas niyang lagnat. Ang dami na niyang gamot na iniinom, hindi pa rin siya gumaling-galing. Nakakakunsumisyon na. Iniisip ko nga na baka na-dengue na. Hindi naman daw.”

sagot naman kaagad ni Doc sa akin. Hindi naman ako makapaniwala sa narinig. Muli akong napatitig kay Katrina habang ramdam ko sa puso ko ang awa dito Paano na lang pala kung hindi namin sila natagpuan sa gubat? Ano na lang ang mangyayari kay Katrina? Hindi basta-basta ang sakit na dengue. Nakakamatay iyun kapag hindi maagapan.

"Give me her chart." Inabot niya naman ang tablet kay Trick kung nasaan ang chart ng pasyente. Ilang segundo iyong tiningnan at binasa ni Trick nang kumunot ang noo nito. "Give her 10 mg of Dantrolene. She's experiencing malignant hyperthermia," kalmang saad nito. Pagkasabi no'n ni Trick ay binigay niya kay Sayne ang tablet at naglakad na ito pabalik sa meeting room.

May inabot na gamot ang doktora kay Liam. “Pain reliever, anti-inflammatory at antibiotics. Sundin mo yung dosage.” Tumango si Liam. “Thank you.” anito. “Swerte mo at dito ako naka-assign sa San Juan.” “Kaya nga ikaw agad ang tinawagan ko.” sagot ni Liam.

“Mukhang na-trigger ng malamig na inumin.” Natiim ko ang labi ko. Naalala ko ang lemonade na inubos niya. “I’ll give him an antispasmodic and an antiemetic to ease the pain and vomiting.” Hindi na umangal si Marc. Bahagyang umigting lang ang panga niya habang tinuturok ang gamot. Pagkatapos, inayos ni Dr. Alvarez ang dextrose drip. “You need to rehydrate,” sabi niya kay Marc, na tumango lang.

Sa itsura pa lang ng mukha ng Doctor pansin mo ng may hindi magandang nangyari sa anak niya. “Nadengue ang anak niyo Ma’am. Sana po nung nilagnat na siya kaagad o iba na ang pakiramdam ng bata ay idinala niyo na rito pero bakit ngayon kung kailan malala na?” napakunot ng noo si Selene. “Dengue? Kagabi lang po Doc nilagnat ang anak ko dahil nitong mga nakalipas na araw ay maayos naman po siya.”

“A-ano pong problema sa kaniya?” Ngumiti ang doktora. “Don’t worry, Sir. This is just a flu, it’s everywhere now with the crazy weather.” Nakahinga siya nang maluwag sa narinig. “I’ll prescribe paracetamol for the fever and body aches . . . take as directed every four to six hours. Have her sip ORS to stay hydrated, and let her rest a lot. Puwede mo na rin siyang iuwi pagbaba ng lagnat niya,” anito habang isinusulat sa isang papel ang mga gamot na dapat na inumin ng babae.

Pinunasan namin siya ng malamig na bimpo at bahagyang bumaba ang lagnat niya, pero maya-maya ay bigla na naman itong tumaas. Mas lalo akong kinabahan nang magsimula siyang manginig. “Tumawag na kayo ng ambulansya!” sigaw ko. Mabilis siyang isinugod sa hospital. Halos hindi ako mapakali habang hinihintay ko ang resulta ng mga tests niya. Pagkalabas ng doktor ay agad akong tumayo. “Severe dengue po. Kailangan siyang bantayan dahil mababa ang platelets niya.”