Anong Ginagawa Mo Ngayon Mga Nobela at Kwento

Bakit ngayon pa? Bakit kailangan ko agad makapag trabaho pero malayo? pero wait nga? Diba ginusto ko ito, dapat ikaganda ko ito ngayon din. Pero hindi naman sa lahat ng aspeto diba ay dapat na Masaya ka sa balitang natanggap mo.

Goods naman. Aba, syempre wala ng libre-libre ngayon. Sa panahon ngayon hindi na uso 'yon. "May tanong ulit ako" pagsasalita ko ulit. Napatingin naman ito sa akin. "Go ahead," sabi nya saka sumubo. "Ikaw lang ba nakatira dito?" sabi ko saka nilibot ang paningin sa buong paligid. "Yes," maikling sagot nito. "Hindi ka natatakot? Or na bo-bore manlang? Or alam mo 'yon na feeling lonely?" dugtong ko pa. Napatigil naman ito at simpleng tumingin sa akin bago nagkibit balikat. "No. I'm busy with work so.." ani nito. Tumango naman ako.

“I really can't believe it, nandito ka na pala sa Pinas, kelan ka pa dumating?” “Kahapon lang!” Nailang ako bigla sa ginawa niya na pagyakap sa akin. Well knowing Abegail, hindi naman bago sa kanya ang mga ganoong bagay. Sanay na sanay na ito sa pagyakap-yakap kung kani-kanino kahit noon pa man. “Eh ikaw, anong ginagawa mo dito? Seeing someone?” “Naku, I'm alone today, just hanging around.

Qouta na siya sa makalipas na linggo, pahinga muna siya ngayon. Monday ngayon at abala ang lahat sa kaniya kaniyang gawain. Ngayon nila makikila ang isa sa mga top model na rarampa sa fashion show at gaganap sa commercial na gagawin nila. Hindi na siya makapaghintay pa lalo na't alam niyang magugustuhan nito ang mga design na susuotin.

sagot ko. "No baka tulog na rin sila" bumalik na lang ako sa aking ginagawa. "What are you doing right now?" Napahinto ako sa aking ginagawa. "May hinahanap lang po ako Sir" dahilan ko. "Anong hinahanap mo?" Tanong niya ulit. "Ahmmm....ahh..." Di ko alam kung ano isasagot ko ngayon. "What?" Napapikit na lang ako.

Parang umagang unti-unting tinataboy ang dilim ng gabi. "Ava, may gagawin ka ba ngayong araw?" tanong niya. "Ngayong araw?" ulit ko habang napapalingon sa maliit na kalendaryo sa tabi ng kama. Linggo ngayon. Tahimik na araw. Wala rin akong trabaho. "Wala naman. Bakit?"

Kung magagawa kaya nilang magalit, o baka mawawala lang sila ng paki-alam. Sa bawat araw kasi na dadaan, ang tanging alam ko lang gawin ngayon ay maghintay. Iyon lang ang tanging magagawa ko sa ngayon. Wala na kasi akong alam na gawin sa bagay na nangyayari sa akin, lalong-lalo na noong kinagabihan na iyon.

nanunuksong tanong niya sa akin. Hindi ko napigilan na mapangiti. "Hindi naman sa ganoon, Freak. Ano pala ang ginagawa mo ngayon?" "Iniisip ka," seryosong sabi niya. "Seryoso nga, ano ang ginagawa mo kanina?" natatawang wika ko.

"Bakit pinagsisihan mo ngayon ang mga ginawa mo kung sabi mo nga noon you're sorry but not sorry dahil iyon naman ang dahilan kung bakit kita napapansin ngayon." Our mood suddenly shifted. Kung kanina ay bahagya kaming nag-aasaran, ngayon naman ay napakaseryoso naming dalawa. "Nakita ko kasi 'yung araw-araw mong ginagawa. Mula sa umaga hanggang sa hapon... Nasubaybayan ko nang makatotohanan ang mga bagay na ginagawa mo. I shouldn't have done that. Sumabay ako sa isipin at pagod mo araw-araw."

“What did I do?” “What did I do mo muka mo! Tarantado ka, bakit mo tinotoo?!” “Tonotoo ang ano?” “Na hindi mo ako hahayaan na makalakad!” Gusto kong maiyak. Kapag gumagalaw ako ay mas lalong sumasakit. May trabaho pa naman ako ngayon.