Kwento Ng Buhay Ko Noon At Ngayon の小説・ストーリー

Halos binabawi ko ang buhay ko, pinipilit kong gisingin ang katawan ko. Ano ba ang ibig sabihin noon? Nitong mga nakaraang araw, sunod sunod ang mga weird na nangyayari sa buhay ko. Ganto ba talaga pag mag didisi otso na? hays, magbibirthday na ako oh! Ibabash ko ang mga minor, char. Agad akong tumayo para uminom ng tubig at hindi na maulit ang bangungot na iyon. Paglabas ng kwarto ay nakita ko si nanay na nakaupo at- teka? Umiiyak ba sya?

Mabilis akong sumakay sa kotse. "Dadaan na din tayo sa mall," aniya at nagsimula ng magmaneho. Hindi ko maiwasang mamula nang maalala ko ang nangyari sa amin kahapon. Gusto kong sampalin ang sarili ko. Baka nananaginip lang ako eh. Sobrang bilis ng mga pangyayari. Minamadali na ba ni Lord ang buhay ko? Baka bukas niyo patay na ako.

Teka, ano’ng date na ba ngayon… ANO? “That’s right, Princess! It’s your birthday today! Happy, happy, eighteenth birthday!” masiglang bati ni Ninong Azrael na ikinapitlag ko pa. Tama… Birthday ko nga ngayon. Debut ko ngayon! “Ninong---”

Sino bang nakakaalam kung takot ako sa current? Excuse me, current di kuryent! Toinks. Nagbattle of the wise yata ang magkabilaang utak ko. I was a second year now and was about to chasing my journey for far and more. Sa tingin ko nga ay masyadong nagiging exciting ang bawat paglakad ng araw, as if may paa na ito ngayon. And I was near to our school room, and about to enter the door when suddenly...

Gulong gulo na ako sa ngayon dahil kung tatakas ako bukas, hindi ko madadala ang mg gamit ko na narito. Pero mas mahalaga ngayon ang buhay ko. Hindi ko dapat isipin ang mga kagamitan, kayang kaya kong bumili kung tutuusin. Ang importante ngayon ay ang buhay ko. Huminga ako ng malalim bago ko ihinilamos ang mga palad ko sa mukha ko. Hindi ako makakatulog nito ng maayos. Nananatili lang akong nakikiramdam sa kabilang kwarto. Wala kasi siyang ginagawang ingay doon. Tiyak kong naroon siya pero hindi ko alam kung anong ginagawa niya.

"Hindi ko inaasahan na ililigtas ko talaga ang buhay mo.” "Mukhang kailangan mong bayaran ang pabor ngayon."

Hindi ko alam kung anong mangyayari bukas. Hindi ko alam kung kailan matatapos ang pahinga na ‘to. Pero sa ngayon okay lang. Okay lang na hindi ko alam. Okay lang na hindi pa ako buo. Dahil sa unang pagkakataon pinipili kong hindi madaliin ang sarili ko.

“Okay lang ako, Kuya. At kung hindi pa man ako buo ngayon, alam kong papunta na ako ro’n.” Umupo kami muli sa mesa. Tumingin ako sa paligid—mga ilaw, mga taong nagkakasiyahan, mga alaalang pilit kong kinokonekta sa kasalukuyan. Ngayon, naririto ako. Buo. Malaya.

Sa wakas, natapos din. Ang tatlong ito ang magbibigay sa akin ng pinakamalaking kapalaran sa buhay ko. Lumakas ang boses ng sistema. [Binabati kita, Adeline Carrey. Maliwanag mula sa pagsubok na ito, malinaw na ang iyong buhay ay pinakamahusay na pinamamahalaan ng ikaw lamang. Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan.]

“Kung ganoon po… buhay pa ba ang aking ama? At may pagkakataon pa po ba na makikilala ko siya balang araw?” Napahinto ako. Gusto kong sabihin ang buong katotohanan, ngunit alam kong hindi pa ito ang tamang panahon. Kung ibubunyag ko ngayon, baka lalo lang lumala ang gulo sa pagitan namin ni Kenzo, at baka madamay ang kanyang isipan at damdamin sa mga bagay na hindi pa niya kayang intindihin.