Novel & Cerita Another Word For Caring For Others

" Napapalakpak ako sa sinabi ni tita Wendy kasi naman ang galing niya magsalita at sadyang may lalim ang bawat salitang sinasabi niya. "Sister Wendy, kasama din sa verse na 'serve others especially those who belong to the family of believers', ano pong ibig sabihin nun?" tanong ni Rose. May name tag nga pala kami para hindi naman awkward kung tatawagin namin ang isa't isa ng huy o hoy diba? "The verse says that we should also serve those persons who are belong to the family of believers because why not?

"Maybe, you should stop not letting people care for you." "Eli…" "Listen." Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. "Hindi masamang umasa sa tao. Ang totoo, mas nakakagaan pa nga. Remember that having someone to lean on is what we need sometimes. So let others care for you, Ana." Nagtagal ang titig ko sa kanya, sa kaibigan kong handang tulungan at saluhin ako. "I'm sorry…" bulong ko.

"Sabihin nalang natin na... I'm just here for him. I know he needs me. Hanggang alam kong kailangan nya ako, nandito lang ako." "And how far will you go to take care of the needy?" Addalyn answered in sheer amusement. "Dati eh hanggang orphanage at charity works ka lang... Ngayon eh nag-aalaga ka na rin pala ng mga PWD? Caregiver ka na pala?" Addalyn meant it as a joke but Karinna took it the other way around. Tiningnan nya ng masama ang kaibigan at ilang segundo itong tinitigan. Hindi nalang nya ito pinansin pero hindi parin ito mawala-wala sa isip nya. "Hindi naman disabled si Vincent, Addalyn." Malamig ang boses nya at tila bigla siyang naging bato. "You know he's more than that."

ng isang label. Acts of service may be small but heartwarming for someone who rarely experience being cared for. For someone who always choose to give rather than ask and receive something less than bare minimum.

Tiningnan niya si Tricia na may nakataas na baso at nakatingin sa kanya na parang sinasabi, Uminom ka na, hindi ko na ito bawiin. Out of respect, itinataas din ni Clarissa ang baso at nag-toast. “Thank you for your blessing, Ate. I appreciate your kindness. For all this, I would like to thank my sister for her care and help.” Partikular niyang binigyang-diin ang salitang care. Malinaw sa sinumang nakakita na may kaunting tensyon sa pagitan nila. Ngumisi si Tricia, nagpatuloy na parang walang naririnig. “Of course. I only want the best for you. We are sisters, after all. Kung may matutulungan ako, bakit hindi?”

Noong muntik na akong mamatay limang araw na ang nakakaraan, si Daiki lang ang nandoon at nagsabi na takot siyang mawala ako. Caring is bothersome. That’s the greatest learning that life has bestowed upon me. Na dapat pala kapag magpahalaga ka, dapat pili lang, hindi lahat. Be kind to everyone but care for few. Tumulong ka hangga’t makakaya mo pero huwag mong kalilimutan ang sarili mo. Marunong kang umintindi ngunit kapag hindi kana iniintindi, huminto kana. At higit sa lahat, hindi lahat ng taong papahalagahan natin ay pahahalagahan din tayo.

Sa kabila ng katotohanang pumapatay ako nang walang pinipiling tao, itinuturing ko ang aking sarili na isang taong may malaking puso. Tumutulong ako sa mga ospital, mga ampunan, sumusuporta sa mga single mother. Aktibo ako sa lipunan, pinondohan ko ang mga kagamitan at ward na nagliligtas ng buhay.

Iyon ay ang pagiging maawain, matulungin, mapagmahal at mapagpatawad. "She's still soft and fragile, Carriuz. You better take care of her." "You don't need to remind me."