Your Husband Is Mine Manga Novels & Stories

mariin akong napapikit ng maramdaman kung paano bumaon ang ngipin niya sa balat ng aking leeg "I'm your husband and I own you" seryoso niyang bulong Ang Isa niyang kamay ay nasa aking bewang habang ang Isa naman ay abala sa pag mamasahe sa aking dibdib Para niya akong dinadala sa langit, hindi ako makapagpokus sa paligid. Kahit pagdilat ng aking mga mata ay hindi ko magawa

“A-aahh a-ano kasi…” Hindi pa ako tuluyang nakakasagot pero binuksan niya na ang pinto, “I’m your husband. I can’t let any other man kissing my wife.” Aba! Inirapan pa ako! Kikiligin na sana ako kaso kung mang irap siya parang mas mahaba pa ang buhok niya sa akin eh!

Nakipagkamay din ako, pero napataas ang kilay ko nan antagal nitong bitawan ang kamay ko. "Ah, yung-" "Isang segundong pakikipagkamay lang, ayos na. Parang gusto mong angkinin 'yung kamay eh." Sambit ni Tyron at inagaw ang kamay ko. 'Okay?' "Boyfriend mo?" "No. I'm not her boyfriend." "Hindi naman pala-" "I'm her husband," saad ni Tyron, dahilan para manlaki ang mata ko. 'Anong husband?!'

"You are my wife, and I'm your husband. What do the husband and wife do? You want it, right? Then I'm happy to give it to you." "H-Ha? P-Pero. . ." He lowered his head and leveled his eyes at me. "I like you when your face blush like a tomato. I can sketch you inside my mind, Eres." Kinindatan niya lang ako at saka natawa na siya nang tumalikod na. Napalunok ako sa sariling laway, at tinitigan ang kabuuan ng likod niya.

Kinalma ko muna ang sarili bago siya sinagot sa kuryusidad niya kanina, I decided to lengthen my patience and throw unnecessary thoughts for me not to mistook him again. "Ang rason kung bakit ko tinatawag o in-a acknowledged as husband ang anime character na hinahanap ko, ay dahil nakikita ko mula sa anime character na ito ang gusto ko sa lalake. In short, he's my ideal man na gusto kong mahanap at makasama in the future." mahaba kong pagpapaliwanag.

hindi natapos ni Corrine ang sasabihin niya ng ilapag ni Lucy ang mga dala nitong litrato sa harapan niya. "Sa tingin ko hindi na uuwi ang asawa mo, dahil mukhang may ibang pinagkakaabalahan siya sa Romania. Can't you see that, your husband is with another arms of a woman." saad ni Lucy na isa-isang pinakatitigan ni Corrine ang mga litrato ni Azrael.

"Kalma lang mahal" "Natutulog ka pa kasi kanina" ani pa ni Laurence habang sinusundan ang asawa na ngayon ay inilabas ang isang supot na nag lalaman ng manga. Kumuha siya ng isa at agad na binalatan iyon pagkatapos ay nilantakan na niya. Malalaki ang mga kagat niya na halos isubo niya na sa bibig ang isang buong manga.

Hinayaan ko lang siya na isa-isang hubarin ang aking mga damit. "You're so perfectly beautiful, sweetheart!" napapalatak na sabi niya habang pinagmamasdan ang aking kahubaran. Nakikita ko sa mga mata niya ang matinding paghanga. Nakaramdam na naman tuloy ako ng hiya. Gusto kong takpan ang maseselang parte ng aking katawan dahil nako-conscious ako sa mga tingin niya sa akin. Kahit mahigit isang taon na kaming mag-asawa ay hindi pa rin ako sanay na nakikita niya akong n*******d. Yumakap na lamang ako sa kaniya at ibinaon ang ulo ko sa dibdib niya para maitago ko ang pamumula ng aking pisngi. "Hmm... Hanggang ngayon ba ay nahihiya ka pa rin sa akin?" nanunudyong tanong niya.

Kaya napamulat na lang siya ng mata at doon nakita niya si Zack na hawak ang kamay ng tiyuhin niya na sasampal sana sa kanya. “This is not the time of your schemes, Mr. De Guzman,” mahina ngunit may diing wika ni ni Zack. Hindi pa rin nito binitiwan ang kamay ng tiyuhin ni Honey. Pabalya na inagaw ng tiyuhin ang kamay mula sa pagkakahawak ni Zack saka parang hari na inayos ang kwelyo sa harap nilang dalawa. Pagkatapos ay nakipag sukatan ito ng tingin kay Zack ganun din ang ginawa ng huli. Kung nakakamatay lang ang tingin malamang pareho silang bumalagta sa harap niya.

Instead, he said something that made my heart skip. “It was something important to me.” The implication hit me slowly. My chest tightened. “You think… I’m that thing now?” Julian stepped closer. “You’re my wife.” “That’s not what I asked.” Julian’s gaze hardened slightly. “It doesn’t matter what you think you are.” The words felt sharp. “Then what am I?” I asked quietly. Julian’s voice softened. But the control remained. “You’re mine, Maris.” I couldn’t sleep again that night.