Another Word For Regretful Novels & Stories

Habang nakaharap ako sa unfinished painting sa harapan ko, hindi ko maiwasang i-replay sa isipan ko ang mga salitang binitawan ko kay Mama. Was it too harsh? Did I hurt her? Did I mean everything that I said to her? I don’t know. Ang gusto ko lang na mangyari ay ipagtanggol si Jacob at Tita Ariella. They don’t deserve that kind of disrespect. That’s unfair. Kung galit siya sa akin, sana sa akin nalang. Hindi niya naman kailangang manisi ng ibang tao. Humugot ako ng malalim na hininga. I felt the immediate regret in my system. Parang gusto ko tuloy lumabas muli para humingi ng sorry sa kaniya kahit siya naman talaga yung may kasalanan.

Gusto kong bumalik kasi lumalakas na din ang ulan, pero bago pa ako makagalaw, narinig ko siya. “Do you regret those nights, Sage?” Parang kumalabog ‘yung mundo ko. Napatigil ako, hindi siya lumingon, pero alam niyang nandito ako. “Regret?” ulit ko. “Yeah,” mahina niyang sabi. “Those nights, in here.” Huminga ako nang malalim. “I regret what it turned us into,” sagot ko nang mabagal. “Pero hindi yung naramdaman ko.”

"I was so blind and arrogant. I only saw what I wanted to see, without ever bothering to ask why you did what you did. Tinawag kita ng iba’t ibang pangalan, minaliit ko ang pagkatao mo, at hindi ko man lang inisip na baka may matinding dahilan ka. I hurt you so deeply, and I have no excuse for any of it." I looked straight into her eyes, hoping she could feel how genuine my regret was. "You never deserved any of that. You are not what I thought you were. You are brave, selfless, and far better than I have ever been. Patawarin mo ako kung kaya mo pa. I am sorry for every painful word, every cold look, every moment I made you feel small."

Of course, I deserve that. “I know it’s too late,” bulong ko, halos basag ang boses. “I know you’ve already made your decision. But Anessa… I don’t want us to end. I don’t want to lose you.” Napahilamos ako ng mukha, pilit hinahanap ang tamang salita. Pahapyaw akong natawa—isang mapait, mabigat na tawa. “I regret it,” bulong ko ulit. “I regret everything I’ve done to you. I know I was cold, I know I hurt you. But please… don’t walk away. Not like this.”

[ Marahil Talaga Siyang Sinasadya ] Matapos basahin ang lahat ng mga mensahe, nagalit si Gerald ngunit hindi nagpakita ng kanyang emosyon. Akala niya ay magkakamalay na si Charlotte matapos siyang hindi pinansin ng ilang araw, ngunit hindi ito nangyari sa inaasahan niya. Lumilitaw na gumagawa siya ng eksena dahil sa pera.

I can take all nasty comments and descriptions from others pero kapag si Max na ang nambabastos sa akin ay tila sobrang naapektuhan ako. "Spending a single night with you doesn't give you the right to treat me like this, Max. Sorry about that night. I regret it. But please consider that I loved you that time so I gave you myself without a second thought. Believe me, sobrang pinag sisihan ko ang gabing iyon at ang araw na nakilala kita." I did not even realize that I was already crying. It's becauae of the irritation. The regret. The pain and the insult from him. I can't seem to take it. Hindi ko kaya.

Nanigas ako sa kinauupuan ko at napatitig na lang sa salitang ‘regret. No way… No fcking way! I failed? Ibig sabihin, napunta lang sa wala ang pagpupuyat at efforts ko? Ni hindi man lang nila ako binigyan ng chance na ipakita ang gawa ko. Unti-unting naglabo ang paningin ko hanggang sa tuluyan nang nagsipatakan ang mga luha ko sa keyboard ng laptop. Mabilis ko itong isinara at gumapang sa kama upang sumubsob sa unan.

kalmado at may puso nitong salita. “Sa bawat araw na naiisip ko ang mga kasalanan ko sa pamilya ko, dinudurog ang puso ko. I regretted everything. Gusto ko dala-dala ko ang regrets na ito hanggang sa kabilang buhay,” maluha-luha na salita nito. Labis naman ang gulat sa mukha ni Patrice dahil sa kauna-unahang pagkakataon ay nakita niyang umiyak si Marcos.

“I didn’t think properly. I thought I could win you back. I thought… I don’t know what I was thinking. I just didn’t want to lose you. N’ong panahon na nababalitaan kong magpapakasal kayo naiinggit ako kasi naman minahal din kita. Tama ka, natukso lang naman ako, at nagsisinungaling ako kay Frescia na gusto kitang hiwalayan at hindi na kita mahal. I was wrong. I was deeply in love with you when you were gone because you caught me cheating on you. I regretted that.” “But you did lose me,” I said, shaking my head. “You lost me because you acted on your feelings without thinking about the consequences. Alam mo ba kung ano ang nangyari sa amin ngayon ni Mr. Gomez?” “I know,” he said, taking a st

"I'm really sorry for what I did Ri, pinagsisihan ko lahat ng mga maling ginawa ko-," " Matagal na kitang pinatawad.Sorry din noong panahon na nasaktan kita.Siguro tinadhana talaga na mangyari sa atin ang lahat ng ito para bigyan tayo ng leksyon.Let's forget the past and moved on.Pero hindi ko pa kaya na tanggapin kang muli sa buhay ko.Sorry."