Antipatiko Meaning Novels & Stories

Naiwan si Wade sa ilalim ng puno ng Antipolo na nakakuyom ang mga kamao. "Masusuntok ko na talaga itong si Axie. Nananadya na ata to eh!" Sigaw ng isip ni Landicho.

Hindi mapigilang mapasimangot ni Anton nang marinig niya ang sinabi ng kanyang nakababatang kapatid na babae: "Bakit sa palagay ko itinuring mo ang nakatatandang kapatid mong ito bilang isang taong hindi kayang mag-isip ng mga kamangha-manghang ideya?" "Sapagkat talagang hindi kapani-paniwala para sa iyo na mukhang isang palaka na mag-isip ng anumang mga kapaki-pakinabang na ideya." Hindi mapigilan ni Angelo na maging sarkastiko sa pangit na palaka dahil simula pa lang sa una nilang pagkikita ay naiinis na talaga siya kay Anton. Ang dalawa ay nagpatuloy sa kanilang pagtatalo, at tila walang nais na magpatalo sa kanilang dalawa.

sabi nya Sabay tapik rito "inaantok pako mamaya na"sagot nya rito at natulog ulet "Bro !wala tayo sa kwarto nasa labas tayo ngayon "sagot nya rito habang tinatapik pa din nya ang kaybigan

“What are you doing here, Ziann?” Ziann?! Hindi ba Natigilan ako when realization hit me. Kung gano'n, may kakambal pala ang antipatikong Poncio Pilato na iyon?! Narinig ko naman ang mahinang pagtawa nito. “Easy, brother. I'm just hungry that's why I am here again...” paliwanag pa nito. Napatikhim ako nang tila may bumara sa lalamunan ko kaya naman napabaling ito sa akin.

Iyon ba ang nagpasakit sa loob ko? “This is called pe.nis ring. Naitago ko pa ito at palagi ko lang dala, dagdag ligaya sana kapag may lalaking kakama sa akin. But how could it be, kung hindi pa ako operada ‘di ba?” Bahagya akong natawa sa kanya. “Ang li.bog mo pala.” Natawa rin siya. “Parehas na tayo.” “Fine. Do whatever you want. Fulfill your lu.st and fantasy. Gawin mo ang lahat. Masaktan man ako ay kakayanin ko.”

KABANATA 27 KUNG mayroon man akong lubos na ipagpapasalamat kay Mama at Papa, iyon ay ang pinalaki nila si Luci nang may takot sa Diyos. Naalala kong isang taong gulang pa lamang siya’y puro kanta na sa simbahan ang kan'yang kabisado. Habang papalaki siya’y napansin namin na masaya siya tuwing nagsisimba kami ng sama sama. Kahit kaila’y hindi ko siya narinig na nagreklamo kahit ilang misa pa ang tinatapos nila. Ayaw din niyang inaabala siya kapag tahimik siyang nakikinig kay Father.

Nilipat ko ang tingin sa kaniya at mukhang lasap na lasap niya ang aking dibdib sa aking ibabaw "A-anton," ungol ko sa kaniyang pangalan at bigla siyang napatigil, kahit ako ay natigilan ng bahagya sa nailabas ng aking labi, "H-huh? A-anton short for Anthony," paliwanag ko Isang ngisi ang namuo sa kaniyang labi at sinubsob ang mukha sa aking leeg bago bumalik sa dating ginagawa

"The fuck is wrong with you? Get lost, loser! Wala kang lugar dito. And pwede ba, 'wag kang lalapit sa pinsan ko lalo na kay Kina. You look like a pervert trash!" "Antonette is right. You have no place in here, bastard." segunda ni Patricia sa mapang-uyam na tono. May hawak na itong kopa ng tequila. "Bumalik ka na sa lansangan kung saan ka naman talaga nakatira,"

“Bakit naman?” “Isa siya sa mga pinakawirdong tao na nakilala ko. Hindi siya ngumingiti, tumatawa o umiiyak. Laging walang emosyon sa mukha niya. Tipid pa siya lagi magsalita.” napangiti ako nang maalala ko 'yon. “W-Wirdo nga siya.” sabi ni Antonio at napakamot sa batok. “Pero kahit gano'n siya, m-mahal na mahal ko pa rin ang yelong 'yon.” mabilis kong pinahid ang luhang dumaloy sa pisngi ko.

“Magpapahanda ako ng mainit na shower pag-uwi natin para mahimasmasan ka. Pagkatapos, pwede kitang i-masahe.” Paos ang boses nito. “Okay, salamat, Nat.” ** Hatinggabi na ng makarating sila ng Antipolo. Ang malawak na kama ay may bakod pa rin---dalawang magkahiwalay na kumot. Dalawang magkaibang mundo. Ga-dangkal lang kung tutuusin ang distansya nila pero parang isang kalawakan na hindi matatawid.