Any One Of Us นิยาย & เรื่องราว

masigla niyang sambit saka pinaandar na ang kotse. I have this song that’s been stuck in my head for a long time and suddenly, nang buksan ni Kai ang radio niya ay iyon agad ang unang tugtog na narinig namin. I don’t think it’s a coincidence or a sign na dapat na nga kaming umalis. The song is entitled ‘Someone’s Always Saying Goodbye.’ Maybe we have our own kind of destiny at ito na yata ang kapalaran ko. Ang maging single mother ng isang napakaganda at napakabait na bata. And our world will only revolve around us. Just the two of us.

It was a song shared from Spotify. The title is "We Are" by ONE OK ROCK. Alam ko 'to. It's on my playlist. Pero bakit niya sinend 'to, eh, gabi na? O bakit siya biglaang nagsesend? Feeling close ang hayop! "Wrong send," basa ko sa pahabol niyang mensahe. Hmm, 'yan tanga. I replied to him. From kennylindall@businessmail.com To saithomas@businessmail.com

“Hindi ka ba nahihiya na pag-usapan ka nang mga tao dito?” “I am just claiming my ownership.” Napangiti naman si Drake dahil sa pagkamangha sa sinabi nang asawa. Again with her simple gesture that makes his heart beat fast. “Right, I am yours and you’re mine. I give everything you want, You make me want to surrender.” Wika ni Drake saka hinawakan ang mukha nang asawa. “Now, Mrs. Anderson. Bago pa nila sabihing. Masyado kang daring. Pumasok kana sa loob.” Wika ni Drake saka hinalikan sa noo ang asawa. Napalabi naman si Anica dahil sa iginawad na halik nang asawa.

Let him be with his other girls and let's have some fun this coming Friday! Hirap akong lumunok. Hindi ganoon ang usapan namin ni Andrè pero alam kong may punto si Jane. Ito ang unang beses na pumasok ako sa ganitong arrangement pero hindi ako ganoon ka inosente. Alam kong kung one night stand lang din naman, labas na ang both parties sa iba pang gawain. It's probably different for everyone, then." "Sorry..." nagmamadali ako pababa at hinihingal pa dahil sa gmawa.

Sumunod ay umuungol si Andrea na sinasabayan ng pag kagat ng kanyang labi. "I want doggy please...?" pakiusap ni Andrea kay Rafael. Umaandar ang kanyang libog ng maaalala niya ang kanyang ka one-night stand kasama ang assassin na iyon. Nanggigigil siya, hinahanap nya ang pag-f*ck sa kanya na katulad non.

"Puro sakit sa ulo ang binibigay sa atin." Natawa lang ako sa sinabi niya. Hinding hindi ko makakalimutan ang araw na iyon lalo na ang pagtakas ni Dos kanila Uno. Ito ang isang nakaraan na nakaukit sa puso naming lahat na hinding hindi na mabubura kahit kailan.

Madalas kasi mag kakasama ang mga ito eh. "Hey Nerdy, Pauwe ka na ba? Pwede maya ka na lang umalis at papawis muna tayo." Nakangisi na sabi sa akin ng isang mukhang hindi pahuhuli ng buhay. Hindi ko kilala ang isang ito eh. Mayayabang lang naman sila pag ganyan eh. Subukan kaya ng mga ito na one on one kami. Ewan ko lang baka patulan ko ito.

This is our story, the end. —

Lalo na kung hinahabol kami ng mga alon. Ang masasabi ko lamang, isa na siguro kami sa mga magkasintahan na magkasundo sa halos lahat ng bagay. Mabibilang ko lang sa aking daliri na nagtatalo kami, at kung may hindi man kami pinagpakaunawaan ay mabilis naman namin napag - usapan. ****

lintaya ng isa pang lalaki. "Luke, baka maniwala na talaga ako na kasal nga talaga siya, kaso siyempre hanggang walang mukha ay single parin!" ani noong Norman sabay tawa. Lumapit ako sa kanila, mukhang may kaibigan silang pinagtitripan. Mga pinoy nga naman kung minsan. "Hi," bati ko. "Hello!" - Norman. "Good evening, Madame." - Luke.