Indian Eyes Novels & Stories

Muntik pa akong mabuwal dahil sa gulat buti na lamang at agad akong nakakapit sa balikat nito. Masama lamang ako nitong tiningnan hanggang sa kamay kong nakakapit mabuti sa balikat niya. Mabilis ko naman itong tinanggal at dinala saaking likuran. He looks like a fucking doll in that game named after a squid. I think it is called Squid game? Makas eyes was creepy just like the doll in the game. His look can kill me I can see the laser in his eyes. Gosh.

The baby was crying! Iniabot sa kanya ng babae ang umiiyak na sanggol. Bahagyang nanlaki ang mata niya nang makita ang hitsura ng bata. She had emerald eyes…just like her father. Her South Asian feature was visible. Napaluha si Eshvi sa sobrang galak. “My Eashta…” The child won’t stop crying. Maybe she felt that she was separated from her birth mother. “Be quiet, my child. I’m your mommy, and I will do everything for you….”

Akala ko tatahimik na siya kaya lang ay muli siyang nagsalita, "I am and I will always hope for your happiness, Giovanna, remember that. If something happens, kagaya ng sinabi mo kanina, I'll always be here, okay?" Ilang saglit ko siyang tinitigan. Her deep hazel set of hooded eyes really looks cool. Kahit na contact lens lang iyon, nakakamangha pa ring makita. The natural color of her eyes is actually brown. Her set of eyes is looking directly at my round brown one. Nakasuot na nga ako ng sunglasses pero ramdam ko pa rin ang diretso niyang tingin sa mata ko.

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

RYLAN POV [Still Dec. 22.] NAGPAALAM ako kayna tatay na titingnan ko kung sino ang nasa pinto, tumango naman sila bilang sagot. Paglabas ko ay nakita ko ang pagmumukha ng mga kababata kong mahilig mang indian. Sabi pupuntahan ako kahapon ngunit hindi naman sumipot, kaya nakakunot ang kilay ko habang nakatingin sa kanila.

He was staring at me gently while spitting those words. “Your eyes it’s something I cannot explain. It looks so innocent and yet so deadly.” Nagbukas ulit ako ng isang beer dahil naubos na ‘yong pangalawa. “Pakiramdam ko may mali sa mga mata mo.” Matagal ko nang napapansin na may kakaiba sa mata n’ya. Those innocent eyes. “Someday… someday Arnellé I’ll let you open the curtain that keeps my secrets.”

Hindi ko maiwasang mapahanga sa ganda ng mga mata nito. He has a perfect face. No—a goddess reincarnation by Poseidon's image. May kunting balbas ito. Mapupungay rin ang mga mata niya. He has a proud nose and thin lips. Naputol ang pagmamasid ko sa mukha niya nang bigla na lang naging matingkad ang kulay ang mata niya. Nahigit ko ang aking hininga ng makita ang pag-iibang anyo nito. His eyes turn into flickering gold, and this time I know there is something wrong with him. Pilit itong tumayo.

hinding-hindi makakalimutan ni Sirius ang mga matang iyon. ​Singkit na pahaba ang mga ito. Ang dulo ay nakaturo paitaas, matalim at puno ng bagsik, habang ang panloob na kanto ay nakaturo pababa. Ang mga mata niya ay parang sa isang maninila—malamig, matalas, at tila nakikita ang buong kaluluwa mo sa isang tingin lang. Isang Phoenix Eye na puno ng misteryo.

His piercing brown eyes, with a mesmerizing combination of gray, were locked onto mine. Napamaang ako sa ganda ng mga mata niya. The irises were mostly gray around the edges, gradually blending into a deep brown in the center. His eyes appeared both beautiful and noticeable due to the stark contrast. The gray color made his eyes seem deeper, while the brown added warmth and richness. "Beautiful isn't it?" He asked all of a sudden. "H-huh?" Nauutal kong tanong dahil hindi pa ako maka get over. "I know you're mesmerized by my eyes, Shivani. Wouldn't it be beautiful if our children inherited their eyes from me?"

Dahil hangga’t may hindi pagkakaunawaan, kapag hindi ito naayos baka sa huli ay pagsisisihan pa natin ito. Matapos ang pagbisita namin sa bahay ni Ma’am Freya ay sumakay na kami sa kotse. Bakas sa mga mukha namin ang pagkadismaya dahil form of self defense lang ang ginawa ni Lapunaya. Samantalang walang third eye si Mr. Gerard at wala siya sa tamang katinuan nang gawin niya ang mga bagay na iyon. Isa pa, sa panahon ngayon ay walang naniniwala sa mga maligno na siyang hindi nakikita ng kanilang mga mata. Kumbaga naging motto na nila ang ‘To see is to believe.’