Architect Apprentice Novels & Stories

“Yes, Sir.” “What did Claire just say?” Natigilan siya. Naningkit ang mga mata ko. “Sorry, Sir.” “Don't apologize. Listen.” “Yes, Sir.” Nang muli kong sulyapan si Alex, para na siyang matutumba. Inaantok ba siya? Nang tingnan ko ang design, umangat ang kilay ko. Alex is an underrated architect na bagong empleyado sa kompanya ko. Dalawang buwan na siya sa akin, kahit papaano masasabi ko na magaling talaga siya.

Intership? "Umm! At least nine-hundred-forty hours of the experience must be completed within the three years before the date on which you make application for the licence. All Intern Architects must complete a minimum of three-thounsand seven-hundred twenty hours of architectural experience as outlined in the IAP Manual." "So, ilang oras na natapos mo?" "Ang totoo niyan, kailangan kong maghabol. Sinabi ko naman sa iyo—I mean, kailangan ko pa ng seven-hundred twenty three hours or thrity days and more."

May mga files lang daw siyang dala na pwedeng kopyahan ng designs na nais ni Pretzel at ngayong araw darating ang mga tauhan niya. Maswerte siya dahil sa ganoong bagay ako bihasa. Nasanay ako on the spot na mga projects dahil iyon ang trabaho ko talaga when I was in England. Ako na rin nga ang architect at minsan pati interior designing ay ako na rin ang gumagawa. I'm hired as his assistant at dahil hindi ko alam kung saan siya pupuntahan, nagpasundo na lang ako sa hotel at heto na nga siya.

“A—Ano ang sinabi mong trabaho niya?” Nag pout si Shannon. “Isang apprentice. Ang isang tulad niya na walang background sa sining at walang alam sa disenyo ay nakapasok lamang dahil sa kanyang hitsura. Makatarungan lang na siya ay matigil bilang isang apprentice." “Kalokohan!” Sinamaan ng tingin ni Adrian si Shannon. "Tinatrato mo siya bilang isang apprentice? Baliw ka ba?"

Pagkatapos kong nanganak kay Apollo ay nag aral kaagad ako bilang isang fashion designer, halos isang taon din akong nag aral bilang isang fashion designer at dahil siguro ma swerte ako, naka pass naman ako sa lahat. Isang taon din akong nag aral ng architect. Hindi ko alam kong bakit nag aral pa ako ng pagiging architect pero isa lang ang masasabe ko, pag talaga merong kinalaman sa design, ay pinag aaralan ko talaga. Mahirap man o mahirap.

“Oo nga eh. Masyado kasing maraming gawain sa opisina. Ikaw, ginabi ka rin.” Tumango si Anton. “Oo, eh. Dapat nga sana ay maaga akong uuwi ngayon. Ang kaso ay nagkaproblema sa site. Hindi kasi dumating yung architect na may alam ng tamang sukat sa side ng building na ginagawa namin.” Kumunot ang noo ko. “Architect? Graduate ako ng Architecture, baka may maitulong ako.” Umiling naman agad si Anton.

Pagtataka niya, inayos ko naman na muna lahat ng mga nagkalat na papel sa lamesa ko bago ako ulit naupo. “Pinag-aralan ko rin ang mga kamag-anak ng architect no pero mas itinuon ko lang ang atensyon ko sa pagiging architect. May alam din naman ako sa pagiging engineer yun nga lang wala akong diploma or certification nun dahil architect lang ang kinuha ko. May anak ako at ayaw ko rin namang ituon ang lahat ng oras ko sa pag-aaral.”

Valdez Napamaang siya sa nabasa. Biglang pumasok sa isip niya ang nakaraan. Naalala niyang noong nagpapasya pa lang si Fiyero kung anong kurso ang kukunin, isa sa mga gustong pasukin nito ay ang Architecture. Pero hindi ito tumagal. Sinubukan pa nga nitong idisenyo ang sarili nilang kwarto, pero doon niya napagtanto na hindi talaga ito para sa kapatid. At ngayon, nakita niyang ito pala ang propesyon ng babaeng kibabaliwan nito.

Sobrang thankful ako dahil nakakuha ako ng kagaya niyang kaibigan, o parang turing niya sa akin ay isang bunsong kapatid. Ang akala ko katapusan na ang lahat noong namatay si lolo. Nadatnan namin siya ni Peter sa kuwarto na wala ng buhay at maaliwalas ang kaniyang mukha, mukhang tinanggap na niya ang hatol sa kaniya ng kamatayan. I finished college in five years, I graduated as Bachelor of Architecture or a post-college master's program known as an M. Arch for five years. Nakakuha na rin ako ng Apprenticeship sa loob ng 2 taon.