What Do Architects Wear Mga Nobela at Kwento

paglalambing ni Archer habang nakahilig sa maskuladong dibdib ni Vito. Magkapareho pa ang damit ng aking mag-ama. Nakasuot sila ng denim polo at rugged jeans na pinaresan ng white rubber shoes habang ako naman ay nakasuot ng denim dress na mayro’ng belt na napalilibutan ng dark green crystals na pinaresan ko ng white rubber shoes. Habang si Baby Guiel naman ay suot ang kaniyang Dinosaur Onesie.

Kita ko ang makisig na pangangatawan ni Architect nang makalapit sa bahay, bukas ang pinto at maraming tao ang nakiki usyoso sa labas, mabuti na lang ay may dala siyang mga bodyguard na nakatayo sa labas ng aking bahay, kung hindi panigurado ay kanina pa siya dinumog ng mga ito, karamihan pa naman ay mga babae at binabae, humahaba ang kanilang mga leeg sa kasisilip ng guwapo at matipunong lalaki sa loob ng bahay namin! "Architect," bungad ko nang makapasok. Nag uusap sila ni Eva nang datnan ko, my daughter seems friendly and fine with him. Inilapag ko ang dalang basket at pasimpleng inayos ang sarili. Alam kong magulo ang aking buhok ngayon at ang suot kong damit ay may kalakihan kaya hindi

Pareho silang may suot na helmet. "Ang gwapo talaga ni Architect lalo na kapag nakahelmet siya tapos ang seryoso pa ng mukha,” puna ni Tori na pinagpapantasyahan si Architect Dela Cuesta. "Tingnan mo! Ang hot niya. Pinagpapawisan na tuloy siya. Bumabakat sa long-sleeved ang pawis niya." "Baka magkasakit siya,” bulong ko. Medyo mahangin pa naman. Sasakit ang katawan niya kapag nahanginan siya at pinagpapawisan pa siya.

"Seriously?! Ano bang problema mo, and what's with this jacket?!" "You're exposing too much skin, you're distracting my workers." "What?! Anong gusto mo magdress ako dito?! Buti nga short eh!" "You can wear pants next time." Hindi ako makapaniwalang tiningnan siya as I flicked my tongue inside my mouth. Lumapit ako sa kaniya at sinipa ang inuupuan niya palayo para makaupo ako sa table with my crossed legs. "Move away architect, I am working."

I'm also curios about this Architect, why is he so persistent? Clad in my Balenciaga black puffy mini dress paired with Christian Louboutin epic rose patent leather sandals, makes me so look so intimidating. I don't usually wear too much jewelries especially necklace. I hate it and I will never wear it. Para akong sinasakal nito lalo na 'pag may naaalala ako. Today I accessorize myself with Rolex pearl master date just watch and to complete my look I choose my Lady Dior, black lambskin bag. All black for me today. I just feel that I look fierce and formidable in black.

Lumapit ako saka binuksan ang briefcase. Laman no’n ang isang leather suit na kagaya ng suot ni Lady Archer sa tuwing nakikita ko siya. May isang tila stick doon at mga palaso, at pares ng gloves. “Do I really need to wear this?” tanong ko saka iniangat ang isang maskara.

Sa isang silid na puno ng mga tela, kasuotan, at mga salamin, sinalubong siya ng kanyang stylist at tatlong assistant. “Good morning, Mr. Thorne. Today we finalize everything—tailoring, cufflinks, shoes, hair. We want perfection, of course,” sabi ng stylist na may matinis na boses, halatang pagod ngunit nananatiling maayos. Ibinaba ng isa sa mga assistant ang tuxedo: gawa ng isang kilalang designer sa Paris, kulay puting garing na may manipis na ginto sa gilid ng kwelyo, simple ngunit imponente. Hinawakan ni Arcturus iyon, malamig sa kanyang palad. Para bang isa iyong uniporme ng isang sundalong hindi niya piniling maging bahagi ng digmaan.

So it's easy to tell that they're working for a one person or family. Ang mga gwardiya ay nakasuot ng itim na coat at may puting panloob. Ang mga katulong naman ay nakasuot ng itim na trousers at white polo na naka tuck-in sa kanilang bewang. Ang kanilang mga buhok at malinis at maayos na nakatali sa isang bun. Ni wala akong makitang isang hibla ng buhok na kumawala sa pagkakatali at sumasayaw sa kanilang mukha.

** Meanwhile, at a hotel lounge in BGC. Andres arrived ten minutes early, dressed in a crisp navy suit, no tie, sleeves slightly rolled. The venue was sleek — marble floors, velvet booths, and waiters who moved like shadows. He spotted his colleagues at a corner table: three architects, two investors, and one consultant who always wore sunglasses indoors. “Gentlemen,” Andres said, sliding into his seat. “Ah, the golden boy arrives,” said Marco, the loudest of the group. “We were just placing bets on whether you’d show up hungover.”

Sinalubong nila ni tito Manuel ang 32-year old na Architect. "Nice to finally meet you, Architect Mijares," masayang salubong niya rito sabay lahad sa kanyang palad na malugod naman nitong tinanggap. "Likewise, Ms. Villamor." Ngumiti ito at doon lang niya napasadahan ng tingin ang mukha nito. Hindi maikakailang guwapo ito. Idagdag pa ang matikas nitong pangangatawan at malinis na pagdadala ng damit. He was wearing plain black polo and pants na bumagay sa black leather shoes nito. He looks very professional in his attire.