Novel & Cerita Halimbawa Ng Pananampalataya Sa Diyos

God. Nalingunan niya ang babae na galit na galit at parang puno ng hinanakit sa mundo. Kahit na Diyos ay sinisisi pa nito. Malayong-malayo ang babaeng ito kay Heart, na napakatatag ng paniniwala at pananalig kaya hindi pinababayaan ng langit. "Don't ever say that, Silvana." Matalim ang mga matang pukol nito sa kanya, "At bakit hindi? Siya naman ang nagbibigay ng sakit sa tao! Hindi ako naniniwala na mabait ang Diyos!"

Sa isang iglap, naipakita agad ni Seraphil sa isipan ni Heneral Cleo ang mga patunay na isa talaga siyang Diyos. Tila nilakbay ni Heneral Cleo ang nakaraan sa loob lamang ng ilang segundo. Nang makita ito, agad na lumuhod si Heneral Cleo at humingi ng paumanhin sa Diyos na si Seraphil. “Patawad po sa aking ginawang kabastusan. Tatanggapin ko po kahit ano mang parusa ang ipataw niyo sa akin. Kahit ang aking buhay ay malugod kong ibibigay sa inyo kung inyo pong nanaisin.”

Napasinghap naman si ‘Nay Loling sa kaniyang narinig. "A-ano? Iha, magpakatatag ka.Nararamdaman kong hindi ka papabayaan ng Diyos at alam ko ring mahal ka ni Sir Gio, nakikita ko iyon sa mga mata niya. Gabi-gabi ay nakikita kong umiiyak siya at hindi mapakali. Huwag kang mag-alala dahil babalik din si Sir Gio sa’yo. Alam kong may dahilan kung bakit niya ginagawa ito. Kilala ko si Sir Gio. Manalig ka iha, may-awa ang Diyos." Napayakap ako ng mahigpit kay manang na para bang ito ang pinagkukunan ko ng lakas.

tanong niya ng nakangiti na animo talaga wala kami sa bingit ng kamatayan. "Dahil kalaban nang Diyos ang kasamaan, alam naman din natin na mas makapangyarihan ang Diyos sa lahat na bagay dito sa mundo. Gusto nang Diyos na mag hari ang kabutihan sa sanlibutan kayat ang lahat na gumagawa nang masama ay pinarurusahan niya sa kahit anong paraan kaya lwalang mag tatagumpay na kasamaan laban sa kabutihan. Mababasa mo rin lahat nang talata sa Bibilya na ang lahat na masama sa mundo ay pinarurusan nang Diyos at hindi nagtatagumpay." sa pagkakataong ito ay nagawa ko ng ngumiti ng matamis kay Aida dahil sa mga salitaan n'ya ng nakakagaan ng loob.

Nanghingi siya ng kaliwanagan ng isip sa diyos sa pamamagitan ng taimtim na pag dasal, hindi man siya madalas na nakakapagsimba ay hindi naman siya nakakalimot na magdasal sa araw-araw. Pakiramdam niya ay diyos lamang ang tanging malalapitan niya sa oras na naguguluhan sya at hindi alam ang gagawin. Halos limang oras na siyang nasa simbahan at nakatitig lamang sa imahe ng biglang may nagsalita sa tabi niya. "Irish, Anak ikaw ba yan?" Agad siyang napalingon at naagaw ng babaeng nagsalita ang atensyon niya.

sabi ni father na halatang mataas ang pasensya sa paghihintay sa akin. "Uh, okey...'Awit 103:10-14' Hindi niya tayo pinakikitunguhan ayon sa ating mga kasalanan, ni ginantihan tayo nang ayon sa ating mga kasamaan. Sapagkat kung paanong ang mga langit ay mataas kaysa lupa, ang kanyang tapat na pag-ibig sa mga natatakot sa kanya ay gayon kadakila. Kung gaano ang layo ng silangan sa kanluran, gayon inilayo niya sa atin ang ating mga pagsuway. Kung paanong ang ama ay nahahabag sa mga anak niya, gayon nahahabag ang Panginoon sa mga natatakot sa kanya. Sapagkat ang ating kalagayan ay kanyang nalalaman, naaalala niya na tayo’y alabok." Halos mabulunan ako sa pagsasalita ng wikang tagalog that time,

paliwanag nya rito "ikaw po ba ay mayroong kagamitan na makikita ang iyong sarili?" tanung nya sa babaylan "Narito sabay abot sa taga sunod ang tawag nila sa kagamitang ito ay Salamin" "Kamangha mangha nakikita ng Maliwanag ang iyong Sarili " natutuwang sabi nya sa Babaylan "Tinignan ni Adelina kagaya lamang yan ng ating ginagamit pag gusto naten makita ang ating sarili"sabi nya rito

Maaaring binigay sa atin ang pagsubok na iyon upang mas maging matatag at malakas tayo. Pwede rin naman ang pagsubok na binigay nang Diyos ay para subukan ang pananampalataya natin sa Maykapal. Lahat ay may rason, pero sana hindi tayo susuko hangga’t may buhay, may pag-asa. Nang makita ko si Luna na suot ang damit na pangkasal ay hindi ko napigilan ang aking damdamin. Ngumiti siya sa akin at napakasaya niya ngayon.

Pagpapaliwanag ng kasamahan niya. Napailing si Aleyna at taimtim na umusal sa Diyos at dumalangin na sana’y pakinggan siya at huwag siyang mapili sa mga sesesantihin. Hindi siya taos pusong naniniwala sa Diyos, maraming pagkakataon niyang kinuwestiyon ang paniniwala na iyon, nalito at nagulumihanan siya sa kung totoo nga bang may Diyos. Pero sa kabila ng lahat ng ito ay sa Kanya pa din siya kumakapit, sa lahat ng pagkakataon lalo na kung gipit na gipit at wala siyang mapagsabihan ng kinikimkim na problema at hinanakit na pilit niyang itinatago sa sarili. Kung mapapatanong siyang, “‘kung mayroong Diyos, bakit ba ako naghihirap ng ganito? Bakit ba kami naghihirap tapos ‘yung iba diyan nagpapas

Subalit ngayon, alam niyang walang makakatulong sa kanyang suliranin kundi ang Diyos. Ibinuhos niya ang lahat ng kanyang nararamdaman sa harap ng panginoon. Lahat ng kasalanan niya, lahat ng pagkukulang niya, lahat ay inihingi niya ng kapatawaran. Sa unang pagkakataon ay nakaramdam siya ng kapayapaan mula sa kanyang kaibuturan. Ito na marahil ang presensya ng Diyos na naririnig niya sa kanyang lola kapag ito ay nagdarasal.