Archive Of Our Own Novels & Stories

--- Takot ang una kong nararamdaman. --- Ngayon... --- Curiosity na. --- --- Hindi na ako tumatakbo palayo sa nakaraan. --- --- THE OLD ARCHIVE ROOM --- Kinabukasan... --- Bumalik kami sa lumang archive ng Ravencrest. --- Hindi dahil kailangan. --- Kundi dahil gusto naming malaman ang totoo. --- --- Kasama namin si Daddy at si Alistair. --- Pareho silang tahimik habang tinitingnan ang dokumento.

Mahigpit niyang pinisil ang kamay ko. “Hindi ako sigurado sa lugar. Pero sigurado akong hindi kita iiwan.” Biglang nagsalita si Daniel. “May kailangan kayong malaman.” Lumingon kami sa kanya. “Ang property na pupuntahan natin ay hindi basta lumang bahay.” Inilapag niya ang isang folder. “May underground archive iyon.” Napakunot ang noo ko. “Archive?” Tumango siya.

“Gusto kong malaman kung paano gumawa ng alak na hindi gumagamit ng automated fermentation. Gusto kong maramdaman ang dumi sa aking mga kuko, hindi ang static sa aking mga daliri.” Habang papalubog ang araw sa Sahara, ang Memorial ay nagsimulang mag-iba ng kulay—mula sa puti patungo sa malalim na kahel. Ang mga tao ay nagsimulang umalis, dala ang katotohanang ibinigay sa kanila ng Ghost Team. Ang archive ay bukas na para sa lahat, isang walang hanggang paalala na ang transparency ay hindi libre, ito ay binabayaran ng sakripisyo.

Tumango na lamang ang aking kasama habang yumuko naman ulit ang dalawa sa amin, bago tunguhin ang kanilang sadya. “Archive Gallery?” tanong ko kay Caya at gustong malaman kung ano iyon at kung ano ang mga bagay ma nando'n. “Archive Gallery o mas kilala sa Earth bilang library. Silid-aklatan sa ibang salita,” sagot naman niya. 'Yon pala. Napatango na lamang ako kay Caya.

“Aria is starting to realize the connection between the Archive building and the old blueprints. Should I initiate the ‘Blackout’ protocol?” Nanlaki ang mga mata ni Aria. Archive building. Ang property na iyon ng mga Valderama na matagal nang inabandona, ang gusaling naging sentro ng kanyang pananaliksik noong kolehiyo. Doon matatagpuan ang mga orihinal na architectural plans na tila naging sumpa sa kanyang buhay.

Ngunit sa lahat ng bahagi ng gusali, walang mas paboritong taguan ang dalawa kundi ang *Archive Room*. Matatagpuan sa pinakailalim na *basement* ng munisipyo, ang *Archive Room* ay bihira nang puntahan. Dito nakatago ang mga lumang rekord mula dekada otsenta hanggang sa mga nakaraang taon. Ang lugar ay madilim, amoy lumang papel, at napapailawan lamang ng ilang pundidong *fluorescent lights* na patay-sindi sa kisame.

"Para hayaan ang mga Architect na tuluyang lamunin ang huling bakas ng pagkatao mo? Hindi ko gagawin 'yan." "Wala na ang Rafael na minahal mo," sabi ng system, ang boses ay naging mekanikal at malamig muli. "Ang Rafael na ito ay ang aming Archive. Ang aming Memory. Kung papatayin mo kami, papatayin mo rin siya."

Ang archive room ay ang pinakalumang bahagi ng unibersidad—ito ang imbakan ng mga orihinal na blueprint ng mga historical buildings mula pa noong unang panahon, pati na rin ang mga lumang wood and plaster models ng mga pumanaw na arkitekto. Nang buksan niya ang mabigat na kahoy na p***o, ang amoy ng lumang papel, kahoy, at ang pamilyar na lavender perfume ni Anne ang agad na sumalubong sa kanya. The room was vast, filled with tall rows of metal filing cabinets and wide drafting tables. In the center, under a bright hanging industrial lamp, Anne was already hard at work. She had rolled up the sleeves of her cream blouse to her elbows, and her hair was slightly loose, a few dark strands framin