Just Woken Up Novels & Stories

Napahiga ako sa kama at parang tangang tumitili nang mahina habang hinarang ko ang bibig ko sa unan. (You should rest. It's already 11pm. Goodnight Trinity and sweetdreams) Then he ended the call. Mukhang mapapasarap ang tulog ko nito. Kilig night for me. ** " Ganda, Woke up! It's already 7am. Magbreakfast ka na." I feel someone poking my cheeks. "Hmm.. Who are you?" Tanong ko habang nakapikit pa rin ang mga mata ko. Ang sarap sarap pa ng tulog ko e!

dagdag pa niya at sumilay ang ngiti na hindi ko maipaliwanag. I was catching my breath when I woke up. Napahawak ako sa dibdib ko at napansin ang panginginig ng kanang kamay. Hinawakan ko 'yon at napatingin sa orasan na nasa tabi ng kama ko. It's already one in the morning. Dalawang oras pa lang ako nakakatulog mula nang umuwi kami ni Weston kanina.

“Tanghali na kaya, tulog mantika ka lang talaga. May laway ka pa!” “Oh! Sorry.” Mabilis niyang pinahid ang labi kahit wala talagang laway doon, nagbibiro lang naman ako. “I typically wake up at 5 a.m. to jog. Puyat lang talaga ako kagabi. Ilang beses kasing nagising si Wred para humingi ng gatas.”

What if he really do give up this time? The thought made me feel terrified. Akala ko'y buong magdamag na akong hindi makakatulog. Madaling araw na nang makaramdam ng pagod ang utak ko at tuluyan nang hinila ng antok. I woke up from the loud ringing of my phone the next morning. I reached for it on the bedside table without opening my eyes. I just slept about a few hours ago and my head still feels heavy. "Hello.." I silently greeted with a hoarse voice.

SIX YEARS LATER "It's time to wake up; the time is five thirty." "It's time to wake up; the time is five thirty." "It's time to wake up; the time is five thirty." "Hmmmm." nagising ako sa sunod sunod na alarm ng digital clock na nasa bedside table ko. Its five thirty in the morning, na pala. Pupungas pungas akong tumayo at nag - inat. I'll do my daily routine pagkagising, hilamos, toothbrushing, and exercise. Mamaya nalang ako maliligo after breakfast dahil kailangan ko ng magluto ng almusal.

TEN'S POV I woke up dahil sa tunog ng alarm clock. What time is it? It is bright already. It is already 9 in the morning, I get up and I see Krist on his bed sleeping so deeply. I can see his ear with a fresh wound on it dahil sa gawa ko. I go and eat my breakfast, pati na din siya ay sinama ko na sa pagkain. "How pathetic Ten" I just whisper it to my self then sighed until I heard a voice.

Halos araw-araw akong sumusuka pagkagising. Pagkatapos sumuka ay naghanda na rin ako para makaligo. It's still early in the morning so I think Justine is still sleeping. Namumula ang buong mukha ko lalong lalo na ang mga mata ko. After taking a bath, I cooked ham, eggs, and fried rice for our breakfast. I also prepared a coffee for him then a milk for me. "Good Morning," napalingon ako kay Justine nang pumasok siya sa kusina. He was squizzing his eyes, halatang kagigising lang.

he just said, now eyes close. Dahan-dahan akong naglakad papasok sa kwarto. Ngayon lang din ako nakaramdam ng pagod lalo na nang humiga sa kama kaya mabilis lang din akong nakatulog. And when I woke up, I heard Jiro’s voice as if he’s talking to someone. I first look at the wall clock and it’s already eight in the morning. Naghanda na lang ako para sa pag-alis pero hanggang makalabas sa banyo ay rinig ko pa rin ang boses ni Jiro.

May mga bagay lang talaga akong ginagawa na ang dahilan ay, wala lang. Monday mornings are always the hardest. I mean, I always find it hard to wake up each morning, it's just, mondays mornings are different kind of hard. I dont know, siguro' isa lang din to sa mga wala lang ko. Eyes still closed, I stretched my left arm reaching the alarm and poked it until it stops. Rise, stretch, jump out of bed, fifty push ups, fifty squats. It took me eight minutes to do my normal-after-waking-up

Ganito pala ang feeling kapag nagalaw na, pero hindi naman ako nagsisisi dahil sa taong mahal ko naman binigay ng buo ang sarili ko. Habang binabalikan ko ang mga nangyari sa amin kagabi naramdaman ko ang paggalaw ni Zieg, kaya naman nag kunware akong tulog, pinakiramdaman ang gagawin sa paggising n’ya. “ Wake up, I know you’re awake. ” Sa bagong gising na boses. Naghikab ako para hindi ipahalata sa kaniya na totoo ang sinabi n’ya.