As Cold As Ice Novels & Stories

Si Hendrick ay kasalukuyang nakababad sa ice pool. Ang malamig na tubig ay bumabalot sa kanyang dibdib, halos tumatagos sa buto ang lamig, ngunit hindi nito kayang pahupain ang apoy na tila patuloy na kumakalat sa loob niya.

Ibinaba lang niya ng konti ang kaniyang sandalan para maging maayos ang kaniyang pagkakasandal. Masyadong malamig ang gabi na iyon dahil sa panibagong klima. Napangiti siya nang maisip niyang kung nandito ang mga kaibigan niya pagtatawanan siya ng mga ito at aasarin. Mga alas dose na parang nararamdaman niyang mas lalong lumamig at medyo naninigas ang kaniyang mga binti.

Ito'y sumisigaw at umuungol bago magbukas ng dugo-dugong bibig at magdura ng hininga ng malamig na hangin. Biglang bumaba sa below zero ang temperatura sa loob ng kweba ng dumaan ang malamig na hangin at agad na ginawang yelo ang mga dingding na bato. 'Aray ko po.' Nagulat si Darryl ng makita ito. Walang kaalam-alam na magkakaroon ng atributong ice attack ang Krokodyllio o na magiging ganito kalakas ito.

Baka ang limang taon ng buhay sa bilangguan ay ganap na naka-apekto sa kanyang katawan, ang temperatura ng katawan ni Cassie ay karaniwang mababa kumpara sa normal na tao. Sa puntong ito, malapit nang matunaw ang ice cream. Ang lamig na dumadaloy mula sa packaging ay nagdulot ng pagbabago sa kulay ng kanyang palad, na nag-fade mula sa kulay rosas at naging kasing puti ng kanyang balat. Mukhang maganda, pero hindi maiiwasang magpakita ng kaunting senyales ng sakit. Habang naglalakad, biglang naramdaman ni Cassie na nawawala ang ice cream sa kanyang kanang kamay.

Kaya, nasa three o four degrees above zero ang temperatura sa labas sa sandaling ito, pero ang temperatura sa loob ng refrigerated truck ay -20 degrees, kaya nagagawa ang ganitong hamog kapag na-vaporize ang hangin. Nakatitig ang mga tao habang unti-unting nawala ang hamog, mabagal na ipinakita ang laman ng freezer. Nang tuluyan nang nawala ang hamog at tumingin sila sa loob, napabulalas ang lahat sa gulat! May apat na taong ice sculpture na nakatayo nang maayos sa refrigerator! Ang apat na ice sculpture ay sila Fujibayashi Mastetsu at ang tatlong junior niya na nanigas sa mga human popsicle! Kakaiba at iba-iba rin ang mga tindig nila!

Nasa mismong tabi ng malaking flat TV screen ang Ice cream cone kasama ng isang cold bottled mineral water. Napangiti siya kasabay ng pagdila niya ng mga labi. Isa siyang frigophill. She has loved ice cream and frosty food so much, ever since she was young. Ice cream at halo-halo ang pampalubag loob ng kanyang ina noon sa kanya sa tuwing nagtatampo siya.

CHAPTER 17 Tears "Thank you sa ice cream," I said, unbuckling my seat belt. "Let's grab something warm next time," matabang n'yang ngiti. Natawa ako sa kanyang reaksyon. He can’t stand eating cold treats kaya pinili ko ang ice cream. Mabilis s'yang tamaan ng pangingilo because his teeth are sensitive at mabilis din s'yang ma-brain freeze. I was about to say goodbye when someone wrapped his arms around my waist sending strange currents down my back.

sambit ng lider nila at sabay-sabay silang kumampay sa hangin at pinakawalan ang mga nagwawalang latigong hangin mula sa kanilang mga pakpak. "Ice freeze! Cold Wind!" turan ni Ina at napagyelo niya ang mga humahagupit na hangin at nagpakawala siya ng napakalamig na hangin mula sa kaniyang pakpak na sa sobrang lamig ay magyeyelo ka.

“I think I’m about to have colds. Ikaw ang kokonsensyahin ko.” “Pansin ko rin naman kasing gumagaan ang mood mo kapag nakakakain ka ng ice cream.” Nagkibit balikat ito. “And besides, ice cream therapy always helps. Alam mo ba ‘yon?” Naglakad ito palapit sa kanya abang iniirapan siya. Umirap din siya pabalik dito at mahinang natawa. She closed her eyes and leaned against the wall. Muling umihip ang malamig na hangin.

Tumayo si Triton at tinungo ang maliit na fridge sa gilid at kumuha ng ice pack. Bumalik agad ito sa kinauupoan n'ya at inangat ng kaunti ang kan'yang paa at nilagyan ng ice pack. Napapikit s'ya ng maramdaman ang malamig na temperatura na dumampi sa kan'yang paa.