Novel & Cerita Quotes About Cold Weather

Noon, mas malamig ang winter kaysa ngayon. O marahil ganoon lamang ang pakiramdam dahil mas bata pa sila noon. Ang mga kalsada malapit sa Stan University ay palaging siksikan sa mga estudyanteng may hawak na mainit na milk tea, umuusok na roasted sweet potatoes, at makakapal na scarves na nakapulupot sa leeg. Naaalala ni Isla ang paghihintay sa school gate, naaalala niya si Lucas na lumilitaw mula sa crowd, naaalala niya ang hininga nilang nagiging puti sa malamig na hangin. Ang mga winter na iyon ay minsang pag-aari ng youth.

Binigyan niya ito ng isang simpleng ngiti. "Nagbabago talaga ang ugali ng isang tao at normal lang iyon, Harold. Ganun rin ako. Well, hindi naman masamang magbago ng ugali, diba? In fact, being cold is one of my favorite attitudes and you know that. Kaya wala pa rin namang nagbabago sakin. So far, normal pa rin naman akong tao. Ikaw ba Harold, normal ka rin ba?" Nakita niya ang pagtiim-bagang nito sa huli niyang sinambit.

Kapag inutos, sunod kaagad. "Mapait gaya mo, bitter. Walang asukal, tulad mong walang sweetness kahit tungkol saan." Bulong ko habang nagtitimpla. "Mainit na kape, kasing init ng ulo mo araw-araw at kabaligtaran naman ng cold mong personality."

Hinubad nito ang suot na jacket saka ibinalabal sa kanyang likod. "Malapit na ang winter kaya malamig na ang simoy ng hangin. Alam mo bang sobrang lamig dito sa panahong iyon? Halos natatabunan ang lahat ng nieve. Kaya Serie, kapag dumating ang panahong iyon, make sure to wear thick clothes at inumin mo rin yung vitamins mo para lumakas ang immune system mo. Noong una kong na experienced ang winter dito, alam mo bang nagkasakit ako? Naratay ako sa kama ng halos isang linggo."

So cold was it that even the animals and the birds did not know what to make of it. 'Ugh!' snarled the Wolf, as he limped through the brushwood with his tail between his legs, 'this is perfectly monstrous weather. Why doesn't the Government look to it?' 'Weet! weet! weet!' twittered the green Linnets, 'the old Earth is dead and they have laid her out in her white shroud.' 'The Earth is going to be married, and this is her bridal dress,' whispered the Turtle-doves to each other. Their little pink feet were quite frost-bitten, but they felt that it was their duty to take a romantic view of the situation.

"Indeed, Z. We've learned to rely on no one but ourselves. We don't need anyone else to define our worth or offer false comfort." Z raised an eyebrow, seemingly unfazed by my cold demeanor. "You know, Gray, sometimes it's good to let your guard down, even just a little. It doesn't make you weak, it makes you human." A flicker of annoyance flashed in my eyes, quickly concealed beneath a mask of indifference. "I don't need your lectures, Z. My heart has been hardened by the harsh realities of this world. Emotions only cloud judgment." Z chuckled, undeterred by my cold response. "You may be right, Gray. But remember, even the coldest of hearts can still find warmth in unexpected places."

ot ng gulo, ngunit hindi nito kayang lunurin ang barkong matibay ang pundasyon at may maayos na direksyon. Narinig ko ang mga yabag sa likuran ko at lumingon—si Mila, may dalang dalawang baso ng malamig na inumin. “Mukhang naging mainit ang araw na ito, maging sa usapan,” sabi niya sabay abot sa akin ng isa. “Pero maganda po ang resulta—parang inayos na ang aircon, hindi lang sa opisina kundi pati sa paligid ng ating mga plano.” Ngumiti ako at tinanggap ang inumin. “Tama ka. At natutunan ko ulit na ang tawag sa akin nilang ‘Cold CEO’ ay hindi hadlang upang maging bukas at maunawain. Ang tunay na lihim ay panatilihing kalmado ang isip kahit mainit ang paligid, at manatiling matatag ang puso k

Napangiwi siya, dahil sa gitna ng dalawang taong may sariling mundo, siya lamang ang sobrang lamig, yakap ang sarili sa isang sulok para kahit paano’y makadama ng init. Walang nakakaalam kung gaano na katagal silang nandoon. Habang lumilipas ang oras, mas lalo pang nilamig si Natalie. Ang bawat hinga niya ay parang may mga karayom na tumutusok sa kanyang dibdib, at ang malamig na hangin ay tila humahaplos sa kanyang mga buto. Hanggang sa unti-unti nang nagdidilim ang paningin niya, at sa huling saglit bago siya mawalan ng malay, biglang bumukas ang pinto ng cold storage.

Like right now. Pasimple ko ulit niyakap ang sarili ko dahil sa sobrang lamig. Mabibigat na rin ang paghinga ko, hindi lang dahil sa sobrang lamig ng gabi kundi dahil na rin sa kaba. What should I say to you, Lucas?

Kasabay nito, hindi nila maiwasang manginig habang nadarama nila ang lamig sa hangin. "Bilisan mo na. Magkasama at gamitin ang iyong panloob na enerhiya upang labanan ang malamig na hangin. May sumigaw, at ang lahat ng mga alagad ay mabilis na tumugon. Nagtipon sila, inilabas ang kanilang panloob na enerhiya, at bumuo ng isang proteksiyon na kalasag sa paligid nila. Mapait ang lamig nito. Kung walang proteksiyon na takip, ang isa ay magyeyelo hanggang sa mamatay.