Cold As Ice の小説・ストーリー

Ibinaba lang niya ng konti ang kaniyang sandalan para maging maayos ang kaniyang pagkakasandal. Masyadong malamig ang gabi na iyon dahil sa panibagong klima. Napangiti siya nang maisip niyang kung nandito ang mga kaibigan niya pagtatawanan siya ng mga ito at aasarin. Mga alas dose na parang nararamdaman niyang mas lalong lumamig at medyo naninigas ang kaniyang mga binti.

Tiningnan naman ni Marco ang klima para sa araw na ‘yon. Ang sabi sa weather update ay magiging maaraw at papalo ng 38 degrees ang temperature sa bandang katanghalian. Kumunot ang noo niya. “Mag-drive ka na.” “Yes, Mr. Riego.” Samantala, bagot na sa paghihintay si Anna. Tatawagan na sana niya si Xian nang makita ang mamahaling kotse na huminto sa kanyang harapan. Isang Bentley. Sa pagkakaalam niya ay isa ito sa pinakamamahaling kotse sa buong mundo. Hindi lahat ng mayayamang pamilya ay mayroong gano’ng klase ng kotse sa Pilipinas.

Napangiwi siya, dahil sa gitna ng dalawang taong may sariling mundo, siya lamang ang sobrang lamig, yakap ang sarili sa isang sulok para kahit paano’y makadama ng init. Walang nakakaalam kung gaano na katagal silang nandoon. Habang lumilipas ang oras, mas lalo pang nilamig si Natalie. Ang bawat hinga niya ay parang may mga karayom na tumutusok sa kanyang dibdib, at ang malamig na hangin ay tila humahaplos sa kanyang mga buto. Hanggang sa unti-unti nang nagdidilim ang paningin niya, at sa huling saglit bago siya mawalan ng malay, biglang bumukas ang pinto ng cold storage.

Napatingin na lang ako sa iniinom kong tubig dahil parang walang epekto yun sa katawan ko kaya nanguha na lang ako ng ice cube saka ko nginuya. “Ganun na ba kainit para pati ice cube ay nguyain mo na?” “Oo, masyado ng mainit ngayon. Summer na yata.” “Anong summer? Ber months na kaya sa susunod na taon pa magsa-summer.” Naibaba ko na lang ang iniinom kong tubig saka mabilis na umalis ng kusina. Letsugas na yan, bakit ba iyun pa ang naisip kong palusot? Nakakahiya ka talaga Tiffany!

Wala siyang idea kung para saan 'tong ice cube. "For more pleasure baby," maikling sagot nito at kumuha ng dalawang ice cube sa silicone jelly na molde. Isinubo nito sa bibig ang isang ice cube at ang isa naman inilagay ni Vince sa ibabaw ng hiyas niya. Nagulat at napaliyad siya sa lamig ng ice sa pitchi niya. "Ay, potek ka Vince! What are you doing?" "You will love this baby, trust me."

Mas lalo akong napapaniwala na tama ang hinala ko na may gusto ito sa'kin. I bit my lips at nilibot ang tingin sa paligid. "His room is so cold," wala sa sariling sambit ko. His room is full of black and while. Napaka plain. "That's him, Iha. He is cold like an iceberg, and do you know why I like you for him?" "Po?" Takang tanong ko.

Baka ang limang taon ng buhay sa bilangguan ay ganap na naka-apekto sa kanyang katawan, ang temperatura ng katawan ni Cassie ay karaniwang mababa kumpara sa normal na tao. Sa puntong ito, malapit nang matunaw ang ice cream. Ang lamig na dumadaloy mula sa packaging ay nagdulot ng pagbabago sa kulay ng kanyang palad, na nag-fade mula sa kulay rosas at naging kasing puti ng kanyang balat. Mukhang maganda, pero hindi maiiwasang magpakita ng kaunting senyales ng sakit. Habang naglalakad, biglang naramdaman ni Cassie na nawawala ang ice cream sa kanyang kanang kamay.

Shapes I could not identify. "Cold," I said. "I know." "It's so cold." "That's the point." Dahan-dahan niyang ipinahid ang ice cubes sa hita ko patungo sa maselang bahagi ng katawan ko. Sinabay niya ang dila niya kaya ramdam ko ang init at lamig nito sa balat ko. Pinalitan ni Sebastian ng dila niya ang ice cube. Agad ang init. Matindi. Dinilaan niya ang landas na tinahak ng yelo. Wala na ang lamig. Init na lang ngayon.

Ang Cold Energy ay nagpawalang bisa sa init, bahagyang nagpakalma kay James mula sa kakulangan sa ginhawa. Napatingin si James sa puting bola ng apoy sa harapan niya. Pagkatapos, ibinuka niya ang kanyang bibig at inubos ang Frost Pill. Nang lunukin niya ang tableta, isang lamig ang bumalot sa kanyang katawan. Si James ay naging isang ice sculpture sa susunod na sandali. Bagama't ang Ignis ay nagliliwanag ng nagbabagang init, hindi siya natunaw.

Inilagay nya ang kamay ko sa balikat nya at yung kamay namn nya nakahawak na sa bewang ko, partner pala kami bat di ako na inporm. "Okay na ba yang ilong mo?" Cold nyang tanong alam nyo ba yung cold? Yung ays--- ay meyn yong icey na hinahalo sa tubig heheh di ko talaga alam nababasa ko lang namn yon sa--- sa ayy ewan di ko na matandaan. "Ayieee nag aalala kana ba sakin." Pang aasar ko tiningnan nya naman ako nang masama.