Asking For A Friend Mean Novels & Stories

i mockingly smile at me. "Yes,Caza.We are partners therefore we are friends... I'm willing to give you what you want so you should give me what i want too..." "And i want to be friends with you before i gave you the thing you desire"

"Didn't you hear what I said?" "I don't understand--- why are you being like this? Rain, if there's a problem, let's talk. I'm your friend. I'm here to help you. You know that, right?" Tinangka niya itong hawakan sa braso pero lumayo ito. "Which part is not clear to you?" Puno ng pang-uyam na tanong ni Rain. "Because as far as I know, what I said was so simple. Hope, our friendship is over."

Pero sa loob-loob ko, parang may kumikislap na konting katotohanan doon, at ‘yon ang mas nakakainis. “So… you’re seeing me only as a friend?” Diretso niyang tanong, parang tinatamaan ng matalim na sibat ang tahimik na espasyo sa pagitan namin. Hindi ko pa nga nasasagot ‘yung una niyang sinabi, nag-iipon pa lang ako ng matinong linya pero ayan at may follow-up agad. Ano ba ‘yan, bigyan mo naman ako ng breathing space, boss.

"O mahal mo ako bilang matalik na kaibigan?" Natawa naman si GB sa tanong niya. "Hindi kinakatalik ang bestfriend kahit gaano pa kayo ka-close." "Ako naman ang humiling nito sa'yo." Nahagilap niyang sabihin pagkaraan ng ilang sandali. "At sa tingin mo pinagbigyan lang kita?" Hindi makapaniwalang tanong nito. Hindi siya nakakibo dahil iyon naman talaga ang nasa isip niya. "Sabi mo kaya kailangan mo akong pakasalan dahil sa lolo mo "

"Well, now that we know about all of this, I hope you continue to tell us what is going on with your life. Because none of this will scare us away." I smiled. "I know that now." Friends. They are hard to find. But when you get some, you'd have to do everything to keep them.

I mean, may mga nakilala naman akong fanboy during fanmeet ko dati kaso hindi yung ganito. "Thank you for being a fan of mine?" patanong kong sagot. Hindi ko talaga alam ang sasabihin. Swear. "I hope if you don't mind, can I be friend with you?" "Oo naman." simple kong sabi tsaka ngumiti. Idadagdag ko na naman 'to sa friendlist ko. "C-Can I get your number?" pag-aalinlangan niya. Speeeeed! Alam ko na yung mga ganitong style e. Kunwari fan daw tapos trip lang pala kunin ang number ko. Sinong niloloko niya?

“Bakit? Ayaw mo ba, boss? Huwag po kayong mag-alala girl na friend naman ang ibig kong sabihin at wala ng iba pang kahulugan sa sinabi ko sa babae na iyon. At sa tingin ko ay ganun din naman sayo, di ba? Na… boy na friend lang naman ang ibig mong sabihin para sa akin?” Tanong ko sa kanya at nakita ko kung paano na naman magkasalubong ang kanyang mga kilay at nakaigting ang kanyang panga, marahil sa sinabi ko? Ewan ko lang. Tama naman siguro ang sinabi ko. “You think so?" Ngumiti ako sa tanong niya.

"Ah Ivy, pwede bang wag mo na akong po-in." Medyo masakit na kasi sa tenga ang pag po at opo nya, idagdag pa yung sir. Pakiramdam ko sobrang tanda ko para sa kanya. "Po? Bakit po?" Clueless na tanong nya. Napakamot naman ako sa kilay. "Well.. close na tayo di ba? I mean friends. So, ok lang sa akin na wag mo na akong po-in." "Sigurado po kayo?" Naninigurong tanong nya.

Wala namang ibang sakay kaya hindi awkward magtanong. Tumikhim pa ito bago nagsalita. "Kailangan pa bang maging isang kaibigan ang tao para tulungan? If that's the case, then I'm willing to be your friend." Straightforward na sagot niya kaya sarkastiko akong napabuga ng hangin. "That's not the answer I want to hear Mr." Ani ko sabay irap kaya bahagya siyang natawa.

Nabusog ako sa lunch ah. "Dude, are you sure na friends ka lang ba talaga?" Tanong ni Felix sa akin. Nilingon ko siya. "Bukod sa friends, ano pa bang gusto mong i-achieve ko na relationship with her?" Takang tanong ko. Mico tapped my shoulder. "You know what we mean. You know... You know, you guys do not really look like one. Too obvious." he replied. My eyebrows furrowed. "I don't get you, man," I replied. "We do not look like what? Na we do not look good being friends? And why is that?" Tanong ko.